evlilik

Birbirini seven bir erkekle kadının ilişkisini topluma resmi olarak tanıtma biçimi. Peki acaba “ toplum ne der ? “ korkusu olmasaydı ? Ne 19 yaş ve üstündekilerin cinselliği tartışılırdı, ne eşcinsellik ne de evlenme gerekliliği. Toplumun olumsuz tepkisine duyulan korku ve gelenekleri her konuda söz sahibi durumuna getirmek yasal olan özgürlükleri kısıtlayıp insanı patlama noktasına getiriyor ne yazık ki.
Yoksa ben sevgilimle ev tutup yaşıyorum, mahalleye ne ki ? Saçmalık…

çocukken istenmeyen ama aslında güzel bir şey. ben de küçükken istemezdim ama artık evliliğin güzel olduğunu düşünüyorum. çocuk yapmak da güzel bence. gezerken bakıyorum da 2-3 çocuklu aileler bile gezebiliyorlar.

Ben iki çocukla gezerken şükür kimse tuhaf karşılamıyor. Merfulu 4 çocuk gerçekmi.

ben çocuksuz sap gezerken öyle elim cebimde geziyom. kim ne düşünürbilmiyorum.

eşimle çocuksuz gezerken insanların ne düşündüğü çok da sikimde değildi. şimdi yeniden evleneceğim ve çocuksuz gezmeye devam edeceğim. bu dünyaya çocuk mu getirilir?

Evlenmeden önce aynı evde yaşayacak şekilde toplumsal ahlak anlayışının değişmesi gerekiyor. Insanların evlenmesi ve boşanması ayrıldıktan sonra da nafakası boku püsürü ile uğraşmadan evliliği test etmesi gerekiyor. Ekonomik, sosyal ve cinsel yaşamdan tatmin olamayan çiftler boşanmak için fırsat kolluyor. Hem evlenmek hem de boşanmak bu iki insanı tanıyan herkese dert oluyor. Sırf iki kişi düzenli seks yapacak ve birlikte yaşayabilecekler diye nedir bu tantana?

Ohoo siz yine geziyorsunuz biz geçen kaydıraktan kayma yarışı yaptık azcik rezil olmuş olabilirim ama keyifliydi *
Siz bakmayın gençler para çok abinize ,merfulu teyzeye dünyadaki en güzel şey evlilik ve minnak yavrucaklar. Sevdiğiniz kişiyle yapılınca dünyadaki cennet tır evlilik. Hele bir de çocuk olunca tadından yenmiyor.

“Özgürce” yaşanılacak seksin toplumun ve devletin onayından geçerek daha formel bir yapı kazandığı modern köleliktir.

Evet, her iki taraf için de kölelik.

Sevişmeyi resmileştiren ve yasal kılan imza çeşidi.

Şuan arkadaşım evlenmeye karar verdiği için evini yerleştiriyoruz. Belim iptal, sırtım iptal arkadaşlar. Bu kadar eşyayı ne yapacaksın ya. Delireceğim…

Ciddi bir sorumluluk bence ama evliliğe giden yolda baya zor bence her şeyi baştan yaratıyorsun resmen kız erkek fart etmiyor baya uğraş ve para gidiyor bu yolda çeyiz alışverişimde çoğunlukla kurtarıcım bankkart kampanyaları oldu züccaciye konusunda oldukça faydalandım ben size de tavsiye ederim..

Boş iş akıllı adam evlenmez.

Ne evlencem ya, şimdi naylon kızlar var.

Rahmetli neşet ertaş seneler önce demiş.; evlenmeyin bekarlar naylon kızlar çıkacak.

O gün bugündür.

Not: şaka şaka kanlı canlı kızlar varken naylona mı... hayır.

Zor iş, büyük sorumluluk.

Genele baktığımızda mutlu evlilik yok gibi bir şey, boşanmalar almış başını gidiyor. Ama
ülkemizde bir gereklilik olarak bakılıyor hâlâ.

Bence gereklilik değil, çok anlamlı bir şey de değil. Herkes evlenecek diye bir şey yok.
Ama kötüleyip de "evlenmek neymiş yaa." diye artislenmenin de gereği yok.
Bir gün bir bakmışsın birden bire en büyük isteğin olmuş.

Günün birinde karşına biri çıkıyor,aynı evi, aynı yatağı, aynı hayatı paylaşmak için can atıyorsun ya. Bak o zaman anlamlı bir mevzu haline geliyor işte.
O insanla yolların ayrılmak zorunda kaldığında da yine anlamsız gelmeye başlıyor.
Öyle bir şey işte.

Tüm lezzetlerin sonudur.

Hayat ile hayal ötesindeki ince çizgidir. Doğru tercih vezir, yanlış tercih rezil yapar.

Eskiden hiç düşünmezdim. Sonra bir kişi hayatıma girdi ve hayalim oldu. Tabi sonucundan olmadı yıllarca sevildim diye kandırılmış oldum.
Şu anda şöyle bir hayalim yok. O noktaya getirecek bir kadın ufukta görülmüyor..

E artığa gelmesin lutfen kaçıyoruz.
içim çıktı ayol.

+ Evlendin mi hiç?
- insan değil miyim ben? insan kördür; benden öncekilerin düştüğü çukura bende yüzükoyun düştüm. Evlendim. Yuvarlandım. Ev sahibi oldum, ev yaptım, çocuklarım oldu: işkence.
(bkz: nikos kazancakis)
-zorba-

Bu devirde demir leblebi dir.

Yanlış insanla zehir.
Doğru insanla zehir de olsa bal gibi gelen.

Biraz oluru vardı benim açımdan ancak gördüm ki birbirini sevdiğini söyleyen çiftlerin çok azı gerçek anlamda sevginin farkına varıyor.

Her ilişkide sevgi biraz da karşılığa dayanıyor. Kiminde maddi, kiminde manevi ama muhakkak bir karşılık beklentisi içeriyor.

Evlilikte tek beklentinin, iki kişinin birbirine bir ömür “dayanak” olması gerektiğini düşünüyorum. Ama görüyorum ki çok büyük bir çoğunluk bırakın dayanak olmayı, ihanet, yalan, şiddet gibi karaktersizliklerle boğuşuyor.

Kendi adıma hayatıma girecek kadında, “kronik bir sağlık sorunum olsa yine de benimle kalır mı?” Sorusuna evet deme potansiyeli görmüyorsam, sanırım bu yola hiç girmem. Keza ben de, aynı durum hayatımdaki kadına olursa eğer “evet şüphesiz yanında olurum” diyemiyorsam, aynı şekilde yine o kişiyle olmam.

Zor sınav evlilik.

iki kişinin aynı evde yaşaması için gerekli olduğu düşünülmeyen resmi imza sonucu birlikte yaşama şekli.
çoğu kişi zaten '' elalem ne der ? '' düşüncesiyle evleniyor diye düşünüyorum. yoksa sevdiğim kadınla aynı yatakta yatıp sevişiyorsam kime ne yani ? ben başkalarının ne yaptığına karışıyor muyum ?

bir erkek ve bir kadının bir araya gelerek " haydi birbirimize bu dünya'yı zindan edelim " diyerek faaliyete başlamalarıdır. devletten de izin alarak !

o ne der bu ne der gecekondu dünyalarında aman herkes evleniyor bende treni kaçırmayıp evlenmeliyim varoş kafasında bireylerin alel acele bu işe kalkışıp sonra pişman olması hadisesi.