progressive rock

pain of salvation'ın ilk albümleri örnektir bu türe.

(bkz: jeff buckley)

rahmetli barış manço'nun "2023" albümü (ve hatta aynı addaki enstrumantal şarkısı) ile ülkemizde yapılan en iyi örneği ortaya konmuş olan müzik türüdür. Ayrıca Barış Manço'dan gayrı Cem Karaca'nın da o dönemki alt yapılarına dikkat edilecek olursa apaçık progressive rock etkilenimleri olduğunu (moog, mellotron, Fender rhodes soundları, bas gitarın ve vurmalıların kullanımı...) fark edebiliriz.

Ayrıca prog rock gruplarının bir çoğu gayet de popüler müzik içinde yer almışlardır. 70'lerde prog rock gayet popülerdi. Pek çok prog grubu ve albümleri ciddi lp satışlarına ulaşmışlar, çok sayıda grubu etkilemişlerdir. Popülerlik bu demektir zaten. Dahası pek çok prog grubu gayet de pop listelerinde mücadele için genel müzikal yaklaşımlarında daha rafine işitsel tınılar kullanmaktan da çekinmemişlerdir ki Genesis (i cant dance zamanları), Yes (owner of a lonely heart zamanları), Marillion (en sevdiğim albümleri Misplaced Childhood ile mesela) en basit örnekleridir*.

Not: Dream Theater thrash metal grubu değildir.

(bkz: opeth)

elit müzik dinleyici kitlesi tarafından popülerleştirilmiştir. ya da daha doğrusu, bu elit kitle arasında popülerleşmiştir aslında. çoğunluğu oluşturan dinleyici kitlesinin üzerine düştüğü, takip ettiği bir müzik türü değildir. nitelikleri yönünden pop müziğe birçok yönden zıt kutuptadır. bir nevi çağımızın senfoni janrıdır bu müzik türü. sindirmesi, alışması ve sevmesi zaman ve altyapı oluşturan bir müzik kültürünü gerektiren bir müzik janrıdır. sayısız grup/sanatçı vardır bu türde adından söz edilmeye değer.

popüler müziğin bir dalı olup da nasıl limitlerini reddettiğini anlamadığım türdür.

böyle bir durum yoktur. popüler müzik de kimseye bir limit koymamıştır. pop müzikle popüler müzik karıştırılmasın lütfen.

(bkz: krautrock)
(bkz: canterbury scene)

(bkz: hawkwind)
(bkz: soft machine)
(bkz: dervişan)(cem karaca ile)
(bkz: hardal)
(bkz: moğollar)(ilk dönem)
(bkz: moody blues)
(bkz: buffalo springfield)

Progressive rock 1960'ların sonlarında ve 1970'lerin başlarında "ağırlıklı olarak Britanyalı grupların rock müziğini yeni sanatsal seviyelere çekme girişiminin" sonunda ortaya çıkmıştır.

Progressive rock 1960'ların sonunda dönemin rock müziğindeki her çeşit etkiden ilham alma eğiliminin parçası olarak psychedelic müzikten türedi. King Crimson, Yes, Genesis, Pink Floyd, The Moody Blues, Emerson, Lake and Palmer, Jethro Tull ve Rush gibi grupların müziği için kullanılan Progresif rock kavramı 1970'lerin ortalarında iyice yaygınlaşmıştır. Progresif rock müziğinin en revaçta olduğu dönem 1970'lerken 1980'lerin başlarında yerini neo-progressive rock müziğine bırakmıştır (örn. Marillion). Günümüzde Dream Theater, The Flower Kings, Opeth, Frost önemli progressive metal gruplarındandır.

mutlaka (bkz: sakallı)

içine girdikçe çıkılması mümkün olmayan, ciddi bağımlılık yapan rock müzik dalı. "artık bayağı grup dinledim, bilmediğim şey çıkmaz" demeye gelmez. bir bakarsınız auralmoon da şahane bir müzik kulaklarınızı bayram ettiriyor. kimmiş diye bakar, ilk defa görür şaşırırsınız. çalan şarkının 1970 bilmem kaçta yapıldığını görünce daha da ohannesss.

