gece

hayata dair en güzel detayların gizlendiği gezegenin fantastik halü-sinasyonu ve onun tasavvufi yanlarını anlatan zaman dilimi. birde bunun gecce gecce versusu vardır ki evlerden bae.

Sessizliğini seviyorum.

gündüzün öncüsüdür.

en sevdiğim öğün. evet evet, öğün.

en karanlık gölgedir.

Dün çok güzeldi. Özellikle yıldızların parlaması diyebilecek söz yok gerçekten.

dünyayı güneşin görmediği bölgedeki durum.

görsel

Güneş dünyanın size göre diğer tarafına gidince olan şey.

Oha lan, resmen bilimsel bir şeyler yazdım.

"bazıları berrak bir su gibidir."

-gece
(bana bir şarkı söyle, 2011)

Seks yapmak sevişmek için güzel bir zamandır üşüyen üşümüş soğuk vücutlar birbirini ısıtır.
Işıkta vuruşmak.

insanlar arasında rahat ve huzurlu hissedemeyen herkesin rahatlığı ve huzuru bulduğu zaman süreci. gösteriş yapan yakışıklı erkekler, güzel kadınlar, romantizmleri ve coşkuları bezdiren aşık çiftler, şişkin egolu saygısızlar yok, ne güzel işte.

görsel
müstakil evin bahçesinde kedi gibi yatıyorum.

En sevdiğim döngü.
Her pisliği örten.
Bence geceler çok uzun olmalı, her şeyi sarsın gizlesin, taşısın mesela.
zaten daha çekici.
gün ışıklarına yutturabildiğiniz bütün maskeleriniz sizin olsun.
Gece daha cesaretli bir hayvandır.
Gece severim ben.

Gürültü ve kalabalıktan uzaktaki biricik sığınak.

Gündüze kıyasla hep daha düşünceli, daha sorgulayıcı ve daha duygusal olduğum anlardır.
Kendimle ve evrenle özellikle baş başa kalmak istediğim anlardır.

Gece kendimi bulduğum, tabiri caizse dünyevi fikirlerden önemli ölçüde arındığım anlardır.
Sonsuzluğun kudretini iliklerime dek en iyi hissettiğim anlardır.

sanki birazdan güneş doğacakmış da biz de az evvel yatmışız gibi.

Ama geceler biraz olsun enerji varsa azda libido güzelde geçebilirdi.

güneşin mesaisini bitirip de ayın ve yıldızların nispi aydınlığı devraldığı, aşkımızın ve toprağın sessiz seslerinin beynimize türlü türlü oyunlar oynattığı, hüzünlü ve bir o kadar da romantik olan karanlık süre.

beni kanser etmeye yeminli olan gün dilimidir.

Baya yıllar önce yan komşunun bi kızı vardı. Yaşlarımız o zaman 17 falan. her gece gizlice odasının camında sigara içerdi. Hep aynı saatte. onun içtiği sigaranın dumanı, benim odamın açık camından odama sızardı. Bazen uyuyor olduğumda uykumdan uyanırdım. bazen, zaten uyumamış olurdum. Onunla beraber ben de pencereye çıkar bi sigara yakardım. Tek kelime etmişliğimiz yoktu öncesinde de. Yine tek kelime etmeden yan yana pencereden sigara içtik hep aynı saatte. bir keresinde apartmanın girişinde karşılaşmıştık. göz göze gelmiştik orada, o kadar güzeldi ki. Ve biz yine tek kelime etmemiştik. Daha sonra şehir dışında üniversite kazandığını öğrendim. 1-2 yıla ailesi de taşınmıştı bizim buradan. işte Bazen, bazı geceler, şu anda da olduğu gibi o bakışı geliyor aklıma. Göz göze gelmelerimiz, tek kelime etmeden her gece aynı saatte yan pencereden sigara içmemiz. Aramızda gizli bir anlaşma varmış gibiydi. Bu entryi yazdığım saatte içerdik hep, vaktin geldiğini bilir ve pencereye çıkıp yakardık.

Şimdi yine yatağımdan kalkıp, odamın camının önündeki yerimi alıyorum. baktığımız cephe yine aynı. bir sigara yakıyorum. Ama bu sefer tek başıma. O olmasa da ben yine kendimce ona eşlik ediyorum. onun şu an bundan haberi bile yokken.

Esnafın süs diye beslediği muhabbet kuşunun dükkan kapanınca yapayalnız kalması gibi gece de insan için öyle gün kapanıyor insan yapayalnız kalıyor.

Gece uzun,mevzu derin sevisecegiz demek isterdim ama konuşacağız.

Rengi kara olsa da kaybedişlerimize denk düşen yerleri parlatan bir acımasızlığı var.

Ruhun kimliğine bürünmesi istenen vakit. Huzur, tenhalık, sessizlik…

günün en güzel dilimi.