mutluluk

mutluluk hakkındaki en farklı ve en güzel tanımlardan birini zülfü livaneli yapmıştır bence "bir kedi, bir adam, bir ölüm" kitabında:
"herhalde mutluluk dedikleri de bu olsa gerek: biraz güvenlik, biraz can sıkıntısı."

görsel

Mutluluk bile acı veriyor çünkü sonu var biliyorum.

Mutluluk pozitif düşünüp hareket ettiğiniz her andadır.

Sizi gülümseten şey neyse mutluluk odur.

yarın iş olmasına rağmen şaşırtıcı bir şekilde mutluyum. hatta ispanyolca müzik dinleyip sigara içiyorum
https://www.youtube.com/watch?v=PPw4hAvSObs

Dicen que el hijo de Tigre, de Tigre se ha despistado
Pero Toñilas salió pues demasiado cargado

Sözlükte vaşak yapmak.

Mutluluk illüzyondur.

Hayat acı ve tehlike doludur.

görsel
Bir umut var hâlâ.....

Sosyal medyada bolca reklamı yapılan duygudur.

Baktığın yerde değil gördüğün yerdedir.

Hazdır.

Üzgünken uyuşturucu kullanıp, sevişip ya da alkol alındıgında o an dünyadaki en mutlu kişi olunabiliyorsa mutluluk hazdır. Lakin hayatı hazzın peşine düşerek geçirmek beraberinde acı bi yok oluşu getirecek ne yazık ki, bu yüzden mutluluğa ulaşmak için haz arayışını hızlandırmamalı aksine yavaşlatmalı insan.
Aynı zamanda mutluluk bizi yarışa zorlayan en temel etken, her gün işe gidip daha iyi bi araba, daha güzel bi eş, daha iyi bi hayat için çalışıyorsak bunun temelinde hazza ulaşma amacı var. Buda'ya göre zihnimizi tüm arzuların geçiciliğine inanacak şekilde eğitebiliriz. beynimiz hazların geçici titreşimler olduğunu anladığında belki onların peşinden koşmayı bırakabilir ama böyle bi şeyi kim ister ki? Haz olmadan sade mutluluğun nasıl bi anlamı olacaktır?

Neyse ben tüm hazlardan arınmalıyız diyen buda'yı değil, ölçüsüz haz arayışının mutluluktan çok sefalet getireceğini düşünen epikür'ü tutuyorum.

Bir insanı kendinden daha fazla kimseler mutlu edemezmiş. Beni en çok mutsuz eden insanların en iyi öğrettiği şey bana. Yeniden toparlanmaya başlayınca kendimle çok iyi geçinir oldum. Herkese herşeye rağmen mutlu olmak var inanıyorum artık. Olmasan bile var olduğunu bilmek ümit veriyor.

günümüzde insanların mutluluğu ve mutluluğa yükledikleri anlam daha farklı ve daha maddesel sanki. hedefsiz ve hesapsız bir arayışın altında, var olanlara ve somuta yönelmek daha önemliler arasında yer alabilmekte. eğlenmek, eğlendirmek ve günübirlik hazlara önem vermek daha da ön plana çıkmış durumda. eğlenmenin altında ise almanın, tüketmenin doygunluğu yatmaktadır. dünya bizim açlığımızı giderecek büyük bir nesne, bir elma şekeri, bir memedir… bizler durmadan bir şeyler emer bir şeyler bekleriz… ve sürekli düş kırıklıklarına uğrarız. özellikle rüyamızda ateşimiz yüksek olduğunda hararetimizi söndürmek için pınarlardan içtiğimiz kana kana sular nasıl fayda vermez ise bizde serap vari bir mutluluğun peşindeyiz.

Mutluluk bir süreçtir. Bizim mutlu olduğumuzu veya sandığımız şeyler çoğunlukla haz aldığımız şeylerle ilişkilidir.

herkesin aradığı ama aradığı sürece bulamadığı ruhsal durum. Mutluluk aranmaz yaşanır. O yüzden şimdiki zamandadır. Geniş zamanlı tanımlarsak, hayal edilen hayat ile yaşanan hayat arasındaki açı farkının 0 dereceye yakın olması.

Mutluluk güzeldir ama en güzel mutluluklar bile geçicidir. Bu da böyle bir ironi.

sorumluluklarını yerine getirmektir.

sorumluluğun yoksa da sorumluluk üstlenmektir.

yapmam gereken şeyleri yapınca mutlu olmaya başladım, olur da yapacak bir şeyim kalmazsa kendi kendime yapacak bir şeyler üretmek zorunda kalacağım.

yok öyle bir şey.

Bizlere uzaktan bakar.

Mutluluk fenerbahçeli olmaktır.

onu benimle garı bilir sen ne bileceksin .

(bkz: paxera)
(bkz: cipralex)
(bkz: prozac)
(bkz: paxil)

Jae iki mala vursa mutlu olurmuş bence. Ana yine de kendi bilir tabi.

Paylaşılması lazim ne demişler paylastikca çoğalır.