istanbul u sevmek

istanbul'u seviyorum çünkü ;

1453'den bu yana bilumum hristiyan alemi'nin götüne giren kapaktır.

istanbulu seviyorum çünkü sevdiğim insanlar burada. *

sevgilim orda amk ötesi varmı.

hiç istanbul' da yaşamadım. çok az yerini biliyorum. o da taksimdir sanırım. istanbul a gidişlerim de 1- 2 günü geçmemiştir.lakin, her ayrılışımda istanbul dan içimi anlatılmaz bir hüzün kaplıyor.. büyülü bir şehir. hüzünlü bir şehir o kadar kargaşasına rağmen. koskoca bir tarih yatıyor. nostaljinin alası orada. kimbilir, belki de çamlıca da, kalamış ta geçen türkfilmlerin den bana herkesin aksine temiz gözükür ,istanbul. ya da ben o kısmından bakmayı tercih ediyorum. o ağaçların altın da ne aşkların yaşandığını, ne hüzünlerin biriktirildiği şimdi ki 70 - 80 yaşında olan dedelere ninelere sormak gerekiyor.. onlar için istanbul kirlenmemiş, kalplerinde ki o eski istanbul dur belki. yaşanmışlığı olan her şehir yaşayan şehirdir. kalabalığı, kirlenmişliği ve çirkinliği bu noktada vız geliyor bana. izmir li olup doğduğumdan beri bursa da yaşayan ama istanbul aşığı biri olarak subjektif görüşüm budur. orada yaşamayıp o kargaşaya girmediğim sürece de benim için istanbul hep temiz kalacak...

istanbul'u seviyorum çünkü;
bu kısmı en güzel kesmeşeker - istanbul istanbul anlatır.

dünyada bir şehir,
şehir ki ne şehir
londra,paris,roma
bu çok farklı bir maya
ne doğuda ne batıda
ben asya'dayken
sen avrupa'da
bırakıp gitmemi isteme benden,istesem de gidemem
sevdim bir kere!
yaşamaya devam

istanbul, istanbul neler oldu
yeah istanbul, istanbul neler gördü
her yerden, her şeyden,herkesten bir parça
istanbul, istanbul her şey ortada

dünyanin incisi istanbul-şehrinde,bir sahil kahvesinde
oturdum, bir bardak çay içmeye
insanlar her yerde, her yerde, her yerde, yalnızdım her yerde
sevdiklerim kaldı geriye.

gözlerim kapalı.

burası istanbul.

istanbul istanbul olalı böyle p*ç görmedi, kimse benim kadar bu istanbul'u sevmedi tarihmiş, efsaneymiş hiç birini bilmem sade gece çıkarım gündüzü sevmem...
(bkz: mert içgören)

ne zaman aşktan bahsetsem istanbul'un karmaşası aklıma gelir. yaşadığım tüm aşklar biraz istanbul kokar çünkü.

hayatımın en mutlu, en hüzünlü, en heyecanlı, en karmaşık duygularını orada yaşadım.

çünkü deveyi diken, insanı seven yaraşırmış da ondan.

(bkz: kadıköy)

çünkü doğma büyüme istanbulluyum ve dünyanın en güzel şehridir. bir de kıymeti bilinse...

istanbul`u seviyorum çünkü orada yaşamıyorum

çünkü ;
*istanbul'da kimse kimsenin umrunda değil.
çünkü ;
*ne kadar kalabalık olursa olsun,huzur bulacağın yerler fazlasıyla mevcut.
çünkü ;
* istanbul aşktır AŞK.

her şeyi ondan öğrendim.

çünkü; herşeyiyle eşsiz bir sanattır.

Türkiye'nin en güzel ve en kalabalık şehri orası, kültürlü vede.

bütün tarih orada yatıyor.

sabahın erken saatlerinde martıların pike yaptığı denizini, edip akbayram' ın '' bekle bizi istanbul '' şarkısının arka fonunu oluşturan akşam siluetini, denize komşu inönü stadyumunu, iğne atsan yere düşmeyecek istiklal caddesi' ni sevmektir.

belli bir saatte olup bitendir.

Carpip duzeninde, yeni bir yerleri, cocuksu bir kesfetme heyecani ile sevmek.

aynı anda başka şehirlerin de sevilemeyeceği anlamına gelmez. örneğin istanbul'un çok seven biri aynı zamanda ankara'yı da sevebilir.

Nana, yazdığın açıklamanın örneğini de okuyunca kendimi çok zekasız hissettim.

aynı anda başka şehirlerin de sevilemeyeceği anlamına gelmez. örneğin istanbul'un çok seven biri aynı zamanda ankara'yı da sevebilir.