bu müzik türü ilginç bir müzik türüdür. ilk başlarda (rock altyapınız olsa bile) belki pek birşey anlamazsınız. aylar sonra dinleye dinleye müzik kulağınız gelişir ve basları, davulları, klavyeleri vs. ayrı ayrı duymaya başlarsınız. hepsi ayrı telden gibi ama uyumlu nasıl oluyor? bu albümleri iyi, acaba şu albümde iyi mi? Hımmmm bu gitarcı süper çalıyor, acaba başka hangi gruplarla çalmış? Bu ses hangi enstruman, klavye mi gitar mı? Sizi araştırmaya iter.

belki dinlemesi zor bir müziktir ama anlamak için sabır gösterildiğinde sizi çok keyifli müzikal yolculuklara çıkarır. çok fazla grup ve tarz olduğundan zamanla dinleyiciler arasında alt türlere ayrılmıştır. psychedelic/space, neo-prog, canterbury, krautrock, jazz rock/fusion, symphonic, progressive metal gibi.

ilk ve önemli temsilcileri Genesis, Eloy, King Crimson, Yes, ELP, Pink Floyd, Jethro Tull, Rush, Frank Zappa, Camel, Deep Purple, VDGG*, PFM, Supertramp, Focus, Magma, Caravan, Queen, Tangerine Dream, Mike Oldfield, Kraftwerk, Ashra... daha çok sayılabilir.

Günümüzde ise Marillion, IQ, Steve Vai, Dream Theater, Spock's Beard, Sigur Ros, Mogwai, Riverside, Ayreon, Ozric Tentacles, Radiohead gibi grupları örnek verebiliriz. Görüldüğü gibi çok grup var. Hepsi ayrı bir tattır. dinlemesi, çözmesi zaman alır.

Türkiye'de yapılan progrock dalına girebilecek ilk çalışma sanırım Erkin Koray'ın Elektronik Türküler albümüdür. Diğer kapsama alanına giren örnekler Cem Karaca'nın, Barış Manço'nun bazı yapıtları, ilhan irem (köprüler), Moğollar, Atmosfer, Volkan Yırtıcı, Replikas, Asia Minor, Nekropsi sayılabilir.

Tamam tamam sakin olun, yavaş yavaş, sindire sindire...

progrock müziği konusunda en yetkin sitelerden biri dersek:
http://www.progarchives.com
(bkz: progarchives)

bu da bizimkisi :
http://www.progturk.com
(bkz: progturk)

türkiyede en güzel örneğini sokak grubu oluşturur...

70lerde gelmiş, geçmiş, gelebilecek en iyi halini almıştır. ingilizler bu işi en iyi yapanlardır.
(bkz: 70 ler progressive rock)

caz ve rock karışımı olarak tanımlamanın çok basit kaçtığı ve bir anlamda yanlış olduğu müzik türü. asıl anlamı ise 70lerden bu yana rock geleneğinin getirdiği tek düzelikten kurtulmak için yol kateden müzik türü anlamına gelir.

ülkemizde ki ilk temsilcisi cem karaca'nın safinaz şarkısıdır. 18 dakikalık bir eserdir.

(#750261)

severek dinleyeceğim müzik türüdür. iyi ki yer yüzüne böyle bir müzik türü gelmiş.

(bkz: rush)
(bkz: queensryche)
(bkz: marillion)
(bkz: dream theater)

her ne kadar saykodelik olsa da bu türe katanlarda var.
(bkz: pink floyd)

(bkz: 0 km)

tool un asla içinde olamayacağı bir müzik türü. kategorizasyondan zerre hazetmeyen ben, tool ile dürüm theatır ın aynı kategoride olmasını hazmedemem.

(bkz: tool progresifi)

uzak kalınamayacak kadar muhteşem müzik türü.

-kronolojik olarak- jenerasyonların en iyileri;

camel - porcupine tree(ya da king crimson) - anathema

hayatlarında bir pink floyd, dream theater, king crimson, tool dinlememiş olanların, system of a down örneği verdikleri harikulade bir müzik dalı.

(bkz: system of a down)

kimse kabul etmese de progresifin babasini yapar kendileri.

(bkz: Beatles)
(bkz: magical mystery tour)

(bkz: bubu)

(bkz: the alan parsons project)

(bkz: nekropsi)