aşk

Bütün sevinçlerini, ani mutluluklarını onunla paylaşmak istemektir. Ve üzgün olduğunda yalnızca onun sesini duymak.
Öyle bir sestir ki o, ne yorgunluk bırakır ne hüzün.

Sinirlenirsin bazen, çok kızarsın bir şeylere. Sonra yüzüne bakar, gözlerine.. ve öyle bir gülümser ki, kızacağını değil, neye kızdığını bile unutursun. Aptal gibi hissedersin kendini bazen, çok gülersin bu duruma ama çok da mutlusun.
Konuşurken incitmekten korkarsın onu, bin kere ölçüp tartarsın zihninde söyleyeceklerini çoğu zaman.

Rüzgar üşütmesin, yağmur ıslatmasın istersin; yağmurun altında saatlerce beklersin. Beklemeyi de seversin, çünkü geleceğini bilirsin.
Sevgilin olmaz o sadece senin. En yakın arkadaşındır bazen, bazen dert ortağın. Bazen ise bir sırdaşın; tüm özel şeylerini paylaştığın.

Paranoya yaparsın bazen, kıskanırsın. Kendi kendini yersin. Öyle bir kıskanmak ki; her sabah kullandığı otobüs hattının şoförüne kadar.
Telefonun başında beklersin, saatlerce. Mesaj ondan değilse, cevap bile vermezsin. Kimse anlam veremez senin bu hallerine.
Tüm şarkılar anlamlı gelmeye başlar birden. Belki bir müziğin tınısında, bazen bir şarkı nakaratında, bir kelimede bulursun onu, hoşuna gider. Dinlemek istersin sonra hep, onun sesinden hem de.

Kafanı yastığa koyduğunda, hayal edersin, her halini. Nasıl bir baba olacağını bile, düşünürsün. Tüm güzel şeyleri ona benzetirsin. Bir mağazada gezerken gördüğün gömleklerin ona ne kadar da yakışacağını hayal edersin. Yemek yaparsın, acaba o da beğenir miydi, diye düşünürsün.
Güvenirsin.
Niye? Nasıl? Bilmeden. Sorup düşünmeden. Sonuna kadar.

Banyodan gelen su sesinin ona ait olmasını istersin. Az sonra ıslak saçları, mis kokusuyla oradan çıkmasını beklemeyi.. hem de belki tüm neşesiyle birlikte, şarkılar söyleyerek.
Sarılır. Zamanı durdurur.. birleşir dudaklar, sabırsız.
Ben böyle güzel bir şey görmedim.

Aşk, tamamlamak ve tamamlanmaktır.. insanı değerli kılandır. Dünyayı yaşanır yapandır. ve hatta bazen Tanrıya bile inandıran bir şey.

ne zaman nerden geleceği belli olmayan geldimi gitmek bilmeyen kurtuluşu zor olan karışık duygular bütünüdür.

sevipte kaybetmektir.

Aşkın mekanı candır, zamanı şu andır..

sen sadece biri. yastığına baş koyduğun için de biri. seninle konuşabilen, seninle karşılıklı bir çay içip gülüşebilen, sana dokunabilen, sana rahatça yaklaşabilen herkes için biri.

sen biri, bütün insanlardan biri.

ya benim için benim için?

başımı kaldırıp aydınlık yüzüne tek saniyelik bir bakış atabilsem, hayat bana bayram. önümden geçip gitsen, adımlarının ritmini duysam bile sadece, dünya daha güzel bir yer. bir yerlerden sesin gelse, bir de gülsen üstüne beyaz bir gülsen, öldürsünler beni ne gam.

bana merhaba dediğin zaman dünya dönmesin dursun. bana doğru yürüdüğün zaman her şey, herkes affedildi. adımı duyduğum zaman dudaklarından... cennet böyle bir yer demek.

sen herkes için herkes gibi biri. ya benim için benim için?

peşinde koşmaktan şeref duyduğum güzel düş, uğruna akıttığım her damla gözyaşı nişanem, yakınlarda bir yerde olduğunu bilmek bile kalbime dert. yerinden çıksa daha iyi böyle çarpmak mı olur? bazen aşık haller takınıyorsun sevdalı bakıyorsun derin derin. bazen biraz daha cesaret, sarılıp öpeceksin zannediyorum. sarılıp öpeceğim zannediyorum bazen utanması da kalmamış bunun eyvah. hayalimde ne vuslatlar tasarlıyorum bilme şaşarsın. her sabah biraz daha aşık uyanıyorum. her sabah biraz daha tutkun. biraz daha vurgun biraz daha toy.

ben günahın olmaya da günahın almaya da varım ki.

aşığım aşığınım.

sen onlar için biri, bütün insanlardan biri. ya benim için benim için?

benim için ya benim için...

kanımca en büyük sorunsallardan biridir. hatta çözümlenemeyecek kadar zor bir sorunsaldır.

