insan

karmaşadır. yanılandır, yanıltandır. vardır, acı çeker; yoktur acıyı çeker. sözdür, senettir; kimi zamansa bir kısmettir. kimliktir, hinliktir; imkanı varsa hainliktir. kandır, kemiktir; bir bedende hapistir. tabi ki tek bir nefestir; nefstir ve belki nefistir. ismiyle bir ehliyettir. hak, değilse hakkaniyettir. o da olmadı mı hakkı kötektir.

insan üç beş damla kan, ırmak üç beş damla su
bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu.

necip fazıl kısakürek

Kaşgarlı Mahmud'un ölümsüz eseri olan Divanu Lügati't-Türk'te "yalnguk" olarak geçen kavram. Yusuf Has Hacib, Kutadgu Bilig'te insana yalnguk denmesinin nedenini insanın sürekli yanılan bir varlık olmasına bağlar. Doğrudur, Emin olduğumuz konularda bile sürekli yanılır dururuz da bunu kabul etmeyip haklı olduğumuzda ısrar ederiz genelde, evet.

Arapça ins kelimesinden türetilmiştir. "Beşer, insan topluluğu" anlamına gelen ins, daha ziyade insan türünü ifade etmekte olup bu türün erkek veya dişi her ferdine insî/enesî yahut insân denmektedir. Kelimenin aslının "unutmak" mânasındaki nesyden insiyân olduğu da ileri sürülmüştür.

adam kelimesi ise ibranice kökenlidir. o da insan anlamına gelmektedir. türkçesi ise kişidir.

homo sapienstir. memeliler grubundadır. suda bir sürü akrabası vardır. çamurdan falan yaratılmamıştır. evrende yaratılma diye bir şey yoktur çünkü. homo sapiensten önceki insanlar ancak somutu algılayabiliyordu. homo sapiens ise soyutu anlamaya başlayınca medeniyeti bu hale getirdiler.
(bkz: soyut düşünme)
(bkz: prefrontal cortex) evrimin insana hediyesidir.

insan her şeyin ölçüsüdür.
(bkz: protagoras)

insan, olduğu gibi olmayı reddeden tek varlıktır.
(bkz: albert camus)

insan düşünen bir hayvandır.
(bkz: aristotales)

hayvanım ama evcil değilim.
(bkz: recep ivedik)

Dünya'nın ebesini ağlatan canlıdır.

Sadece insanların yok ettiği milyonlarca türü tükenen hayvan... yine en çok insan katleden de yine insandır. Onlarca savaş/katliam.

Şu oldukça açık ki insanlar olmasa dünya daha güzel olurdu

görsel

Ne ile yaşadığını halen çözemediğim, evrene en fazla yön veren canlı.

hem ne oldum hem de ne olacağım diyen canlıdır. kaygıdır ve kuruntudur. başkasının kurdu, kendisinin kaybıdır.

Hiçbir zaman bir başka insanı sevmeyi bilmeyendir. Yalnızca bir başkasının hissettirdiğini, yaşattığını sevendir insan.

"Doğrusu biz insanı denemek için birbiriyle karışık nutfeden yarattık. Onu işitici ve görücü yaptık."

insan Suresi 2. Ayet.

günümüz toplumunda büyük ölçüde kendini düşünmeyi, ilgi çekmeyi ve egosunu şişirmeyi abartmasıyla yorucu olan varlıktır. çoğu insana güvenmem.

taşıdığı cevheri görmezden gelirseniz, aptal maymun vücuduna sahip bir tür hayvan.
görsel

iskeletinden iç organlarına, iskelet, deri, kas, et yapısına kadar her şeyiyle kasabın rafında teşhir ettiği hayvanlara benziyor.

jean paul sartre' a göre faydasız bir tutkudan ibarettir.

Zaafları ihtiyaçları olan, kafa kol bacak penis/vajina ve gövdeden oluşan bir sıkımlık canı olan biyolojik varlık.

insan, toplumsal, gelişmesini tamamlamamış bir hayvan türüdür.

insan, kargo bekleyen hayvandır.

zevk için bir canlıyı öldüren tek canlı. keyif için avlanan da kendisi seri katil olan da... terk eden de kendisi sıkılınca bırakıp arkadaşlığı bitiren de... güven vermeyen de kendisi eleştiri kabul etmeyen de... şımarıklık ve şamataya doymayan da kendisi egosu şişkin olan da... çoğu insanı sevmem ama kedi ve köpekleri seviyorum. bana hiçbiri ihanet etmedi, kalbimi sadece öldüklerinde kırdılar çünkü.

geçmişin hasretçisi, geleceğin özlemcisi,
yaşadığı anın şikayetçisidir.

lanet bir tür.

' faydasız bir tutkudan ibarettir '.

(bkz: jean paul sartre)

zevk için avlanarak hayvan öldüren,
zevk için kurbanı çığlık atarken ona tecavüz eden,
kontrol sevdasından ötürü birini gözlerinin içine bakarak dakikalarca boğan,
100' den fazla kez birini bıçaklayan,
ince düşünceden yoksun hareket edip konuşan,
çok sevildiği halde basıp gitmeyi marifet sayan
çok fazla örneği olan yorucu canlı türü.

görsel

az da olsa düşünecek vakit bulabilenler için ben nereden geliyorum,
nereye gidiyorum,
aslında neyim gibi sorulara yanıt aramak oldukça önemli bir meşgale sayılır.

kainat kendini bilmek ve bilinmek istedi. bilinmek için, bilmek için var oldu. her şeyin özünde tek bir ruh var. biz, o ruhun taşıyıcılarıyız.

ailemiz, ten rengimiz, yaşadığımız coğrafya ve tarih dilimi.... benliğimize dair hikayeler yaratan tecrübeler yumağından ibaret.

jean paul sartre’ a göre ‘ faydasız bir tutkudan ibarettir ‘.

iradeli varlık.