masumiyet

defalarca izlenesi bir film. en komik sahnelerinde bile insanın canını dahada acıtan başka bir şey... *

(bkz: bu bir divaneliktir gönül ah a alışır)

filmi izledikten sonra samuel beckett'tan divan edebiyatına kadar onlarca dize geçer aklınızdan..

daha iyi yenil.. daha iyi yeni.. daha iyi yen.. daha..iyi..

"bir adam tanıdım, kafasız bir kadına yaşamının yirmi yılını verdi, her şeyi feda etti ona, dostlarını, emeğini, dürüstlüğünü bile, ama bir akşam, kadını hiç sevmemiş olduğunu anladı. canı sıkılıyordu, hepsi bu, insanlarin çoğu gibi canı sıkılıyordu. böylece karmaşa ve dram dolu bir yaşam yaratmıştı kendine.bir olayın olması gerek, insan bağlantılarından çoğunun açıklaması işte bu. bir olayın olması gerek, hatta aşksız bir köleliğin, hatta savaşın ya da ölümün bile." albert camus...

arka fona gizlenen rekürsif ayrıntılar ile daha da güzelleşmiş, her yönüyle dört dörtlük bir film..

--spoiler--
yusuf hapishanede cezaevi müdürü ile konuşurken açılan kapı; "güzel bir film var, çay da demledim" repliği; şehirlerarası yolculukların hüznü; televizyon karşısında robotlaşan toplum..

yusuf, çilem'i hastayken odasına çıkardığında; ekranda 1 saniyeliğine zagor ile uğur'un birlikte çekilmiş fotoğrafı beliriyor.. çoğu izleyen farketmese de filmin sonunda zagor ile yusuf'un hapishane arkadaşı olduğu buradan anlaşılıyor..

duvarları süsleyen yılmaz güney resimleri de cabası..

tek beğenmediğim yanı ise derya alabora'nın pavyonda söylediği şarkıyı rezil etmesidir.. lan insan ağladıkça'yı söyletmeden önce ahmet kaya'dan bi dinletir.. katletmiş güzelim şarkıyı..
--spoiler--

gariptir, filmi izledikten sonra aklıma oğuz atay'ın tutunamayanlar'ı geldi..

(#2472896)

adamın içini sızlatan zeki demirkubuz filmlerinden yalın, sade... fragman için

https://www.youtube.com/watch?v=OnnKBT5tHX0

daha önce pek film sahnelerine konu olmamış otobüs yolculuklarının hüznünü ve durağanlığını içeren bir zeki demirkubuz filmi ayrıca haluk bilginer oyunculuk dersi vermiştir bu filmde.

Bu kadar masalsı ve olağandışı bir karakterin (bkz: yusuf),bu kadar gerçek ve fazlasıyla hayatımızda varolabilecek kişiler (bkz: bekir) ve çevreleriniçinde bulunmasını anlatışı çok acaip bir iz taşır.
Bekir'in sanki günah çıkarırmış gibi hayatını iyisiyle kötüsüyle,yusufa anlatışı olsun,yusuf'la uğur,bekir'le uğur'un diyalogları olsun kesinlikle çok etkileyici bir filmdir.

edit:masumiyeti çok daha iyi anlamak için mutlaka kaderizlenmelidir,tavsiye ederim.

bu filmi izlerken en çok takıldığım nokta haluk bilginer ile güven kıraç'ın çayırda geçen konuşma sahnesiydi. oyunculuk yönünden beni derinden etkilemişti. çayırda geçen o sahne kesintisiz çekilmiş. Haluk Bilginer'in bir röpörtajında dinlemiştim kendisininde oyunculuk hayatında unutamadığı bir sahneymiş.

adam gibi adamları anlatan, türk yapımı olduğu için aferin lan size dedirten bir film.

