can yücel

adam gibi şair.

kendisinin haberi yok, ama o bir facebook fenomeni. kendisinin olmayan şiirler bile kendisine yakıştırılan adam.

koca koca kezbanların şizofrenik abisi...

facebook da türk kızının imdadına yetişen, on numara bir şahsiyet. sikti attılar bi kenara, allayıp pullayıp boyadılar, kendinin olmayan kıyafetleri giydirdiler ona...
resmen rezil ettiler, yazık!

yaşasa kendi isminin facebook'ta geçmemesi için dava açardı. ne kadar gerzeğiz yahu.

Uzun zamandir kitapligimda duran Canfede adli siir kitabinin yazari olan hisli herif.
"Yabanci bir televizyon görüncesinde
Bitkilerin nasil çiftleştigini seyrederken ağliyorum,
Derken, aklima geliyor Güler'le ilk seviştiğimiz,
Orda da ağladiğimi, gülerek hatirliyorum." dizelerinin de sahibi.

iki nokta yan yana kullanmazdı kurarım ben devrik cümle ekolünden hiç değildi. yazdıkları aptal ve şahsiyetsiz şiirlerin altına kendi imzasını koyamayacak insanların yüzünden hiç olmaması gereken şekilde internet fenomeni oldu. bir de inci sözlük meselesi var, evet orada yapılan sahte can yücel şiirlerine ve o şiirlere gelen aptal yorumlara bir tepki vardı ama açın bakın o başlığı (can yücel gibi şiir yazmayı öğretiyorum), o başlıkta bile 'can yücel gibi' denmiş 'sahte can yücel' denmemiş.
bütün bunların yanında bir de mezarına saldırıldı, adamın vasiyetini uygulayanlara saldırıldı, sanki adam vasiyet etmemiş gibi mezarına içki dökülmesi meselesine saldırıldı.
velhasılı kelam adam mezarında bir rahat yüzü göremedi bir türlü.

Bu gül birşeyin anısı olacak ama neydi unuttum
Kimbilir belki de sabah sabah yeniden açan umudum.

şiire yeni bir boyut getiren ustalardan.
ölümüyle türk şiirinin çok şey kayıp ettiği şiir baba.

"yakın gözlüğümü yitirdim,
yitirince seni kadın..."

göt'e göt denmez de ne denir? bu memlekette göt'e göt denir.
yalın halktan biri. doğal şair. rakı mezesi gibi şiirleri olan saç'ı sakalı birbirine karışmış ağzı şarap kokan üstad.

Ülkenin, farklı şehirleriydik. Ben sürgün yeri, sen başkent. ilk isyan hep sende başlardı. Cezasını çekmek hep bana kalırdı.

''Gittin mi büyük gideceksin !
Ayrılık bile gurur duyacak seninle .
Gittin mi ayakların onun yakınından bile geçmeyecek .
Gölgen bile kalmayacak ardında .
Gittin mi onurunla gideceksin
"Haklıysan gidecek , gitmişsen dönmeyeceksin .''

'En uzun koşuysa elbet Türkiyede de Devrim ,
O , onun en güzel yüz metresini koştu
En sekmez lüverin namlusundan fırlayarak ...
En hızlısıydı hepimizin ,
En önce göğüsledi ipi ...

Acıyorsam sana anam avradım olsun,
Ama aşk olsun sana çocuk, aşk olsun !'

şiirleriyle birkez daha sevilen dost .

adım soyadıdır soyadım adı.

türkiyenin en iyi milli eğitim bakanı, köy enstitülerinin kurucusu hasan ali yücel'in oğludur. (bkz: köy enstitüleri)

karısını aldattığını öğrenince gözümdeki ululuğunu yitirdi. o naif kırılgan sevdiğini delice seven adam puf oldu uçtu gitti.bu da gol değilmiş demek ki. Bu nitelikle bir erkek gerçekten doğamazmış.

seve seve geldi de, söve söve gitti. şair ruhunun yumuşaklılığıyla, insanın içindeki edepsizliği harmanlamış şairimiz.

bu aralar her şair gibi uydurulan sözlerin ve birkaç saçma dizelerin altına adı yazılan yazar. kendisi ve şiirleri hakkında önyargılı olmak ve okumadan atıp tutmak ya da sanal alemde kendisine ait olmayan birkaç sözle bu insanı değerlendirip okumamak bence yapılacak en büyük yanlış. can yücel'i okumak istiyorsanız kitaplarından okuyun. bir kitap ne kadar ki..

internette adı altında paylaşılan şiirlerin, üstelik sadece facebook'ta falan değil, ekşi sözlük, uludağ sözlük gibi daha çok üniversite öğrencilerine hitap eden sitelerde de paylaşılan şiirlerin yüzde doksanı can yücele ait değildir. örneğin; "kabul ediyorum..!
en büyük hatam, yüzüme gülen herkesi kendim gibi sanmamdı...!" şeklindeki şeylerin can yücel'le de can yücel şiiriyle de alakası yoktur olamaz.

sevilen şairdir...şiirleri okumaya değerdir.

can babadır. candır. şöyle bir şiiri var.

özledim seni...
ayrılık yüreğimi uyuşturuyor karıncalandırıyor nicedir.
beynimi uyuşturuyor özlemin...
çok sık birlikte olmasak bile
benimle olduğunu bilmenin
bunca zamandır içimi ısıttığını
yeni yeni anlıyorum
yokluğun,
hatırladıkça yüreğime saplanan bir sizi olmaktan çıkıp
mütemadiyen bir boşluğa
sabahları seni okşayarak başlamaları
aksamları her isi bir kenara koyup
seninle baş başa konuşmaları özlüyorum;
oynaşmalarımızı,
yürüyüşlerimizi,
sevimli haşarılığını,
çocuksu küskünlüğünü...
nasılda serttin başkalarına karşı
beni savunurken;
ve ne kadar yumuşak
bir çift kısık gözle kendini
ellerimin okşayışına bırakırken
gitmeni asla istemediğim halde
buna mecbur olduğunu görmek
ve sana bunları söylemeden
''git artık'' demek
''beni ne kadar çabuk unutursan, o kadar çabuk
kavuşacaksın mutluluğa''
demek sana nede zor
seni görmemek ve belki yıllar sonra
karsılaştığımızda
bana bir yabancı gibi bakmanı istemek senden...
yeni bir sevdayı yasakladığım kalbime söz geçirmek..

iyi bir şair .

ölmüş olduğu için ilk kez sevindiğim şair. eğer bugünlere kalsaydı kesin şu an hapisteydi can baba.

(bkz: can dı yücel di şarabiydi)

yalnızlık hissini sinenizde dibine kadar hissettiren usta.

--spoiler--
Bu adam benim babam
Sekiz köşe kasketiyle
Omuzunda sekosuyla
Cebinde yok parası
Bafra'dır cigarası
Yüreğindedir yarası
Altı çocuk büyütmüş
Bir işçi maaşıyla
Bu adam benim babam
--spoiler--

yüce gönüllü şair.