Ben bizim mezeciden alıp götürüyorum.
Yalan söylüyorum. Onu bile yapmıyorum.Erkek birey mezeciden alıp getiriyor yiyoruz.

Şirketin ticari faaliyetini sekteye uğratmayacak şekilde ilerlemesi gereken bir sözleşme gibi görünse de en azından reddedilene kadar, süreç hiç de öyle ilerlemiyor. Ortak bir karar çıkması imkansız gibi, bankalar saçma sapan hiç akla gelmeyecek, sorun bile etmeyeceklerini düşündüğün limitleri bile çat çat kapatıverıyorlar.

Süreç lider banka üzerinden ilerliyor. taraf olmak istemeyen sözleşmeyi reddeden bankaya olan yükümlülükler olduğu şekilde devam mı ediyor? Yoksa çoğunluk sağlandığında red veren banka da bu anlaşmaya uymak durumunda mı kalıyor?

Şirketlerde süreç nasıl işliyor, birçok banka şubesi çalışanının bile bir haber olduğu, kervan yolda düzülür gibi bir mantıkla yola çıkılan süreçtir aynı zamanda.

Borçlu şirket ile yapılandırmaya katılan alacaklı kuruluşlar arasında imzalanan, borçlarını hangi vade, ödeme planı ve koşullarla yeniden yapılandıracağını belirleyen sözleşmedir.

Banka ve finansal kuruluşların borç yapılandırmalarında uyacağı ortak kuralları belirleyen ana anlaşmadır.

Bu sene fabien toulme nin büyük aşk, iki yaşam ve beklediğim sen değildinini; Manu larcenet in sıradan zaferlerini; laure Perez ve Pablo monferte nin kazazedelerini ve gipi nin oğulların diyarı çizgi romanlarını okudum. Hepsi birbirinden güzeldi. Fabien toulme tabiki daha kalbe dokunan şeyler çizmesi ve yazması açısından hala favorim. iyi bir çizgi roman Türkçe çevirisi bulmak hala çok zor benim için.

Dedem de bir Kore gazisiydi. Öyle çok sıcakkanlı dede torun ilişkisi olmadığı için bununla ilgili konuştuğumuzu hiç hatırlamıyorum. Kore gazisi olması, başkaları gibi çok da ilgimi çeken bir durum olmadı. Ee tabi su aklımla, o tarihi yaşayan birinden dinlemek isterdim bu savaşı.

Virgina evans'ın mektuplardan oluşan romanı. Yılın kitabı, çok satanlar şeklinde pazarlanan bir kitap. Women's prize 2026 ödülünü almış. Beklentimin altında kaldı. Yetmiş üç yaşındaki sybil'in yıllar içinde ailesi, komşuları, arkadaşları ve flörtü ile olan mektuplarını okuyoruz kitapta. Mektup olayının nostaljik tarafı kitabı ilginç kılan şey gibi. O yaşlarda, muzur, domuz, dediğim dedik boomerları niye bilmem çok seviyorum. Burnundan kıl aldırmayan, kendini başkalarının üstüne yıkmayan yaşlılar favorim. Bizdeki yaşlılar da dediğim dedik, tek doğru onların ki. Bunda hiçbir sorun yok. Ama bizim yaşlılarımız böyleyken de onlara bakılsın, saygı gösterilsin, el üstünde taşınsın istiyorlar. Olmaz ki ama bu. Bir dik duruş ama değil mi! Sybil tam bir tek tabanca. Kimseye eyvallahı yok. Her şeye burnunu sokmak isteyen tarafı da sanırım eski insan alışkanlığı. Ona bir şey diyemiyorum.

insan yaşlansa da, bir yaşta kalıyor gibi geliyor bana. Yaş elli olsun, altmış olsun, yetmiş olsun ama ruh daha genç yaşlarda bir yerlerde kalıyor. Muhabbet'i okurken bunu daha çok hissettim.

Bonus: 193 ve 225 arası yok. Hatalı baskı. 192 den 225 geçiyor. 225 den 256 kadar devam ediyor. 256 dan sonra tekrar 223 den başlıyor ve devam ediyor. Eksik sayfaları arkadaşımdan istedim. ilk defa böyle hatalı baskı bir kitapla karşılaşıyorum. Bu yanlış, kitabı unutulmazlarım içine soktu.

ilk defa duyuyorum. Niye peki?

Stoacı düşünce üzerine seneca'dan sonro okuduğum ikinci filozof. Adam üstüne üstlük imparator! imparatorluğunun yarısından fazlası seferlerde, Roma'dan uzakta geçiyor.

iyinin bilimi ahlaktır. Doğanın bilimi fiziktir. Bilginin ölçütü ise mantıktır.

Rusticus'tan (imparator Domitianus'a karşı geldiği gerekçesiyle ölüm cezasına çarptırımış yakın arkadaşı) gücendiğim ya da gücendirdiğim insanlara karşı, onlar yeniden barışmak istediklerinde sakinleşmeyi ve onları kolaylıkla affetmeye hazır olmayı öğrendim.(Bunun üzerine çalışıyorum. Ama kibrim ve tekrar aynı şeyi yaşatacaklar korkusu yüzünden kendimi bırakamıyorum.)

Apollonius'tan (hocası) şiddetli acılarda daima aynı kalabilmeyi öğrendim.

Babamdan, dalkavukluk etmemeyi, ayaktakımına kur yapmamayı(bu ben;)), her şeyde aklı başında ve kararlı olmayı öğrendim. Bilgiyi samimiyetle seven kişilere saygı göstermeyi öğrendim.

Azıcık okuyan herkesin hayali.
Günümüz dünyasında kitaplar artık kısalıyor. Zülfü Livaneli bununla ilgili çağın gerekliliği sanırım, ben de artık kısa kitaplar yazmayı planlıyorum demişti.

Kitapla ilgili hatırımda kalan iki güçlü cümle. Daha önce yazmışımdır belki bilmiyorum.

"Çalışmak insan avuntusudur."

"Kadınlar yalnız kalmak için evlenir."

Eroctor olduğunu bilmeden erector olduğunu anlamak başlığı.

Bu kadar iffetsiz olmaları inanılır gibi değil.

Bu da yeni çıktı arkadaşlar. Geçen denk geldi biri video yapmış, yılda 100 kitap okumak biraz şov bence diye. Şovsa da şov böyle şova can kurban. Neymiş okuduğunu anlamadan okuyormuş. Neyim ben gerizekalı mı? Neden anlamayacakmışım? Saatlerce sosyal medyada zaman geçirmeye gelince vakit var günde iki saat kitap okumaya gelince yok!
Ya hu bir insan şov yapmanın en meşakkatli yollarından birini seçmiş, otur buna saygı duy bari.

Arkadaşlar 2026 yılında 52. kitabımı okumaya başladım. Geçen sene kitap fuarında bir söyleşideki moderatör bu sene 200 kitap okudum deyince gaza geldim. bu adamın işi bu, ben o kadar okuyamam ama 100 ü zorlarım dedim. Sene sonunda 100 olmayacak ama 80-90 arası olacak gibi.
Bugün gündüz Vassaf'ın günlük yaşam felsefesi şimdiye övgü kitabına başladım.

Nice güzel yaşların olsun güzel Deniz. iki çocukta kalmışım ben, üçüncü de olmuş;) Çok çok çok mutlu ol. O kadar aklı başında bir halin var ki imreniyorum sana.

Bu nasıl oluyor?

Yirmibeş senedir üç dört yılda bir üç ay sigara içerim sonra bırakırım. Bugün bırakıyorum diyorum bırakıyorum. Birkaç yıl sonra tekrar.