bugün

/18
1 arif Nihat Asya şiiri..

unuttum kimlere dost olduğumu,
şaşırdım kimlere tapacağımı:
yaşamak 1 vazife olmasaydı
ben bilirdim yapacağımı !
adı için yaşamak.
Alıştığımız şey.. altı üstü bu.
sonunu bile bile çabalamak.
müptela olarak başladığımız ve müptezel olarak sonlandırdığımız evreye verilen ad.
Korkuluksuz bir köprüde yürümek gibi. Tutamağı olmadığında düşer insan.
yaşamak bile bile acı çekmeye razı olmak acısını bilerek agda yaptırmak gibi acıyı biliyorsun ama katlanıyorsun.
--spoiler--
Yaşamım ne anlam taşımıştı, bunca sevinç ve acının üzerinden geçip gitmesinin hikmeti neydi? Şimdiye kadar içimde hissettiğim, hala hissetmekte olduğum gerçeğe ve güzele karşı bu susamışlık nedendi? Ne diye o şuh ve dilber kadınlar uğruna inatla, gözyaşları akıtarak sevdalar ve acılar çekmiştim? Niçin bugün de başım hazin bir sevgi uğruna yine utanç ve gözyaşlarıyla eğilmişti? Madem yalnızlıklar içinde pek sevilmeden yaşayıp gitmek alnıma yazılmıştı, o işine akıl ermez tanrı, sevginin yakıp kavurucu özlemini ne diye yüreğime yerleştirmişti sanki?
--spoiler--

Hermann Hesse - yaşamak
(bkz: yaptığınız en çılgınca şey)
Nefes alıyorsak,
Yaşıyoruz demektir, gerisi teferruat.!
Bir ağaç gibi tek ve hür
Ve bir orman gibi kardeşçesine...
Ben öyle bilirim ki yaşamak berrak bir gökte çocuklar aşkına savaşmaktır...
türkiye standartlarında gerçekleştiğinde bir hüzün hikayesinden ibaret olan.
Her gün bir miktar ölüyoruz ve buna yaşamak diyoruz.
Anlık. Başka ne denir ki bilemedim
yasamak belki de senle bu saatte esen ruzgarla birlikte sonunu bilmeden yol almakti.
insanoğluna ile hayvan ve bitki alemine bahşedilen bir özellik olarak oluşan bu kelime bir çok anlamlarada mana olarak kullanılmaya devam etmektedir.
yaşamak; sadece nefes alıp vermek değildir derler, doğru fakat; yapılan yanlışların düzeltilmesi adına da; o nefesin hala, alıp verilip olması gerekiyor.
(bkz: yaşamaya dair) nazım ın anlattığı gibi.
Japon yönetmen Akira Kurosawa'nın aynı isimli filmi var. Yaşamak / Ikiru. Yaşamak illetinin sinema diline dökülmüş hali.
Efsane filmlerden.
Istemem artık aranızda.
(bkz: Yavuz çetin)
şu sıralar aklımı sürekli kurculayan düşünce. yapacağımdan değil , yapamam zaten belli olur mu orasınıda bilmiyorum.

hayattan hiç bir beklentim yok. bir hayalim , bir hedefim yok.

iyi bir üniversitenin kıytırık sayılabilecek zor bir bölümde okuyorum. derslerden bir beklentim yok , zaten geçebildiğim derste yok , kısaca para yemekten başka yaptığım hiçbir şey yok.

akşama kadar yatıp , akşam çay kahve hayat böyle geçiyor. içiyorum sıçıyorum para harcıyorum. mezun olduğumda iş bulabilceğimin garantisi yok.

yakın 2-3 arkadaşım dışında muhabbet ettiğim yine kimse yok. sevgili desen hak getire.

düşünsenize zevk alarak yaptığım tek şey uludağ sözlük'e girip entri okumak ve yazmak.
nefes alıp veren herkesin yaşadığı bilimsel bir gerçekken yaşamanın gereklilikleri olmayınca o tam yaşamak olmuyor.
yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür, bir orman gibi kardeşçesine demiş haziranda ölen birisi. ne tekim ne hür'üm. kardeşim dediğim insanlar teker teker gitti. sevdiğim biri yok sevildiğim de yok. yaşamak mı lan bu
çin'li yönetmen yimou zhang ait 1994 yapımı cannes ödüllü güzel bir filmdir.
© copyright 2005 - 2026