yalan

hayatın anlamını belirten bir candan erçetin şarkısı.

(bkz: yalan soylemekle olusan zincirleme olaylar)

süper bir feridun düzağaç şarkısı.

Ne kaybetmeler buldum ben
Bir elim bile kayıp gitti ötekinden
Her şehre bir çakıl taşı fırlattım
Aslında hiç olmayan denizimden

Bir film şeridi gibi geçiyorum şimdi
Olmayanlarımın içinden
Çok isteyince oluyordu hani
Söyle nerdesin
Hiç gelmeyen?

Bu şarkılar
Hepsi yalan
Seni benden neden alıyor zaman?
Kapım çalmaz..gelen olmaz
Yoksun diye iştahsız; sabah olmaz zaman

Ama
Bık-tım
Karanlıktan

(bkz: copy paste) (bkz: http://www.lyricsturk.com)

(bkz: bir gun herkes fenerbahçeli olacak)

bir kıraç,manga,kurban,emre altuğ,feridunn düzagac sarkısı.

manga nın süper şarkısı.albümün en iyisi rep vokalin olmadığı iyiki olmadıgı dedigim, bu sarkı yüzünden bu gruba birazda olsa saygı duyulması gerektigini düsünmekteyim

bir ibrahim sadri şiiri.

Hadi gidiyorsun
Yürekten kan gidiyor, sen gidiyorsun
Herşey gidiyor
Gökte bulut, dağda kar, düzde kervan gidiyor
Solgun bir gül oluyor insan
Bir demet kar çiçeği ölüyor, sen gidiyorsun
Ne ucuz yaşıyorsun, ne kolay
Bir kristal gibi ellerimden düşüyorsun
Bakma öyle
Ben kanıyorum sen üşüyorsun

Kolay değil bir yalan bu
Yaralayan koca bir yalan
Yalan işte
Sevdiğim yalan
Şarkılardan arta kalan ve sabah buğusu
Ve tarla faresi ve ekmek derdindeki işçi kalbi gibi
Yumuşacık sıcak bir yalan

Islak gözlerimle geçiyorum
Yaralı bir ceylanın kalbinden
Ceplerimde kül var
Bir yangından arta kalan

Sorduğum adreslerde kimse oturmuyor
Ve kimse olmuyor ben sorduğum zaman
Herşey bir yalan gibi yandığı zaman
Yalnız olduğunu anlıyor insan
Anladım ve geçtim
Yaralı bir ceylanın kalbinden

Aynamı kırdım, fotoğraflarımı yaktım
Nasıl da acımasızdım tafralarıma karşı
Nasıl da umarsız

Su gördüm düşümde
Karanlıktı ve gürültüyle çağlıyordu
Ceplerimde kül vardı ve yanıyordu
Sonra sabah oluyor
Ve bir ceylan kalbinde alem ağlıyordu

Hayır, diyordu bir dağ köylüsü
Hiç bir şey için geç değil
Ve geç değil
Birşey için hiçbirşey
Birşey vardı öyleyse, birşey
Beni çeken
Güneşin dağdasından uzağa
Kocaman çayırlara çeken birşey
Gümrah ırmaklara
Sonra sıcağa sonra acıya
Sonra yaralarıma merhem olmaya kapıma dayanan
birşey

Tutsana beni bırakmasana
Olsun, yaralasana
Olsun, ağrısa da
Yalan da olsa kalsana

Dağ köylüsü aşkın olduğu yerde ben varım
Sen olmasan da ben varım
Yağmur yağar, saçlarım filizlenir
Bir yıldız düşer omuzlarıma
Islık çalar, ıslanır, şarkılarımı söyler geçerim kapımdan
Camların buğusundan ve yağmurun kokusundan

Tanırlar beni
En iyi yalanlarını alırım onların
Adresler sorarım kimseler oturmaz orada
Ve kimseler olamaz ben sordukça

Dağ köylüsü
Şimdi gidersen
Şimdi git
Kalırsan şimdi

aldatmaya yönelik doğru olmayan söz.

şarkılara en çok malzeme olan konulardan biri diyelim artık.

"karşımda yalanıp durma len!" nidasında bahsi geçen "yalanmak" fiilinin 1. tekil şahsa olumlu anlamda ve emir kipinde söylenmesidir! Yalan!

pinokyo'nun kabusu.
söyledikçe burnunda boyut değişikliğine sebep olan söz.

