bugün

/247
okul için şehir dışında olduğumdan sadece ara sıra gelebiliyor ve geldiğimde de kısa kalabiliyorum. semtlerini gezmeyi özlediğim şehir.
islam+bol sözcüklerinden türemiştir.
ilçeleri adalar, arnavutköy, ataşehir, avcılar, bağcılar, bahçelievler, bakırköy, başakşehir, bayrampaşa, beşiktaş, beylikdüzü, beyoğlu, büyükçekmece, beykoz, çatalca, çekmeköy, esenler, esenyurt, eyüp, fatih, gaziosmanpaşa, güngören, kadıköy, kağıthane, kartal, küçükçekmece, maltepe, pendik, sancaktepe, sarıyer, silivri, sultanbeyli, sultangazi, şile, şişli, tuzla, ümraniye, üsküdar, zeytinburnu 'dur.
bazı semtlerine aşık olduğum şehir.
1854; Galata Kulesi, istanbul.
görsel
farklı semtlerini gezmekten zevk aldığım şehir.
Artık beni fazlasıyla yoran şehir.
Bu şehri terk edeceğim günü iple çekiyorum..
ismi anıldığında akla sadece tarihi yarımada ve doğu avrupa yakası gelen fakat bağcılar, esenler, güngören ve ümraniye'nin de bulunduğu şehir.
eskilerde medeniyetin beşiği, şimdilerde kaosun yuvası olmuş metropol. yaşamak zul, şehrin sonuna yol almak derin bir nefes çekmenizi sağlıyor sanki.
ömrümde asla yaşamayacağım, zaten de yaşamak istemeyeceğim şehir.

o kalabalık, o yüksek nüfus, sıkışık trafik, ev bulabilme sorunu...

asla ve asla bir ''tokat'' edemeyecek şehirdir. sevmem, saymam.

bu yorumum üzerine bana ''istanbulda sanki sana muhtaçtı amk'' diyeceğinizi biliyorum.

ama hayır buraya sadece bir yorum yazdım, o kadar.
memurların pek istemediği tayin yeri.
tercih dışı olarak çokça çıktığı görülmüştür.

istanbul'a gidileceğine; malatya, ığdır, muş, erzincan, adıyaman daha tercih edilebilir gibi bence de. *

istanbul ne zaman ciddi düşünülür?
hakkari, tunceli, şırnak gibi iller kalırsa geriye.
ki ben yine pertek, çemişgezek gibi ilçeleri yeğlerim.
nefret ettiğim şehir.
kendi memleketime dönmem için çalışıp bilen adam ekolüne dahil olmam gerekiyor.
buralar bana göre değil.
sıkışık, depişik bi şehir.
yuvarlanmış uçuruma doğru giden bir şehir.
alın ruslar sizin olsun
ingilizler
fransızlar
suriyeliler
afganlar
ıraklılar
çadlılar
lidyalılar
oligarşikler
lan istanbulda yok yok..
ama birtek türk yok.
Şuanki iş imkanım başka bir şehirde olmadığı için kaldığım yer. Başka yerde imkan olsaydı bir dakika burda yaşamayı düşünmezdim.
bu şehirde asla yaşanılmaz , mecburiyetten yaşamaya çalışıyoruz işte. kaldırımlarda bile yürünmüyor kalabalıktan.
(img:#2208206)
istanbul denince birçok kişinin aklına sadece tarihi yarımada ve doğu avrupa yakası gelir. oysa bağcılar, esenler, güngören ve ümraniye de istanbul'da.
konstantinopl değildir: https://www.youtube.com/watch?v=Wcze7EGorOk
istanbul'da yaşayan lanet ediyor,
istanbul'da yaşamayan keşke orada yaşasam diyor,
her bedenin ruhunda bir istanbul var ama
en güzel istanbul gezmeye gelinen istanbul...
Metropol diye bilinen şehir. Kardan dolayı iş yerinde mahsur kaldık. Metro yok metrobüs yok. Rezalet.
görsel
bu koca şehirde yapayalnız olmak tanrının benimle bir oyunu mudur?
buz kenti oldu * .
galiba hiçbir şeyi veya hiç kimseyi daha fazla sevmemişim istanbul'dan.

bir gün döneceğim. oyunlara gideceğim, sinemaya da.

kahvelerde yazacağım. insanları izleyeceğim.

kahvaltı da ederim bir yerlerde. taksi bulamam tophane'de.

bazı yerlerini ekseriyetle sevmem.

taksim'den boğaz köprüsünün başlangıcına kadarı istanbul benim için.

onun haricinde ne ötesi var, ne berisi.

insanın görebilmesine mutlu olan şeydir istanbul.

bir dolmuşun sarısı, bir boğaz'ın mavisi, bir stadın grisi...

yağmur mevsiminde pardesünü giyip yürümek, bir yerde çay sigara.

bir meyhane, 3-4 dost, bir vapur kalabalığı, kokoreç.

ne kadar tüketmeye çalışsalar da tüketemiyorlar bazı şeyleri...

her seferinde oh olsun diyorum.
Güzeldir. Yaşamak istenilen yerdir ama nasıl? Meçhul olan odur.
bağımlılık yapan bir şehirdir.
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com