ankara

doğduğum,büyüdüğüm,sokaklarında kaybolmayı öğrendiğim,sezenlerde tinerciler tarafından önümün kesildiği,gece geç saatte sıhhıyyenini bilinmeyen yüzüyle tanısıp sevilecek bir tarafını bulamadıgım ama kendimi sevmekten de alıkoyamadığım, sınırları içinde yaşayan insanların anlamlandırdığı şehir...(aslında başkent olmasa bi numarasıda yok yani)

bir kahir icim bugun
durmuyor
yolculuk
ankara

(bkz: sakin)
(bkz: denek hayatim)

evet evet evet şuan kar ankara sırtlarına dogru usul usul serpilmekte.ayrıca yüzyılın en soguk günü diyebiliriz.

insanların kendini bulabildikleri, hem kalabalığı hem yanlızlığı yaşatan güzel şehir.

karbonmonoksit sonbaharların yaşandığı şehir.

gece hayatı olmayan memur kentidir. saat 11 de herkes çekilir. boktan biryer aslında ama kopamıyor ulan insan.

atakule den sıhhıye ye her zaman yürüyerek gittiğim sehir. insan hiç sıkılmaz ve yorulmaz o kadar yola rağmen ole akıcı bir havası vardır.

bestekar sokaktan yükselen melodilerle büyüleyici bir şekle bürünen şehir, renkli insanların gözünden gri olmayan yuva.

ilk aşkın unutulmaz şehri.

Siyasilerin konuşlandığı, soğuk bir şehir.. Yine de çok güzel zamanlar geçirilebilir..

bereketli toprakları olan başkentimiz. maşallah kış aylarında dahi topraklarından türlü mahsul fışkırıyor.

(bkz: ergenekon kazıları)

gecesi soguk, yeri corak ama yinede sevilesi sehir. corak demisken cok da corak degil silah eksen agacı cıkıyor.

ankara güzel bir şehirdir. elçilikler, bakanlıklar vardır bu kentte.

adi şehir. alçak şehir.

kesinlikle gri.

edit akbayram: ankaralılar! sizinle bir sorunum yok.

"cephane fışkıracak toprağı sıksan cephane..."

tüm resmiyetliğine rağmen orda olmayı istediğim kuğulu parkın,atakulenin, Atatürk orman çiftliğinin bulunduğu şehrimizdir.

trenle yolculuk yapılası bir kenttir. hele bir de kar yağıyorsa oralarda v.s.

renk çalan gri şehir. belki başka bir yerde gelseydi yaşanılanlar başa bu şekilde olmazdı diye düşündüren, bir daha adım atma isteği uyandırmayacak şehirdir.

problem child filmindeki gibi üstüne kusmak istediğim şehir.
başka hiçbir şehirde olmayan, "eksiltili cümle" tadında yaşatır hayatı.
ne yapılırsa yapılsın, nereye gidilirse gidilsin, "tamlık", "olmuşluk" hissiyatından uzaktır.
odalara, evlere sığamazsınız.
ya da ben uyuyamayan bir insan da olabilirim.

an itibariyle çılgınlar gibi kar yağan ve nedensizce umutlandıran şehir bütün siyah-beyaz panoramaya karşı...

edit: "yine kandırdın lan beni! kar da hemen dindi!" şehri..*

dün yaşadıgımız biber gazı olayından sonra şuan yağan kar sadece yerleri temizleyecektir. ankara daki kar daha cok sinirleri sakinleştirdiği için sevilir.

ankara da birden bir bakıyorsun çevik kuvvet arkanda, misal bir magazaya girdin cıkınca ortalık karışmış. başkent dediğin böyle olur. bence ileriki zamanlarda biraz daha heyecanlı olaylar olabilir.

aşıkken ya da severken ve de sevilirken dünyanın en güzel mekanıdır; fakat zordur eğer sevdiceğin seni sevmezken katlanmak.

gökyüzünün kışın hiç parlamadığı yazın sıcağından durulamayan gecesi serin gündüzü sıcak bir şehirdir. her kış insanın içini karamsarlık bulutları kaplar kimse de farkına varmaz. neden bu şehre aşık olan şairler olduğunu belki de anlamama yardımcı bir durum. şair adam karamsar adamdır. her türlü aydınlıkta bir karanlık nokta bulmakta üstüne yoktur. şimdi bakıyorum da gökyüzüne ankara'da bu şehir için bir sebep yok karanlık arayacak her yer kararmış zaten.

ankara'nın o havası değişmez bizde...

başka şehirlere giderken yaşanan hüznümüz varolacak.

ve geri dönüşlerimiz bir ankara sabahına denk gelecek, o havayı ciğerlerimize dolduracağız... hiç bir şehirde bulamadığımız o havayı su içermişcesine, yemek yermişcesine...

bir de ankara'ya kar yağacak. daha da aydınlanacak, parıldayacak şehrin sokakları ışıl ışıl... kravatlı insanların şehrinde gecenin bir yarısı herkes kar topu oynamaya çıkacak. kimisi hüznünü, kimisi sevincini paylaşacak yağan karla birlikte...

zordur ankarayı sevmek her şeye rağmen. bozkırın ortasında, havası soğuk, alabildiğine ayaz ! zordur ama zorla sevemez kimse !

sıcak yaz günlerinde kıpırdamayan yapraklar olur, bir meltem eser o yapraklar kıpırdar demeyin keyfimize...

ancak ne oldu ankara'ya ? biz bu kadar severken ankara'yı bir belediye başkanı yaşanmaz bir hale getirdi....

sanat damarlari kesilmis,

tretuvar çalışmalarının sadece başkanın oy aldığı yerlerde yapılmış,

nefes alınacak meydanı kalmamış,

günlerce susuzluktan kıvranmış,

her yeri alışveriş merkezi olmuş,

ulaşım ücretlerinin elimizi yaktığı,

atıl durumda kalmış bir ankara ! ! !

teşekkürler i melih gokcek !

yarın ayrılacağım şehirdir. 15 gün boyunca ayrı kalınacak anılar gözde canlanacak her gün. karlara basa basa yürünen sigara dumanının,nefesin buharına karıştığı geceler canlacak gözde. dostlar gelecek akıla her biri yurdun bir köşesine dağılmış. kıymeti biraz daha bilinecek odanı derdini ekmeğini paylaştığın dostun, manasız muhabbetler yapıp kahkalara boğulduğun alt kattaki komşuların, soğukta kızaran burna gülen sevimli yaratığın. ve sonra geri dönülecek bu şehre biraz buruk anneyi babayı geride bırakarak. özlediklerine kavuşulacak, yeni özlemleri yüreğine ekerek. şairin dediği gibi hasretin nazlıdır ankara.