sanırım aşkın ne olduğunu hiçbir zaman anlayamayacağımdan merakımı hep cezbetmiştir. yıllar yıllar önce aşkı yaşadığımı zannettiğim bir ilişkim vardı ama bitti. üstelik şuan en ufak birşey bile hissetmiyorum. aşk bu muydu? değildi. daha sonra ilk görüşte aşk diye nitelendirdiğim ama aslında bir beğenme ya da hoşlantıdan ibaret olan insanlar geçti hayatımdan. onlar da aşk değildi.
sonra aşkın nasıl hissettireceği üstünde uzun uzun düşünmeye başladım ve öyle hissedersem aşkı yaşadığıma emin olacağıma karar verdim. sevgilileri olan arkadaşlarıma sordum ve, onu gördüğünde heycanlanmak, kalbinin hızlıca atması, mutluluktan uçmak, onun yanında hiçbir şey düşünmemek gibi cevaplar aldım. belki de buydu aşk. fakat tek sorun, benim hepsini bir arada yaşayamıyor olmamdı ya da yaşadığım hislerin ertesi güne geçiyor olması. hep yanlış insana denk gelmemdi belkide sorun. ya da tam işte bu dediğim anda çıkan engellerdi.
aşk neydi? bu sorunun cevabını düşündükçe konuştuğum insana kendimi aşık olmaya zorladım. zorladıkça olamadım. olamadıkça yine sorunun cevabını aramaya yöneldim. belkide aşk, önüne çıkan her yanlış insanın seni hayal kırıklığına uğratması sonucu akşam yatağa yattığında kalbinin acıdığını hissetmektir. ya da gözünden dökülen yaşın yastığını ıslatmasıdır. belki de pencereyi açıp yıldızlara baktığında aklına onun gelmesidir ve onun asla yanında olmayacak olmasıdır. evet bence budur.

aşk kesinlikle acıdır.

kısa ve öz aşk, nefrettir.

aşk sevdiğinin seni sevmemesidir. Sevse bile ona ulaşamamaktır. imkansızlıktır işte... Haberin olmadan seni senden alandır. Hiçbir zaman kavuşamayacağını bildiğin halde onu aklından çıkaramamaktır. Onun bir eşyasında kokusunu duymaktır. Bugün canını istese seve seve vermektir. Hemde hiç karşılık beklemeden...

Celiskidir, mantik disiliktir. ask herseydir.

elma şekeridir: elma yenir elde kazığı kalır!

materyalist bir düşünce akımından benimsediğim bir fikre göre; aşk:karşıdaki kişiden etkilenmendir.ileriye götürürsün tutku olur yerinde sayarsın mantık olur.

şu mideme bişey oluyor ya ha aşk işte o mide bulantısı gibi ama kusturmuyor.

Başından büyük bir aşk geçmemiş her kadın için, bu bir eksikliktir;
Başından büyük bir aşk geçmiş her erkek için ise, bu bir fazlalıktır.
Erkeğin hayatında belki bir aşka yer vardır. Kadının ise aşkında belki bir hayata.

(bkz: #14770217)

Aşk yalnızlıktır.

kişinin yaşına, olgunluğuna göre değişebilen kavramdır.
ancak değişmeyen belli başlı şeyler vardır. ilk tanışma anında, onu izleyen kısa süreçte hissedilen heyecanı aşk olarak tanımlamak aşkı fazlaca küçümsemektir.
geçmişindeki izlerden kurtulmuş, sevmeye hazır iki insan karşı karşıya geldiğinde, ten uyumu da mevcutsa eğer; özenle, özveriyle, istekle aşklarını büyütürler. özen göstermeye devam ettikçe de aşk bitmez.

ancak ne zaman ki bir taraf dikkati bırakır, diğer tarafı yormaya başlar; o zaman özen göstermeye istek kalmaz, aşk ölür.
ya da ne zaman ki bir taraf başka tenleri de tecrübe etmek istediğine karar verir, o zaman özen göstermeyi bırakır, aşk ölür.
yani ne zaman ki şu ya da bu nedenle özen göstermeyi bırakırsa insan, aşkı yaşatamaz.

aşk öyle fırtınalarla, o an ne hissediyorsan yapmalarla, bencilliklerle yaşanacak, hak edilecek şey değildir.
günümüz vurdumduymazlıklarıyla da elbette sonsuza dek sürecek aşklar olmayacaktır. kolay mı öyle?

aşk dediğin nedir ki..

kişiye özeldir, tıpkı tanımı gibi.

erkeklerin kızları etkilemek için söylediği yalanlara inanmaları sonucu oluşan geçici ruh halidir.

Aşk bir kız için dünyadaki bütün kızlardan vazgeçmek ve bundan zerre kadar pişmanlık duymamaktır bence.

Yeniden taşınır gibi
Yeni bir yere alışır gibi
Yeni doğmuş bebek gibi olursun diyorlar
Sevenler biliyorlar.

ademoğlunun havva kızına karşı dizlerinin dermanını çözdüren ve kor gibi kalbi tüttüren duygudur.

aşkın en güzel yanı maşuğunuz ile diller lal olup gözler ile konuşabilmenizdir.

her şeyin mubah olduğu durumdur.

olmazı olabileceğine inandırandır.

Herhangı bır karayolunun, uzerıne ortulen gazete sayfalarının, altında sıcak bır asfaltın, soguyan cesetı ısıttıgı kadar, ısıtamadıysan yuregınde aşkı, bırak/ yokluktan delınmedıyse ayakkabın, aramaktan delınsın aşkı, ızını surmekten sevdaların, yokluktur aşkta, aşınsın fıkırlerın, yansın, bırak/ beynını kemıren , bır dusuncenın kaçak yolcusudur aşk, ölü gibi, ayagı yanmış cocuklar gıbı , topraga dokunmamıs ellerının arasına, başını aldıgın zaman, ıcınde bırının öldüğünü, sus'ar gıbı, ölür aşk...