bit pazarı smart casual.

(img:#2511581)

görsel

Pazar pankeki.

satanist matanist diyorlar. dininde imanında adamım... tövbe est.

baskılara dayanamadım, görsel basından çekildim.

O çocuk size bakmaz, boşa heyecan yapmayın.

Tabi biz alışmışız erkeğin orospusuna utanıp entrysini silen görünce bi şaşırdık tabi.

Erkek bir arkadaşım arabayı ödünç almıştı. Anahtarı vermek için de kapıyı çalınca kapıyı bir erkek açmış. Arkadaş da gayet relax, " ben claudia ya bakmıştım da, claudia nerede" demiş. Adam cins cins bakınca yanlış daire olduğunu anlamış, bir üst kata çıkıp benim kapımı çalıp anahtarı verip gitmiş...

Bugün manitam da telefonum arabada kalmış diyerek yine araba anahtarı aldı ve o da bingoo bir kat aşağının kapısını çalmış. Kapıyı açan kadına " claudiaa?" Demiş. Sonra kapıya hanımefendinin eşi de gelmiş. Manita da pardon bir kat yukarı çıkacaktım yanlışlık oldu deyip yukarı geldi.

O değil de bunu yaşayan ben olsaydım claudia karısına bak daha kapı numarası okuyamayan kişilere araba anahtarı veriyor dingil deyip kurulurdum...

delilikte dışa bağımlılığı bitirmiş adam helal olsun.

görsel
bikbikbik attıysa bende atçam!

itiraf ediyorum. çok iyi başlayıp sona doğru boka sarıyorum yani benim asıl problemim başarısız olma korkusu değil.
Ben başlamayı fazla seviyorum.
Yeni bir fikir, yeni bir hedef, yeni bir heyecan… ilk günlerde kafamın içinde binlerce şey dönüyor. Her şeyi yapabileceğime inanıyorum. Hızlı düşünüyorum, hızlı karar veriyorum, hızlı hareket ediyorum.
Sonra zaman geçiyor.
Heyecan azalıyor.
işin eğlenceli kısmı bitip sabır isteyen kısmı başlayınca içimde bir ses çıkıyor: Boş ver. Ve ben çoğu zaman bu sesi dinliyorum.
Bazen bir işi bitirmeye birkaç adım kalmışken bırakıyorum. Bazen sırf sıkıldığım için vazgeçiyorum. Bazen de kendime türlü bahaneler buluyorum.
Artık istemiyorum.
Bana göre değilmiş.
Sonra yaparım.
Ama gerçeği biliyorum.
Çoğu zaman istemediğim için değil, devam edecek kadar sabırlı olmadığım için bırakıyorum.
işin acı tarafı şu: başladığım birçok şeyde gerçekten iyiyim. Hatta bazılarında düşündüğümden çok daha iyiyim.
Ama sonunu getirmeyince hiçbirinin anlamı kalmıyor.
Kendi ellerimle başladığım şeyleri yarım bırakıyorum. Sonra da dönüp; ben aslında çok daha fazlasını yapabilirdim diyorum.
Evet. Yapabilirdim.
Belki de yıllardır kendime söylediğim en büyük yalan, ben böyleyim cümlesi.
Hayır. Böyle olmak zorunda değilim.
Ve artık bunu itiraf etmek zorundayım:
Benim önümde duran en büyük engel kapasitemin yetmemesi değil. Kendi kapasiteme sadık kalmamam.

mesnetsiz ezik ithamı. yani pazar günü sözlükte takılan insanlar neden ezik olsun, çok saçma? bir de organize şekilde her pazar bu tarz bir başlığın sol frame'e getirilmesini iyi niyetli bulmuyorum.

görsel

Kimin çocuğuysa okuldan alsın yahu. Çocuk mutsuz, çocuk okulu sevmiyor, yeter buradan anne babasına sesleniyorum alın açıköğretime yazdırın bu çocuğu...

sarılalım sıkı sıkı. teletabiler sevgilerini böyle gösterir çünkü.

Zall ile bululup, burnunu sıkmak isterdim.

Şereflendik ya gece gece...

görsel

Andropozlu azgınların beslenmediği mutfaktır.

görsel

Bir dönem ak partililer altına yatıp duruyordu bu şerefsizin “askeri vesayeti” bitirdi diye. Şimdilerde ise davasına zaman aşımı vermişler yakında çağırıp bir villada buna yaparlar.

Arkadaşlar baya bi kinli kanlı yazmışlar toplumsal linç kültürü genleriyle.
Kadınlardan ilgi gören, dikkat çeken, iltifat alan erkek istediğine istediği kadar karşılık verir ve yakın olmak ister.
Hepsi bu kadar.

iç dünyası sözlükten daha kalabalık olan yazar. takdir ettim.

bu durum hizmet sektöründe çok var. hoş geldiniz diyor, gülüyor, ama nereden çıktı bunlar şimdi diye sövüyor içinden. iş hayatında genel bir iki yüzlülük de aynı zamanda. e ama ne yapacaksın, mecbur yani.

Günaydın çocuklar. Eski mahalleden kara haberler var.

https://open.spotify.com/...&utm_source=copy-link

görsel

https://x.com/ulusaldenge.../2033969987707150438?s=46

Türkiye ye karşı cihad etmek için ışide katılıp orada bir arabın cariyesi seks kölesi olmuşlardır. Şimdide bize yardım edin kurtarın diye düşmanı oldukları cumhuriyetten yardım istiyorlar.

Benden uzak dursun

Başlığı uplamak için geldim.

Tehlikeli durumlar karşısında güven veren yazarlar. Ktç’yi çağırmayın, karşıya geçer, size dalar

Sırtüstü eller ayaklar açık deniz yıldızı şeklinde ya da anne karnındaki halinde yükün ağırlığına göre

Bazı olaylarda Bazı iletişimleri iyi yönetebilen bir insan değilim. Duygularımı gerçek hislerimi yansıtamıyorum ya da ifade edemiyorum bazen ya da ne yapacağımı bilemiyorum. Çok fazla altını üstünü düşünmekten tepki veremiyorum her neyse
En yakın arkadaşım çok üzgün ve çok zor bir süreç geçiriyor. Ben de o kadar üzgünüm ki sürekli aklıma geliyor bu konu ama elimden de o kadar bir şey gelmiyor ve ne yapacağımı bilmiyorum.

Yok saymak belki doğru bir tabir değil fakat üzmemek adına bugüne kadar bunu yaptım fakat hep diyorum başka biri nasıl tepki verir normali bu mu arıyorum bu konuyu açmıyorum mesela. Sormuyorum bir şey ama sormam gerekli miydi bekler mi soruları kafamda.
Bugün daha kötü bir haber almış anlattı kısaca. Fakat sorular ile ya da ona etkisi olmayacak teselliler ile boğmak istemiyorum ve ilgilenmiyorum gibi de olsun istemiyorum tabi ki. Ama öyle boktan bir durum ki kilitleniyor insan. Neyse sonra bunu açıkça yazmaya karar verdim. Ve biraz olsun hafifledim.

Beni duygusuz çok mantık odaklı görüyor herkes çünkü aslında insanın kendini koruması için daha fazla üzülmemesi için bunu yapması gerektiğini düşünürüm. Onu bu konuda uyarmıştım bana bozulmuştu. Korktuğum şey başımıza geldi. Büyük bir yıkım..
neyse Rabbim hayırlısı neyse onu nasip Etsin vardır her şeyde bir hayır…