çoğu defa kavgasını yaparım, hayatın en rezil tarafından darbe yiyenlere orospu etıketini yapıştırdıkları için.
siz, bu konuda muhatap olduğum donyağları (bkz: don yağı) boşuna harcamayın vaktinizi bu filmi izlemek için. Bi bok anlamayacağınız en başından belli.

Yıllar önce bir laf etmiştim. Severse orospu ile serseri sever diye. yıllar sonra sağlamasını yaptım sözümün, bu film ile. cevabım doğruymuş..

dibe vurucaksın, bir kere de olsa duvarları yumruklayarak ağlayacakın birinin kahpeliği için, göz yaşın yerine kan getirtmeden de durma.
*

"hep denedin hep yenildin, yine dene yine yenil, daha iyi yenil" * diye bitirirken son noktayı da koyup , sizi öylece koltuğa mıhlayıp yüzünüzde tebessümle karışık bir gözyaşı ile kendinize getiren enfes film.

küfür sansürüyle izlemektense sesi tamamen kısıp izlemenin cok daha mantıklı olduğu film. ayrıca "orospu" kelimesine yeni bir boyut kazandırmış filmdir gözümde.

(bkz: kader)

çocuklukta bulunan, zamanla ve çevresel etmenlere maruziyetle pek çoklarının kaybettiği saf ve duru olma durumu..

menfaat savaşında aldatıcı bir maske halini almaya başlamış saflık.

başrollerinde haluk bilginer,derya alabora,guven kiraç'in oynadiğı mükemmel bir zeki demirkubuz filmi.güven kıraç ile haluk bilginer'in arasında geçen diyaloğun bitiminde başınızın döndüğünü hissedeceksiniz.

--spoiler--
bir film izledim içinde yalan yoktu.kimbilir kaç zamandır kurmayı beklediğim bir cümleye sımsıkı sarılarak çıktım sinemadan...
bütün bir hayat boyu içimde gezdirdiğim dilsiz çocuk,tahta arabasını çeke çeke yürüyüp geldi peşimsıra...dönüp bakınca gözlerinde 'masumiyeti' gördüm
--spoiler--

sadece fiziğin arkasına sığınarak da büyüsüne sahip olunan...ve bu nedenledir ki işlenmiş suçların görmezden gelinmesine neden olan. gerçeği ile sahtesinin bir arada olduğu ayırt edilmesi gün geçtikçe zorlaşan bir hâldir masumiyet.

insanların artık sahip olamadığı hal ve durum.

erkeklerin kızlarda aradığı..

çocukluk yıllarımızda kalmış özelliğimiz.

köreltilen duygu.

hiçbir zaman yalnız başına yeterli olmayan bir niteliktir, "masumiyet"..
güç, özgüven ve akıl ile birleştiğinde tadından yenmez efendim.evet.*

--spoiler--
..............o'na
--spoiler--

film süresince kapanıp inatla açılan kapılar, yusuf çilem'in elinden tutmuş istanbul'da gezerlerken şarlo'nun the kid filmi afişi ile benzeşmeleri... bunlar ve benzerleri gibi birçok keyifli göndermeleri barındıran 90'lı yıllar türk sinemasının üst filmi. film müzikleri cengiz onural'a ait ki süper baba dizisinde harikalar yaratan abimiz burada da filme tamamlayıcı dozda büyük katkılar sağlamış.

(bkz: melis tuna)
(bkz: ajlan aktuğ)
(bkz: süha tuna)
(bkz: rıza sönmez)
(bkz: ümit çırak)

film bitince derin bir iç çekiş geçirmeyene zeki beyden imzalı poster gönderiliyormuş. film sanki ismini film çekildikten sonra almış gibidir. derya alabora aşmış bir potansiyele sahip olduğunu kanıtlamıştır.

kader filminden çok önce çekilmesine rağmen kader filminin devamı niteliğinde olan filmdir. Kesinlikle bir başyapıttır. Haluk Bilginer ve Güven Kıraç kendilerini aştığı. Derya Alabora Yücel' in harikalar yarattığı filmdir.