alman felsefesi

özellikle 18. yüzyıldan itibaren yetiştirdiği pek çok farklı dünya çapında ki filozoflar ve düşünürler sayesinde avrupada son derece saygın bir yere sahip olan felsefedir.

gottfried wilhelm leibniz, friedrich nietzsche, friedrich wilhelm joseph von schelling, friedrich schiller, johann gottlieb fichte, immanuel kant,arthur schopenhauer, karl jaspers, ludwig andreas feuerbach, karl marks, friedrich hegel,edmund husserl, martin heidegger, heinrich von kleist , max horkheimer, theodor adorno, herbert marcuse, jürgen habermas , jakob böhme, max weber, alexander gottlieb baumgarten, christian wolff,friedrich engels, ernst haeckel, nicolai hartmann, herbert marcuse, samuel von pufendorf, hans reichenbach, johann kaspar schmidt, leo strauss, ludwig wittgenstein, rosa luxemburg, bertolt brecht, richard avenarius, hans georg gadamer, edith stein, joseph dietzgen, max horkheimer, max ferdinand scheler, friedrich ludwig gottlob frege, heinrich heine, albertus magnus, carl jacobi, johann christian friedrich hölderlin, franz kafka ve johann wolfgang von goethe bu alanda ki filozof düşünürlerden bazılarıdır.

alman felsefesi, tıpkı edebiyat alanında ki başarısı gibi felsefe alanda ki başarıları ve üstünlüğüyle pek çok felsefi düşünce akımının ortaya çıkmasınada ön ayak olmuştur. kendi alanında oldukça geniş bir içeriğe sahiptir ve tek bir düşünce sistemi yoktur, bu alanda materyalist, idealist, rasyonalist, deneyci, duyumcu ya da diyalektik alanda olduğu gibi her türlü felsefi boyutunu işlemiş zengin bir içeriğe sahiptir.

(bkz: alman edebiyatı)
(bkz: alman romantizmi)
(bkz: alman idealizmi)
(bkz: alman mitolojisi)