hasta olmak

On dört gündür hastayım. Geçiyor gibi oluyor yine devam ediyor. Şimdi daha iyiyim tabi de sinir edici. Öksürük hafif hafif devam ediyor. Eski enerjim yok ve hâlâ başım dönüyor. Bunlar psikolojikte olabilir. Ailemin yanına gittiğimde baş dönmem geçmişti. Umarım psikolojiktir.

yazın bile olmayı becerdiğim bir illet sen kalk her virüse karşı savunma sistemi oluştur sonra git sağdan soldan başka bir virüs kap vücudumda içten küfür ediyor bana.

Hasta oldum sözlük.

Ciğerlerim çıkacakmış gibi hissediyorum.
Burnumu da koparmak istiyorum, bu ne ya.

iyileştiğinde, hissettiğin o sağlıklı olma hissi çok tatlı oluyor. Hasta olmanın tek güzel tarafı iyileşmek. Hastayken hayattaki her şeyin anlamını yitirmesi çok garip geliyor bana. Hastayken, hayattaki en önemli şey sağlık diyorum.

Not: şimdi para diyorum. iyileştim.

Bu mevsimde sabaha karşı serinliğinde balkonda uzun süre oturmanın sebep olduğu gelişme.

Yine salgın başladı gibi...

salgın var. eris varyantı.

bira ve likit benim içimden geçti galiba.

sol kasık ağrısıyla uyuyup rüyamda uçma modu açık kalmış ruya boyunca uçtum sinirlerim bozuldu rüyamda diyorum rüya da amma uzun sürdü.
mercimek çorbası çok susatıyor bir daha asla.

Çalıştığım zamanlar boyunca başıma gelmeyen şey. Hiç hasta raporu almadım şükür. Ama insan arada istirahat etmek istiyor.

Yokluyor bu havalarda.

Her nefes alışta, her adımda, sanki zaman yavaşlıyor ve insanın hayatı, bir film şeridi gibi yavaşça geçip gidiyor. Bu anlarda, hayatta kalmanın ne kadar kırılgan bir gerçeklik olduğunu derinden hissediyoruz. Bu süreçte yaşanan acı, belki de en büyük öğretmendir. Zamanla, hastalığın karanlıkları yerini umut ışıklarına bırakabilir. Ve her ne kadar bu yolculuk zor ve meşakkatli olsa da, sonunda bizlere yaşamın ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatır.

Bazen düşünüyorum ki, eğer bir gün birçok hastalıkla mücadele etmek zorunda kalacağımı bilseydim, bu dünyaya gelmekten vazgeçerdim. Ama sonra, bu düşünceyi sorguluyorum: Şu anki zorlu durumuma bakarak, geleceğimin de böyle karanlık bir yolda devam edeceğini neden varsayıyorum? Kısa bir süre içinde ağır hastalıklarla boğuşmak zorunda kaldım ve görünüşe göre bu mücadele uzun süre devam edecek. Bu düşünceler arasında kaybolurken, kendime dönüp bakıyorum. Belki de en büyük desteğim kendim olmalı ve kendi koruyucum olmalıyım. Hastalıkların beni ne kadar etkilediği, ne kadar derin yaralar açtığı önemli değil. Çünkü sonunda, en güçlü destekçim ve en iyi koruyucum yine kendim olmalıyım, olacağım. Hastalıkların gölgesinde bile, kendi ışığımı bulmalı ve bu karanlıkta yolumu aydınlatmalıyım. Unutulmamalıdır ki, her zorluk, bizi daha güçlü ve dirençli yapma potansiyeline sahiptir.

bedenin ardından kafayı da bozan bir durumdur.
bir nezlede bile insan nazlanır, ya da kendini şartlar. bundan daha farklı bir durumda kafanın hatta ruhun incinmesi biraz kaçınılmaz bir durum.
hayat bilinci, sorumluluklar, zorundalıklar derken toparlanacağı yerde insan daha da dağılabiliyor ne yazık ki.
öyle çok ağır durumlar yaşamadım henüz ama çok sancılı bir dönemde gittikçe eriyerek gücümü kaybediyorum. bu süreçte yoğun iş temposu, borçlar ve yüz üstü bırakılma burukluğu ile de günlerimi geçirmeye bazen gecelerimi sabaha kavuşturmaya çalışıyorum.
hani derler ya insanın böyle zamanlarda gözü yakınlarını arıyor diye, bence pek öyle değil. insan bir eli sırtında hissetmek istiyor yani şefkatli bir sıvazlamayı bekliyor ve bunun kim olduğunun önemi yapılmayana kadar olmuyor. süreçlerden sonra insan sevdiklerini suçluyor tabii; sen yanımda olmadın, sen beni aramadın, ben bunları yaşadım ama sen hiç sormadın ve ben de kabuğuma çekilip sana anlatmadım diye diye sadece kendini paralıyor.

hasta olmak önce mental çökerteceği için önce mental olarak iyileşmek gerekiyor.

Yoğun bir şefkat ihtiyacı hissettiğim tek durum. içten içe sinir oluyorum.

Baya hastayım. Oğlumu okula götürüp aile hekimine gittim. Adam beni görünce "depakin mi?" Diyor çok komik tanımış. Daha ilaçlara başlamadım. O kadar kötüyüm ki. Yine de evde işlerimi, yemekleri yaptım.
Annelerinizin kıymetini bilin kıymetli okuyucular.

çok şükür hasta değilim. geçen yıl zaten sonbahardan ilkbahara kadar soğuk algınlığı, nezle, grip, mide üşütmesi oldum. hastalık çok kötü bir şey. hasta olacağım kadar oldum zaten.

insana her defasında sağlığın ne kadar önemli olduğunu hatırlatır.

Tam zamanı. Kendimi vitaminler ve kış çaylarıyla korumaya çalışıyorum.

Hala iyileşmedi mi bu çocuk ya. Suda eriyen c vitaminlerinden iç redoxon falan ama hafif sıcak suda erit daha iyi oluyo. Ben de bugün prehastalık evresinde gibiyim kendimi bakıma aldım…

artık ben de sizden birisiyim...

2021'de bir defa covid geçirdim ve o zamandan beri hiç grip olmadım. yani mesela böyle hafiften boğazım gıcıklanır gibi oluyor ve devamı gelmiyor, ne öksürük ne bir şey. değişik.

Havaların dengesizliği yüzünden nerdeyse herkes;

- halsizlik.
- Boğaz ağrısı.
- burun tıkanıklığı

Gibi sıkıntılar yaşıyor.

Kiz bayanlara hastayim bazen. Go.

geçmişler olsun.

geçmiş olsun pembe baretlim amedim.