ankara

çoğu insan sevmemesine rağmen benim sevdiğim şehir. farklı bir havası var.

Valilik tarafından toplu taşıma kullanımlarında hes kodu bulundurulması zorunlu hale getirilmiş.
otobüslerde göt göte yolculuk ediyoruz. Yeni mi aklınıza geliyor böyle şeyler?

Guzel kadınları var kalben.

bebeleriyle ünlü şehrimiz.

angara güzeldir iyidir de çinçin'den uzak durulması gerekir.

Nisan ayında kar yağmıştı. Sadece soğuk havasını özlüyorum biraz.

"ankara'dayken her yer özlenir" repliğinin aksine ankara her yerde özlenir diye düşünüyorum.

Hayatımın en zorlu ancak en güzel zamanlarını geçirdiğim şehirdir. Kasvetli, gri ve bürokratik bir şehir olmasından mütevellit insanların daha samimi ve sıcak ilişkiler kurduğu ve buna daha fazla önem verdiği yerdir. Farklı farklı birçok noktasında hayatımın en güzel anılarını biriktirmiş olmamdan mıdır bilmem ama hem Ankara'ya hem de orada yaşadıklarıma inanılmaz özlemim vardır.

Anlık kıyametin koptuğu şehir.

Yağmur ve fırtınanın dansına an itibariyle yıldırım eşlik ediyor.

Ayy ıslandım hep ya püu.

An itibariyle Buz gibi olan şehir.

doğasıyla insanıyla ülkenin en kötü şehri. kimsenin işi düşmez umarım.

Başta nefret ettiğim şehre gün be gün aşık oluyorum. Sokaklarında gezerken başka bir şehre gittiğimde özleyeceğim diye dertleniyorum. Ankara dışında nereye gidersem aynı yer olacakmış gibi hissediyorum. Ülke gözümde ankara ve diğer şehirler olarak ikiye bölünmüş durumda. Memleketimin de buna dahil olması çok garip tabii.

Bu başlıkta okuduğum onlarca entry ve çevremden duyduğum bir o kadar yoruma bakarak ankaralılara ankara hakkında yapılan olumsuz ve değişik yorumlara sinirlenmemelerini tavsiye ediyorum. Şehir gerçekten çok garip. Bir yandan çekici bir yandan itici. Bir yandan nefret ettirici bir yandan bağlayıcı. içindeyken sıkan, dışındayken kendini özleten bir karakterde.

Yıllar içinde duygularım dalgalansa da 6 yılın sonunda anlam veremediğim bir sevdayla ankara'ya tutulmuş vaziyetteyim. insanlarından, mekanlarından ve zamandan ayrı müşahhaslaşan ve gönlümde mülkiyet edinmeye ve bunu sinsice ilerletmeye devam eden garip bir şehir.

Ankara yine bildiğimiz gibi yazdan kışa geçti. Sırada yüz kesen ayazlar.. Ekranların başından ayrılmayın, şimdi reklamlar..

Kar yağmadan ayazı geliyor bu şehre... insan güneşte üşür mü? Öyle soğuk ki bırak üşümeyi titretiyor insanı..

sokak tabelalarının mavi ve büyük olmasını garipsediğim şehir.

Sebepsizce çok sevdiğim şehir, sanırım sevdiğim insanların orada olmasından dolayı içimde bir Ankara aşkıdır ki bitmiyor.

Buz gibi siktiğimin şehri.

yarım saat camı açık bırakıp buz gibi gece soğuğu kokusunu odama doldurduğum şehir. huzurlu güzel bir uyku çekeceğim şimdi.

denizli'nin bile denizi yokken deniz yok diye gereksiz yere yerilen şehir.

görsel

Her güzel şeyin başkenti sanki. Morrissey’in dediği cinsten bir safety haven.

insanların otobüse girerken sırayla girdiği ilginç ama modern şehir.

1 gün içerisinde yazdan kışa geçme becerisine sahip başkent. kaç yıldır buralıyım, bir türlü alışamıyorum şu soğuğuna... gerçi bugün fena değildi hava ama yarın ne olacağını kim bilebilir ki?