merhamet

fazlası ya da daha doğrusu mantıksız olanı faydadan çok zarar verir. bir üstadımız şöyle demiştir : "mantıksız merhamet olmaz".

Brezilya da bir hemşire Covid-19 nedeniyle yoğun bakımda yatan hastalarına, kendilerini yalnız hissetmesinler diye içi sıcak su dolu eldivenler ile ellerini birisi tutuyor hissi vermiş. Merhamet her yerde, her zaman güzel.

insanı insan yapan duygudur. insan merhametini kaybedince her şeyini kaybediyor. Herkese karşı merhamet edebilmek, bu duyguyu muhafaza edebilmek insanın hayatında ön planda tutması gereken bir vazife olmalı.

Etmiyorum bundan sonra
Şimdi seyir zamanııı.

allah herkese vermiş.

görsel

Hafife alınmaması gereken bi özellik cidden.
Umarım merhametli insanlara rastlarız.

her zaman sadece nefsini kurtarmayı ve rizikodan kaçınmayı benimsemiş bir ahlâk, yani ahlâksızlık sahibinde, ne aşk vardır, ne iman öfkesi ve tezahürü, ne de merhamet!..
salih mirzabeyoğlu

Merhamet öyle bir davranış şekli ki bir insanı bir canlıyı anlayabilmenin en iyi yollarından birisi.

Hayattaki tek gerçek güzellik kaynağı.

Merhametin olmadığı yer dünyadaki en şatafatlı paralı havalı yer dahi olsa çöplükten ibarettir.

Merhamet ve kıymet bilmeyen insanların kişiliğini hiçbir eğitim tamamlayamaz.

.. deyince necip fazıl ın "reis bey" kitabı aklıma geliyor. filmi de çok güzeldi.

(bkz: https://youtu.be/3ytaVlrVjj0)

" Ben diyorum ki yegâne kurtuluşumuz herkesin herkesi affetmesindedir. Daha ötesi kanunların sorumluluğuna girer. Ama görüyorum ki anlatamıyorum… Hissediyorum ama anlatamıyorum! Çocuk, “Ağlayabilseydiniz, anlayabilirdiniz…” dedi. Ağladıkça anlıyorum… Ağladıkça anlıyorum… Artık bütün mantık hesaplarımı kaybettim. hem de öylesine kaybettim ki; Amerika’da bir cinayet işlense de, Dünya çapında bir ses sorsa; “Katil kim?”, “Benim!” diye haykırabilirim! Soğuk kış geceleri, köprü altında yatan çıplakların vebali benim boynumda, gömleğimin yakasında… isterse çareme adli tıp baksın fakat bir hastaneye girsem de kan kanseri çeken hastalar görsem acaba onları bu hale ben mi getirdim? diye düşünüyorum. "

Acima , üzülme hissi. Bunu hiç sevmiyorum. Beni uzenlere bile merhamet etmek kalbime yük oluyor.

Vicdanı olan insanın sahip olduğudur. Vicdanları olmadığı için seri katillerde yoktur mesela.

Kemal sayar'ın bu isimde bir kitabı vardır. Mutlaka okunmalı.

Merhamet, insanın düşünce ve iradesiyle ilgili bir niteliktir. insanın şefkat, merhamet eğilimi doğal bir süreçtir. Merhamet, insan bedeninin, olağanüstü yaratımının açık bir tezahürüdür. Gerçek merhamet, insanın kalbinin taşa dönüşmesini engeller ve insanın tüm manevi hazinesini harekete geçirir. Merhamet, kişinin hakikate, güzelliğe, ilahi olana olan inancını korumasına yardımcı olur. Bu zalim ve merhametsiz dünyada merhamet ve iyilik yapmak, insanın yaşamasına ve temiz bir kalbe sahip olmasına yardımcı olur.

insanı insan yapan duygu.

