ankara

bir çuval kömüre satılmış şehir.

i melih gökçek i inşaatta çalışan adamı dahi çevirip aday yaparak devirebilecek olan deniz baykal ın, türkiye de bir elin parmakları kadar ankarayı alamayacak adamlardan birisini büyükşehir belediye başkan adayı yapmasıyla beraber melih i rekortmen yapan şehirdir.

pkk yanlılarıyla seçimlere girmiş adam(?) mı yoksa melih mi arasında seçim yapmak zorunda bırakılmış halk; doğal olarak melih i seçmiştir.

bir de alternatif olarak mansur yavaş vardı ancak; chp li partizanlar yüzünden geri plana atılmıştır.

akp yi başımıza musallat eden de; akp yi bu kadar yükselten de gene baykaldır, gene baykaldır.

kime sorsam i. melih gökçek' e oy vermedim diyenlerin yaşadığı şehir.

kim veriyor bu oyları o i. melih gökçek' e?

"alışmış kudurmuştan beterdir, biz de ağzımıza sıçılmasına alıştık." diyenlerle dolu şehir.

eh akpli arkadaşlar boş durmamış akp'nin izmir'i alabilme ihtimali için "chp'ye oy verecek kadar gerizekalı varsa alamaz" demişler biz de aynı yoldan gidip sapsarı kızılırmak suyunu aylarca kullanan ve hala akp'ye oy veren bu kadar gerizekalı insanın varlığına şaşırabiliriz. melih gökçek'e oy vermezse kıyamet kopacağını sananların şehri.

kim ne derse dersin şuanki gidişatta melih gökçek koymuştur çocuğu.

bok yemeye mahkum olan şehir, şehrim. seçmen şartı olarak 18 yaş sınırı değil, 15 iq sınırı getirilmesi gerektiğinin de en güzel kanıtı olan, suyu altın* başkent. yazıklar olsun sizi insan sınıfına sokana...

(bkz: mazoşist büyükşehir)

17 nisanda opeth konserine ev sahipliği yapacak kent.

30 mart sabahında ismi "republic of melih gökçek" olarak değiştirilecek güzide ilimiz. iyi bakın çünkü hiç bir şey eskisi gibi olmayacak.

zabıtayla oyların kaçırıldığı başkent.

acı çekmek istiyorsa kendi bilecek şehir.

melih gökçek gibi bir adamı her şeyden sonra tekrar seçtilerse hakları budur.

arada kaynayanlara da yazık olmuştur.

yasaklarla dolu yobazca yönetilen bir şehir. tkp binasının da olduğu konur sokak var bizim kalemiz. orada rahatız, onun dışında yine aynı tas aynı hamam devam edecek.

ikiyüzlülüğün baş gösterdiği şehir. melih gökçek için o kadar konuştular. peki ne değişti? evet, "sayın" gökçek'in oy oranında anlamlı bir düşüş var fakat neyleyeyim? adam yine başkan. gerçi ankara'yı oldum olası sevmem ama memleketimden bir yerdir nihayetinde. gidip sattınız ya gökçek'e helal olsun sizlere.

29 mart 2009 yerel seçim sonuçları ile asla bir izmir gibi olamayacağı yeniden kanıtlanan anadolu kasabası... i.melih hazretlerinin muhtarlık yaptığı anadolu düzlüğü!

edit: zorunuza gitmesin canlar. *

gelip bir kere bile görmeyenlerin sırf denizi yok diye bok attığı, istanbul ve izmir e oranla hem daha güvenli hem daha huzurlu şehir. sen istediğin zaman kaçamazsın o karmaşadan ama ankaralı istediği zaman gidip görebilir istanbul u, izmir i.

tam yaşanacak şehirdir ankara. aile şehridir. kimse çocuğunu dışarı salmaktan korkmaz.

bu seçimde de başına bela almıs, * gidip yasamayı cok cok istedigim sehirdir.

(bkz: siktir boktan şehirler)

hükümet kolları sıvamış, vatandaşa kendim ettim, kendim buldum dedirtmeye başlamıştır. (bkz: başkentte 48 saatlik su kesintisi)

son duruma bakilirsa denizsizlik burdaki halkin iyice beynini amciklatmis.

merkez ilçelerinde akp ve melih'in hiç bir varlık gösteremediği hatta, en büyük ve en merkezi ilçe olan çankaya'da en son baktığımda %60 chp gibi bir durumun yaşandığı, ama akp'nin çevre ilçelerden ve kazalardan topladığı oylarla yine burun farkıyla başarıya ulaştığı şehir. bir dahakine artık ne diyelim.

