istanbul

otobüs tren ve gemilerde yüzü gülmeyen somurtan insanların şehri. buram buram mutsuzluk kalabalığı.

Üniversitede okuduğum şehre trenle 1 saat 45 dakika uzaklıkta bulunan şehir.

alamaycaksın sevdiğimi benden istanbul. izin vermem sana.

aşktır.enerjidir. sabahın 6.30 unda kalkılıp işe gitmek için yollara düşen herkesin farkında olmadan hayatın daha çok içinde olmasını sağlayan sehirdir. özlenmiştir. tükenmiş enerjinin yerine gelmesi için gidilip kendine gelinecek yerdir.

kadın için erkek, erkek için kadın gibidir.
istanbuldayken bıkılır, bir kaçsam denir, kaçılır 1 gün sonra can sıkılır koşa koşa geri gelinir. hemencecik özlenir. çünkü istanbulda yaşayan kişi, artık istanbulun evladıdır. ana gibidir istanbul.
hiçbir zaman yorgun değildir. hep canlı, hep hareketlidir.

her mevsimin tatil şehri. kuru kalabalıklar kenti.

hayal kırıklıklarının başkenti.

bugün tam sevdiğim hava da olan memeleketimin en güzel ama en kalabalık şehri. bu hava da balıkçıları seyretmek güzeldir istanbul da. yada sarayburnunda yürümek sevgiliyle.

özlediğim şehir. şimdi çok uzaklardayım =(

(bkz: her mevsim içimden gelir geçersin)

göt donduran soğuğa ev sahipliği yapan şehir. kar mı yağacak ne.

(bkz: Türk insanlarının istanbul yavşaklığından utanıyorum)
O kargaşanın allahında ne buluyolar anlamıyorum denizmi kralı izmirde insanlarımı brakıcaksın 14 milyonun yarısı cakal olmus dıger yarısını tokatlıyo ogrenci hayatımı en babası eskişehirde bi kaldırmıslar g*tunu istanbul soyle ıstanbul boyle gecin lan bu ayakları. tamam istanbul guzel yer ama pisliği tum guzellıklerı geride brakır simdi bazı yazarlar tarafından ağır eleştiri ve eksi yagmuruna tutulucam farkındaym ama cokta tın sımdı bazılarınız dıcek bu istanbulda iyi parmaklanmıs alakası bıle yok her gittigimde eglenip dondum ama bi eskişehiri izmiri gecicek guzellik yok burda cıkarın kafanızı surdan gidip yasayın izmirle eskişehiri hatta ankarayı bi siralama yapmak gerekirse
1)Eskişehir
2)izmir
3)Ankara/istanbul

kadın gibi kısrak gibi..
sarılayım gel ince beline..
yarim istanbul, gel öpeyim gerdanından...

Hoş, Hoşça, Hoşçakal istanbul diyemedim.

hoş istanbul,
hoşça istanbul,
hoşçakal istanbul,
hoş, hoşça, hoşçakal istanbul diyemedim.

o kadar büyüksün ki ve o kadar samimi insanlar var ki içinde sayende yine kendimi yalnız hissettim.

çok soğuktur. ısın lan azcık amına koduğum...

biraz daha düşünebilse, hep seri davranmak olmuyor istanbul.

bu gece taksim semtinde dostlarla iyi vakit geçirdiğim dünyanın en güzel şehridir.

Koca iSTANBUL'un içinde kolaysa iNSANBUL...

gittiğimde bir türlü mutlu olamadığım şehir.

anadolu yakasını sevsem de, avrupa yakasına geçtiğim vakit kedimi hiç güvende hissetmediğim şehir.

bostancı-kadıköy arası güzeldir.

dünyanın 1. harikası.

hayata denk şehir...iyi kötü güzel çirkin ahlaklı ahlaksız yanyana iç içe...daima koşuşturma daima kargaşa...peki güzel mi? hem de çok...

keşmekeşinden, curcunasından, trafiginden bunaldıgım sehrim.
ama, bu sehir beni istemiyor anladım. zaten hislerimiz karşılıklı. peki niye basıp gidemiyorum lan?!
alışmak sevmekten daha zor, ondan mıdır bu vazgecemeyis?

aldık yasımızı basımızı, yedik kaymağını. okulundur, işindir gördük. 7 kusaktır, böyle o surlarda türkce konusulmadıgından beri burdaymisiz, yeter bi huzur ver, vazgeç artık benden. olmuyor yurutemiyoruz. ben izmir'e aşığım.

tam bu anda fonda ibrahim tatlises'ten gideceğim bu ellerden gayri duramam çalsın. şarkıyı söyle desen söyleyemem. bilmem.

2bucuk saat trafikte kalmış olabilirim, beynim de sulanmış olabilir. yine de saglıklı düşünüyorum ve sen bitmişsin istanbul diyorum.