inanın bana ben hicbir dusmanıma bile ne bela okuyorum, ne baslarına kotu bi sey gelmesini istiyorum.
insani tarafım kimsenin benim yuzumden incinmesini istemez. kaldı ki bana cok ciddi zararlar vermis dusmanlarım da oldu.
dusmanım benden uzak olsun isterim, bana bulasmasın, kotuluk yapmasın isterim. ama baska dusmanlarıma dair bile kotu bir beklentim yok.
sevdiklerim iyi olsun, mutlu olsun nasıl isterim siz dusunun.

ben insanlara kıyamıyorum.
acı, huzun, trajedi, fakirlik, hastalık, vefat gibi seyler agır seyler.
kimse yasasın istemem bu tarz seyleri.
benim cok basıma geldi boyle seyler. ve cok zordu.
isterim ki hayat bize hep comert davransın.

ben tanrıca olsam herkesin bolluk icinde oldugu, herkesin yuzunun guldugu, mutlu-huzurlu-saglıklı oldugu bir krallıgım olurdu:)
ve insanlarla savasmazdım. onların iyi taraflarını cagırmaya calısırdım hep.
sanırım benim ulkem sisteme uymuyor. o yuzden beni tanrıca yapmıyor olabilirler. ihih.

icimde cok buyuk bir insan sevgisi var. sadece insan da degil, bitkisinden hayvanına yasayan her canlı. hepsini guzellikler bulsun istiyorum.
ve cok kotuluk gordugumde hep aynısını dusunuyorum:
-tanrım onları affet, farkındalık duzeyleri dusuk, ne yaptıklarının farkında degiller.

Her canlıya - özellikle de insana - en çok yakışan duygu.

ben dunyada bulabileceginiz en merhametli insanlardan biriyim. gercekten.dusmanlarima bile kiyamiyorum. kimse zarar gormesin istiyorum.

ben 21 yasindayken paris sorbonne da hukuk okuyordum. turkiye de sevgilim vardi. onu gormeye gelebilmek icin, ucak bileti icin ek is olarak cocuk bakip para biriktiriyordum. dunya tatlisi yahudi bir ailenin de cocuklarina bakiyordum baktigim birkac ailleden o donem. o donem 3. cocuklarini dogurdu. 20 gunlukken bana teslim etti ve sana cok guveniyorum dedi seker anne.bir de dedi ki yatagina yatir, biraz aglar, sonra kendi kendine susar ve uyur. ben de boyle uyutttum bebegi. anneden iyi bilicek halim yok. sonra yalniz bir anne olan bir hemsire tuttu beni. 2 yasinda bir oglu vardi. ben de dogrusu o sandigimdan ayni sekilde uyutmaya kalktim. yataga yatirdim.biraz aglar, sonra kendi kendine uyut dedim. evde kameralar vardi beni takip eden.bikac hafta sonra cocugum srnle cok agliyor deyip hemsire beni kovdu:( o meger pispislayarak uyutuyormus bebegini hep.

nice diyor ya senin kendi yolun, benim kendi yolum var, herkesin dogrusu kendine.
bazen yeterince saglikli iletisim kuramadigimizdan kaybediyoruz birbirimizi. yoksa tanisan cici cociklariz.

Dünyada herkese yakışan duygudur.

en temel tanimi bence su:
her canlinin yasam hakkini savunmak. kimseye en ufak zarar vermemek.

ınanin ben en azili dusmanimin bile mesela saglik olarak buyuk acilar cekmesini istemem. kavgalar, surtusmeler, ters dusmeler, cikar catismalari hep olur. ama insanligini yitirmeden.

sen ne kadar merhametlisin?

merhamet arz etmek, merhamete maruz kalmanın doruk noktasıdır.

siz allah'tan kaçtığınız için allah'ın merhametini göremiyorsunuz tabi.

merhametin en doruk noktası adalettir.

Dozunda olanı güzel bence. Ne taş kalpli ol ne de her şeye üzül kafasındayım. Her şeye sürekli üzülerek hayat mı geçer.