hayat

hayat bir fincan kahve içmeye benzer önemli olan tadı değil, onu kiminle içtiğinizdir.*

hayat, lunaparkta bir gezinti gibidir. ve gezintiye başladığında, onun gerçek olduğunu düşünürsün, çünkü zihinlerimiz bu kadar güçlüdür.

gezinti bir yukarı, bir aşağı devam eder, döner, döner...seni heyecanlandırır, ürpertir ve parlak renklerle doludur. ve bir süre çok gürültülü ve eğlenceli olur. bu gezintide uzun süre kalanlar sormaya başlarlar:

- bu gerçek mi? yoksa sadece bir gezinti mi?

ve aralarında cevabı hatırlayan diğer insanlar geri dönüp şöyle derler:

- hey, merak etme, korkma sakın. çünkü bu sadece bir gezinti.

ve biz bu insanları öldürdük.

- susturun şunu, ben bu gezintiye çok yatırım yaptım, susturun şunu! şu çatılmış kaşlarıma bakın, şu büyük banka hesabıma ve aileme bakın, bu gerçek olmalı!

bu sadece bir gezinti. ama biz bunu bize anlatmaya çalışan bütü iyi adamları öldürdük, farkettiniz mi? ve şeytanın fitne tohumlarını ekmesine izin verdik. ama önemli değil, bu sadece bir gezinti. ve bunu istediğimizde değiştirebiliriz. bu sadece seçim meselesi. çaba yok, çalışmak yok, iş yok, para kazanmak yok.

şimdi seçim yapın: korku ve sevgi arasında.

(bkz: bill hicks)
(bkz: zeitgeist)

Hayat luna parkta unutulan çocuktur hayat.çocuk luna parka dalsada sonradan anlar ögrenir kayboldugunu.

Hayat bir oyun zor bir oyun olsada grafikleri güzel.

sevmediğiniz iki iş arasında yaşanılan şey.

hep bir tercihler bütünü olmuştur.öyle ki her an yeni birşeylere karar verip,bununla birlikte birşeylerden vazgeçeriz.her zaman geride kalanlar,geride bırakılanlar vardır.ya da öyle olmak zorunda olanlar.işte sadece bunlardan ibaret..

bir grafiktir hayat tıpkı ekg eğrilerinde olduğu gibi, hayatta tam o'dur işte. bazen yükseklerde seyreder bazen en diplerde hep inişli çıkışlı bunu kabullenmek, bilmek hayatı daha kolay hale getiriyor. tam mutlusundur heh dersin işte oluo sanırım sonra bir bakarsın toz toprak... hayat ya üzücek... öylede kabul edersin...

--spoiler--
öyle mutsuz varlıklarız ki, gülmeyi icat ettik...
hayat sonsuz bir keder, acılar bütünü, sonunu bilemediğimiz bir yol...
kimisi yolun sonunu düşünürken yolu tamamlar, kimisi manzaranın tadına varır. manzaranın tadına varıldığı sürece sorun yok, o yol er geç bitecek. kimininki kısa kimininki uzun...
--spoiler--

tesadüfler tiyatrosunda 5 dakikalık figüranlıktır.

sikimsonik bir alan.

evet, gerçek tanım bu!

bir dakika sonrasını önceden bilemediğimiz bir süreçtir.sürekli grafik eğrileri çizer, bazen mutluluklara bezense üzüntülere gebedir.

beyazların yanında siyahı tercih etmektir hayat eğer göze alabilirsen.

bazen anlamsız gelen şey.

en iyi ogretendir.

hayat memat meselesidir sadece.

ölüm yolculuğudur.

son günlerde herkesin nickini süslediği için canlı bişeymiş gibi algılamaya başladığım kavram.
(bkz: Hayatla nerden tanışıyosunuz)

(bkz: hayat ölümün bir parçasıdır)

"insanlar ekleniyor hayatına; insanlar eksiliyor hayatından. Sen bir kalabalıktan bir başka kalabalığa çok da fark etmeden geçiyorsun. Birileri senin hayatından çıkıyor; sen birilerinin hayatından çıkıyorsun. Teninin parçası olmuş niceleri uzaklaşıyorlar; bir zamanlar adını bile bilmediklerin ise daha sonra en mahrem gülüşlerinin sahibi oluyorlar."

şeklindeki alıntısı özetler hayatı, ahmet altan'ın.

bugün tabu oynarken, arkadaşımın "çok zor bi' şey. insana göre çok zor bi' şey" şeklinde anlatmaya başladığı olgu. o an arkadaşımın derbeder tarafını gördüm.

Serdar Ortaç'ın bir şarkısında epey bir sitem ettiği, söylendiği..
'hayat beni neden yoruyorsun, madem çok günah oyunu sen bozuyorsun'
e haksız da değil hani.

Boş teneke.

kulağınıza okunan ezan ile cesedenize okunan sela arasında yaşanandır.

hayat, kelimelerin taşıdıkları anlamları öğrenmek, en acıklısının söylenişinde bile bir hoppalık bulunan kelimelerin ardında saklanan gerçek duyguları tanımaktır.

çözülemeyen tek problemdir hayat.
dünyaya ağlayarak gelip gözlerimizi kapayana kadar geçen süre.ne kadar garip?doğdun yaşadın ve öldün.bana mı öyle geliyor bilmiyorum ama insan yaşlandıkça hayattan aldığı haz azalıyor sanki.küçükken bana hediye edilen şeylerden aldığım mutluluğu şuan hiçbir şeyde bulamıyorum mesela.annemin bana aldığı çikolatalar,oyuncaklar...
rolümüzü oynamaya çalışıyoruz sadece.ben olmasam bulunduğum yerde başka biri olurdu.ben gidince benim yerimi başka biri alacak.kırkımdaki mevlütten sonrada yavaş yavaş unutulacağım.yine her şey eskisi gibi devam edecek.olan bu,insani bir şey.dedimya sadece rolümüzü oynuyoruz bu hayatta.