"yalan da olsa kalsana" diyesi gelir insanın.

bu kadar sarkı sözu yazılmış bir başlıga kendimi alamayarak athena'nın us albümündeki yalan adlı parçanın sözlerinide yapıştırmak istiyorum yüksek müsadenizle. *

ansızın, tarifsiz gelir ya
o zamanlar sormaya cüretin kalmaz olanından
feri soluk, niyeti kayıp, dardayım
aşk nefrete ne yakınsın

kin kırdı her okşamak istediğimde seni
elimi gözlerimi gömdüm tebessüme
yalnız kendine inkarın
sadece senden kaçarsın
halin ele verir anlamazsın

yalan söyleme bana
gözlerin anlatıyor her şeyi
yalan söyleme bana

yalan söyleme bana
gözlerin anlatıyor her şeyi
zaten yoktur nedeni

uzak düşmüşüm kendimden, aklım fikrimden
çaresiz sürükleniyorum
bilerek peşinden
yalnız kendine inkarın
sadece senden kaçarsın
halin ele verir anlamazsın

yalan söyleme bana
gözlerin anlatıyor her şeyi
yalan söyleme bana

yalan söyleme bana
gözlerin anlatıyor her şeyi
zaten yoktur nedeni

yoook
halin saf değil
niyetin baska
baska ooof
yoook
halin saf değil
niyetin baska
başka
güzel

yalan söyleme bana
gözlerin anlatıyor her şeyi
yalan söyleme bana

yalan söyleme bana
gözlerin anlatıyor her şeyi

zaman zaman kosulların zorunda bıraktıgı,zaman karsındakinin zorunda bıraktıgı,zaman zaman da kendi kendini zorunda bıraktıgında söylenen sey.

çocukken bize sevimli gösterilen şey:
-portakalı soydum, başucuma koydum, ben bir yalan uydurdum, duma duma dum.

senden once hiç kimseye seni seviyorum demedim dersem olur.

gözündeki ateş kalbimi yakınca
sandım ki aşkımız ömür boyunca
meğer bu bir oyunmuş kolay oynanan
beni sevdiğin var ya, o bile yalan

yalan! yalan! yalan! yalan

ayrılık yok artık böyle demiştin
bilsen seni nasıl, nasıl sevmiştim
oysa gerçek farklıymış uyandığım an
anladım ki bu sevgi koca bir yalan

yalan! yalan! yalan! yalan!

söz vermiştin bana seninim diye
başka bir aşk bulmuşsun yine kendine
söyle mutlu mu şimdi kalbini çalan
yoksa bu yeni sevgi... o da mı yalan?

yalan! yalan! yalan! yalan!
yalan! yalan!

(bkz: insan)

bir tahsin yücel romanı. yazının dilden eski olduğunu öne süren ilginç bir dil teorisi geliştiren bir çocuk ve onun arkadaşıyla açılır roman. lakin kahraman ikinci çocuktur. özüyle dil olmasa yalan da olmazdı der roman, yalanın toplumsal ilişkiler ağında nasıl örgülendiğini, üretildiğini sorgular.

herkesin en rahatsız olduğu konudur nedense. hiç soylemedim derken bile uyguladıkları apaçık ortadadır halbuki...

-aşkım valla işyerinden arkadaşla yemekteydik. telefon arabada kalmış.
+sen onu benim külahıma anlat.
-ben de seni seviyorum bitanem.

(bkz: yüzsüz yürek)

ölümden başkasıdır. *

(bkz: hayat)

gözündeki ateş kalbimi yakında
sandım ki aşkımız ömür boyunca
meğer bu bir oyunmuş kolay oynanan
beni sevdiğin var ya o bile yalan

yalan yalan yalan yalan yalan....

ayrılık yok artık böyle demiştin
bilsen seni nasıl nasıl sevmiştim
oysa gerçek farklıymış uyandığım an
anladım ki bu sevgi koca bir yalan

yalan yalan yalan yalan yalan....

söz vermiştin bana seninim diye
başka bir aşk bulmuşsun bile kendine
söyle mutlu mu şimdi kalbini çalan
yoksa bu yeni sevgin o da mı yalan

yalan yalan yalan yalan
yalan yalan yalan yalan
yalan yalan yalan yalan
yalan yalan yalan... * *

melih cevdet anday şiiri.

ben güzel günlerin şairiyim
saadetten alıyorum ilhamımı
kızlara çeyizlerinden bahsediyorum
mahpuslara affı umumiden...
çocuklara müjdeler veriyorum
babası cephede kalan çocuklara...

fakat güç oluyor bu işler
güç oluyor yalan söylemek...