hayat

''beni neden yoruyosun'' diye inleyen insanları para babası yapar.

(bkz: karabiberim vur kadehleri hadi içelim)

yaş kemale erdiğinde, yaşam sorgusu ve determinizm tadında cümleler beyinde dolaşmaya başladığı an'a denk gelir.

kurulmuş bir senaryo içinde figüran olunduğu anlaşılır. gökkubbe ve toprak arasına sıkışmış olmanın hüznüdür, sevincidir, tanımsız kalmanın hissiyatıdır. yaşam ve ölüm arasında ki bir göz kırpma anıdır..

doğarken, yaşam boyu içini tanımı olmayanlarla dolduracağımız küfeleri sırtlarız. bu küfeler, anlam veremediklerimizin, sebeb-sonuç ilişkisinin, ve ilişki kuramadıklarımızın merkezi olur. zamanla, yıllar geride bırakıldıkça reaksiyona girer. iç dünyada fırtınalar kopar, oysa yüz tebessüm halindedir. ruhumuzda feryat figan yangınlarını en durgun halimizde hissederiz. oysa o yangın sürekli vardır içimizde.. kimse bilemez, bu huzurun hangi basamağında olduğunu. ruhun dinginliğine eriştiğini, durulmayı, topraktan gelip toprağa gitmenin paradoksunu. yemek yemek, uyumak, sevişmek. aslında hepsi 5 dakika ihtiyaç molası verilmiş bir sinama arası değilmidir? amenna, yoktuk zaten. var olduk. hareket ediyoruz. sonra tekrar durup yok olacağız. * *

debisi her geçen gün düşen nehirdir de
her ne hikmetse yolculuk gün be gün hızlanır.

(bkz: bombanın fitili kısaldıkça daha hızlı yanar)

(bkz: her şeye rağmen)

hayat aslında denemek lüksünün olmasıdır..denedim olmadı diyebilmektir bazen de..bazen denemekten vazgeçmek..bazen hiç denememektir..bazense hayat sadece hayattır..bazen biter..bazen de yiter..

kasaca; kadın, ex ve sex.

silgi kullanmadan resim yapma sanatıdır.

sevdiklerle birlikte mucize, onlar ayrıldıkça zindan...

--spoiler--
-"Satranç hayat gibidir, David." demişti babası.

" Her parçanın kendi işlevi vardır.Bazıları zayıftır bazıları ise güçlü. Bazıları oyunun başında işe yarar, bazılarıysa sonunda. Ama kazanmak için hepsini kullanmak zorundasın. Aynen hayatta olduğu gibi satrançta da skor tutulmaz. On parçanı kaybedip yine de kazanabilirsin oyunu."
--spoiler-- **

en büyük mesajı sana doğduğunda veriyor. ağlıyorsun. daha ne gülmeyi bekliyorsun, dürzü.

bir delikten ötekine uzanan köprü, geçerken uğradığımızdır.

neden yaşadığımızı bilmediğimiz serüvenler dizisi.

kendimiz gibi olan mikro evrenden bakıldığında tanrının gölgesini oynadığımız, makro evren karşısında ise aciziyetimizin baki ve yaşam süremizin sadece bir göz kırpma gibi olduğunu gördüğümüz paradoks.

yaşam süreci.
su markası.
para karşılığı erkeklerle birlikte olan kadın tanımı için ilginç, gerekli kelime.

sevgiyi önce kendi içinde bul, sonra sev; önce insan ol, sonra yaşa! tek sıcak kalan kaygım sevmek-sevdirmek, yaşamak-yaşatmak kaygısı.

hayatım olur mu? ; olur. inşallah.

hayat son çizgiye erme telaşı. bunu bir seyisin gözlerinden öğrendim..

Hayat kısa bir battaniye gibidir. Yukarı çekersen ayak parmakların isyan eder. Aşağı çekersen, omuzların titrer. Ama yine de; neşeli insanlar dizlerini karınlarına çekerek rahat bir uyku uyumayı başarır.

hayat son çizgiye erme telaşı bu gerçeği bir seyisin gözlerinden öğrendim.

Hiçbir şey istediğin gibi gitmemeye başlayınca hiçbir şey istememeyi öğreniyosun..Ya da bu şekilde kendini kandırıyosun..

yaşanmış hayat unutuluyor nede büstübütün kayboluyor ama ne yaıp bufünün veya dünün içine giriyor.

mizahçıların anlattığı kadar basit ve dalgaya alınacak şekilde değil, edebiyatçıların anlattığı kadar zor ve karmaşık değil.ikisinin arasındaki ince çizgide hayat.

sınavdır.bazen kolay sorular gelir bazense zor.

hayat yaşamaya değer, içerisinde hertürlü güzelliği (aşk, sevgi, hırs, eğlence vb.)barındıran kavram bütünüdür.

yaralanmamıza rağmen oyundan çıkarmayandır.
kenara çekilip yaralarımı sarmak istiyorum izin vermiyor. kısa bir mola bari ? geçtiğim yollar kan içinde kaldı.

"hayat satranca benzer. ikisine de başladığınızda onlarca mantıklı hamle vardır. ancak oyunun * sonuna geldiğinizde mantıklı bir hamle için saatlerce düşünürsünüz."

ps: bu sözü nereden duydum, kim söyledi bilmiyorum. bilen varsa mesaj atsın.

Hayat, kendi seçimlerimizle yürüdüğümüz bir yol; yolculuğun aydınlığı ya da karanlığı ellerimizde, yüreğimizde...