leon

--spoiler--
if i told you that i loved you, you'd maybe think theres something wrong.
--spoiler--

bugün 500 milyonuncu kez izledim, belki replikleri ezbere söyledim, belki henüz gelmemiş sahnelere birazdan çok kötü şeyler olucak hissiyatıyla önceden ağladım.

film bitimi ritüelleri: 10 dk hıçkıra hıçkıra ağlamak, shape of my heartı açıp deli gibi tekrar tekrar dinlemek ve boğuk, akmayan sıkıcı hayata tekrar adapte olmak.

kaç kez izledim bilmiyorum. sevginin ne demek olduğunu anlamak için izlenilen bi kaç film arasında kendileri *.

tüm oyuncuları:

Natalie Portman, Jean Reno, Gary Oldman, Elizabeth Regen, Danny Aiello, Maïwenn Le Besco, Randolph Scott, Ellen Greene, Keith A. Glascoe, Peter Appel, Randy Pearlstein, Abdul Hassan Sharif, Alex Dezen, Arsène Jiroyan, Betty Miller, Carl J. Matusovich, Crystal Michelle Blake, Danny Peled, Denis Bellocq, Don Creech, Frank Senger, Fred Fischer, Geoffrey Bateman, Johnny Limo, Keith S. Bullock, Kent Broadhurst, Lucius Wyatt Cherokee, Michael Mundra, Michael Badalucco, Peter Vizard, Rocky Hernandez, Seth Jerome Walker, Sonny Zito, Steve Gonnelo, Trevor Walace, Willi One Blood, William James Stiggers Jr.

sevdiğim bir filmdir. çok başarılıdır. birden fazla izlemişliğim vardır.

insanın içini acıtan, basit bir sevginin fevkalade anlatıldığı ölmeden önce izlenmesi gereken filmdir.

--spoiler--
"-hayat her zaman mı bu kadar zor, yoksa sadece çocukken mi..? -bu hep böyle..!"

"kaybedersen..? eskisi gibi alışverişe yalnız çıkarsın..."
--spoiler--

"sen çiçeği gerçekten sevsen, onu köklerini salıp büyümesi için, bir parka gömerdin."
cümlesinin geçtiği filmdir.

1994 yapımlı, akılda kalıcı güzel bir filmdir.

izlemekten bıkmadığım filmdir.

natalie portman ın nasıl mükemmel bir oyuncu olacağının sinyalini vermiştir leon. periyodik olarak izlerim ben bunu. replikleri beraber söyleriz yeri gelir mathildayla yeri gelir pisikopat polis garry oldman la. her seferinde de gözlerim dolar muhakkak.

natalie portman'ın oyunculuğuyla gönüllerde taht kurduğu film.

film biterken giren müzikle ki bu şarkı (bkz: sting shape of my heart)ve Natalie Portman ın saksıdaki meşhur çiçeği toprağa dikerken kamera öylece uzaklaşır ya işte göz yaşları istemeden akar gözlerden.

luc besson imzası taşıyan enteresan filmlerden en etkileyicisi.
leon (jean reno) yalnız yaşayan bir suikastçidir. yan komşusu uyuşturucu satıcısıdır ve mafya evi basar. ailede herkesi öldürür. bir tek matilda (natalie portman) şans eseri evde olmadığı için kurtulur. eve gitmek yerine leonun kapısını çalar ve adam kızı eve ve korumasına alır. kız ailesini öldürenlerden intikam almaya karar verir ve leon kızı suikastçi olarak eğitmeyi kabul eder. ilk seyredildiğinde ağlatan bir hikayedir. şarkıları ve jean rrenonun oyunculuğu filmin çok önündedir. unutulmaz sahneleri vardır mesela leonun binadan kaçışı vs.
(bkz: shape of my hearth).

sürükleyici güzel bir film. Ayrıca en güzel kült filmler arasına girmiştir.

http://galeri.uludagsozluk.com/g/leon/

filmle ilgili gözden kaçan müthiş bir ayrıntı vardır. aslında bu tüm temanın özündedir ama kimse de buna karşı çıkmamıştır. 12 yaşındaki nathalie portman ile 40 larındaki jean reno' nun belirgin bir şekilde yakınlaşmasını, kızın ona aşık olmasını ve malum sonlarını hepimiz izleriz. o yaş için oldukça sevimli ve ifade sahibi bir yüze sahip olan nathalie portman' ı seçen luc besson yönetmenlik kariyerindeki en iyi hamlesini yapıp bize alenen pedofili çağrıştırması gereken bir öyküden hem hollywood stili macera, hem de aşk ve bir kiralık katilin öyküsünü anlatan bir film çıkarıyor. üstelik biz bunu kaşıkla yerken adrian lyne versiyonlu lolita' ya küfür kıyamet eleştiri getirilmiştir. işte sinemanın ve dili kullanabilmenin gücü buradadır.

hollywood stili ile fransız yeni dalga karışımı biçemi ile luc besson' dan harika bir iş. bir diğeri; (bkz: le grand bleu)

bu arada filmin en iyisi jean reno değil gary oldman' dır kanımca.

"pim numarasına ne dersin?"

büyüleyici 2 saatin biriktirdiği gözyaşını 4 dakikalık bir shape of my heart ile atmak duygusunu bize yaşattığı için teşekkürlere boğulasıca film.

insanı büyüleyen herkese öneremediğim , anlamalarını zaten beklemediğim film. her izleyen insan gibi leona hayran kaldığım matilda ile ilişkisini kıskandığım..

arada açıp izliyorum. çok aklıma vurduğunda izleyemeyeceğim bir durumdaysam da videolarına bakıyorum.

--spoiler--
etkisi altında kaldığım sahne:
matilda süt almak için çıktığı dışarıdan döndüğünde, gangesterlerin oturduğu dairede olduğunu farkeder ve leon'un kapısını çalarak, içinden, kapıyı açması için ona yalvarır.
--spoiler--

bana sütü sevdirmişti bu film. hala da içerim. mathilda'nın şampanya içtikten sonra kahkahaları, leon'un kendine has karakteri. hatta gözlerim dolu doluydu bir ara. farketmedim gözlerimin o hale geldiğini. aynanın karşısına geçip filmi kafamda tekrar canlandırırken farkına vardım.

not: leyla ile mecnundan sonra trt 1 de. bildiğimiz trt reklamı gibi oldu bu da. internetten izleyebilirsiniz gerçi ama pek zevki olmuyor böyle.
edit: leyla ile mecnundan sonraki şeyden sonraymış.

Jean Reno'nun klasik kiralık katil karakterlerinden ziyade kalbi olan bir kiralık katili canlandırdığı 1994 yapımı film.

süt içmeyi ve mekik çekmeyi özendiren harika bi jean reno filmi.

an itibariyle trt'de yayınlanmakta olan, ancak dublaj nedeniyle tuhaf görünen, başyapıtlardan biridir.

nasıl bir başyapıt, nasıl yoğun duygular. Çok güzel film nedir, çok güzel film Leon'dur.

yönetmeni luc besson bu filmden sonra bir daha belini doğrultamamış, doğru dürüst bir filme imza atamamıştır.

benzer bir kaderi paylaşan başka bir fransız yönetmen için, (bkz: mathieu kassovitz) ve (bkz: la haine)