29 mart'tan sonra ne bok yerse yesin dediğim kent. türk siyasi tarihinin fırsatı kaçtı. iki tane muammalarla dolu adayın yanında temiz, yaptıklarıyla yapacaklarıyla kendini ortya koyan bir adam varken siyasi çekişmelerle sağ-sol kavgasıyla bu fırsatı tepmiştir.

29 mart akşamı otobüste küfrede küfrede geldim ve kimse de sesini çıkartamadı. niye bu kadar seviyesiz, dengesiz bir halka sahibiz bilmiyorum ama bu dakikadan sonra herşeye layıklar.
(bkz: deveye diken insana siken yaranır)

en lüks yeri gaziosmanpaşa olan şehir. evet biliyorum, istanbul'un en dandik semtlerinden birine tekabül etmekte. düşünün artık.

bir yerinizi çizdirebileceğiniz yerlerinden biri de tarihi ulus'tur, hani şu istanbul'un nezih yeri. düşünün artık...

11 nisan'da devrimci gençliğin eylemlerine sahne olacak şehir.

--spoiler--

Coğrafyanın dört bir yanından geliyoruz. Büyüttüğümüz umut fidanlarını baharın ortasında Ankara’da yeşertmeye geliyoruz. isimlerini belki duyduğunuz belki de duymadığınız halkı adına ölenlerin selamları ile geliyoruz. idam sehpasında "yaşasın halkların kardeşliği" diye haykıran Deniz Gezmiş’in, Denizler ölmesin diye yola çıkan ve tetiğe basan Mahir’in o dağ gibi yüreğidir tarihimiz. Ser verip sır vermeyen ibrahim Kaypakkaya’nın cesareti ile geliyoruz.
Çekilen onca acı, verilen bunca kavga, peşinde koşulan düşler; halkımızın açlığı öfkeye dönüşsün, çocuklar özgürce uçurtmalarını uçurabilsin diyedir. Biri yiyip birileri bakıyorsa eğer, ellerimizle emeğimizle yaptığımız kondularımızın yerini göğün ışığını kapatan beton yığınları alıyorsa, çocuklarımızın geleceği çalınıyorsa, ölümün kaçınılmaz gerçekliğinin yerini açlıktan ölmek alıyorsa ve bunlara rağmen birileri allı pullu bir yaşam sürüyorsa, işte kıyamet ya koptu ya da kopacak demektir.
Sanmayın ki bizler sadece birer sevdalı gençleriz. işçi, işsiz, öğrenci gençliğiz biz, aydınlık adına kurulan düşlerimizi, bitsin bu acılar diye beslenilen umudumuzu çalanlara karşı yürüyenleriz biz.
Halkının yaralarına çare olamayan, yitikliği kadar köhne olan bir ülkeyi değil, sevgiyle, kardeşlikle, aşkla gelecekten umutlu bir dünyayı kurma düşünde olanlarız biz. Gökyüzünü fethe çıkanlarız biz. Paylaşmayı bir ödev olarak alıp, anlatacak olanlarız biz. Özgürlüğü paylaşmak, mülkiyeti paylaşmak, çalışmayı paylaşmak, üretimi paylaşmak, mutluluğu paylaşmak, acıları birlikte göğüsleyip, sevinçleri paylaşmak.
Geliyoruz karanlığın ortasından sesimizi duyurmaya. Geliyoruz alanlarda halkımızın öfkesini paylaşmaya. Geliyoruz bu vicdansız dünyanın vicdanı, kalpsiz dünyanın kalbi olmaya.
Ellerimiz emeği, yüreğimiz sevdayı anlatacak. Usanmayacağız kırılsa da dallarımız, kopsa da fırtınalar. Kurduğumuz düşleri büyütmekten usanmayacağız. Düşlerinin büyüklüğü kadar özgürlük yaşayan, bir başkasının suratına atılan tokadı kendi suratında hissedenleriz biz.
Geliyoruz…
Karanlığı yırtanların ardından devrimci gençliğin birliği ile geliyoruz. Aydınlığı getirmeye söz verdik On'lara. Bedeli ne olursa olsun devam ettirmeye geliyoruz tarihimizi.
Bu tarih hepimizin. Devrimci gençlik umudu büyütüyor.
Ankara’ya umut fidanları dikmeye geliyoruz. Biz halkımızın umudu, sıkılı yumruğu olmaya geliyoruz.

--spoiler--