django unchained

--spoiler--
bu filmi izlemeden hemen önce “kibarca öldürmek’i” izledim. “kibarca öldürmek” çok sıkıcıydı. olaylar daha meydana gelmeden tahmin edilebiliyordu. oysa, zincirsizler öyle değil. tam iki kez hiç tahmin edilmeyen olaylar meydana geldi ki bu bir film için oldukça büyük bir sayı. diziler uzun soluklu olduğu için dizilerde bu tür şeyler daha mümkün.,

diğer taraftan bir spartacus hayranı olarak tarantino’nun bu filmi spartacus’ten etkilenerek çektiğini düşünmeden edemedim. sadece setting-mekan farklı. böyle ele aldığımda spartacus uzak ara önde. fakat, zincirsizlerin de yaklaşık sadece 2 saatlik bir film olduğunu düşünürsek, oldukça başarılı bir film. herkese tavsiye ederim.
--spoiler--

izledikten sonra 2-3 saat herkese "nigga" diyesi geliyor insanın.

Not: Bu girdiyi seri eksileyen arkadaşlar nedenini atabilir mi? Merak ettim gerçekten.

leonardo dicaprio'nun oyunculuk konusunda kusursuza yakın performans sergilediği mükemmmel bir quentin tarantino filmi.

mükemmel bir film... nete düşmüştür. ölmeden önce izlenecek 10 film arasındadır. kesinlikle izleyiniz.

tarantino'nun son sahne repliğini iyi kötü çirkin'den arak yaptığı filmdir.

iyi kötü çirkinde son sahnede blondie tuco'yu asar ve ve biraz uzaklaştıktan sonra ipi vurur sinirden deliye dönen tuco avazı çıktığı kadar '' sen bir orospu çocuğusun blondie'' diye haykırır ve film biter.

django unchained'De son sahnede django, samuel jackson'u iki ayağından vurur evi dinamitle patlatmadan önce kamere samuel abimize zoom yapar ve film '' sen bir orospu çocuğusun django'' repliği ile biter.

fena film değil ama gereksiz yere uzatmışlar.filmde topu topu 2 tane olay var 165 dakikada vermiş adamlar.

Ama genel olarak bol ceset ve bol kan olduğu için izlenir.

Soundtrack' i cok iyi olan film.

spoiler

tarantino' nun kısa bi süre gözüküp havaya uçtuğu sahne ve di caprio' nun masada kurukafayla babasını anlattığı sahne icin bile seyredilir.

spoiler

güzel film ama soysuzlar çetesi daha güzeldi.

Leonardo di caprio' nun hayatının rolünü oynadigi film.

5 küsurda girip 9 da çıktığım film. ama on numara film. oyuncular döktürmüş yine. evet biraz +18 ama gerçekleri görsün millet diye yapmışlar, iyi olmuş.

bitmeyen film. ama kopamıyor insan izlemekten tam sıkıldım derken bir olay oluyor, biri çıkıyor falan. izlenir.

--spoiler--
amerikan filmleri klasiği olarak mutlu sonla bitiyor, iyi de oluyor.
--spoiler--

uzun zamandan beri böyle hızlı geçen film hatırlamıyorum. lan film akıyor resmen. tanım gerekirse christoph waltz'un yine döktürdüğü müthiş güzel tarantino filmidir. celal ile ceren i karakedi yi boşverin derim. izleyin, izlettirin.

herhangi bir mesaj kaygısı tasımayan,
gerçekçi olacagım diye kendini kasmayan,
dalga geçer gibi film çeken,
lakin bunu yaparken de profesyonellikten taviz vermeyen,
garip adam tarantinonun iyi filmlerinden biri.
her anı dolu,
arka planda durmakta olan silik karakterlerin bile tuhaf ayrıntılar taşıdığı,
her sahnesi bii vukuat olacak diye tetikte bekleten,
kanlı mı kanlı film.

yönetmene müteşekkirim.

bazı sahnelerde kahkaha attıran, bazen duygulandıran, ne anlatmak istediğinden emin, su gibi film, uzun sürmesine rağmen ne zaman başlayıp nasıl bittiğini anlamıyorsunuz.

çatışma sahneleri gene efsane, tarantino seven biriyseniz filmden memnun kalmamanız zor.

tarantino nunda bir sahnesinde rol aldığı film. yine kadraja girmeden duramamış.
yukarda bir entryde bahsedilen tarihi hatalar sahiden çok ürkütücü. bukadar bariz hata kasıtlı yapılmış olsa gerek. yoksa gözden kaçtıysa hiç komik değil.
soundtrackleri konusunda herkesle hemfikirim, sahiden çok iyiydi.
tipik tarantino absürd filmlerinden. absürd olsun diye yapılmış zaten. o yüzden filmi acımasızca eleştirmeye gerek yok. yönetmeninin mesaj kaygısının ya da ben en iyisini yaparım iddaasının olmadığı bir gösteri zaten. filmde geçen absürdlük için gün batımından şafağa filmi ile kill bill arasında bir yerlerde diyebiliriz.

filmden aklımda kalan tek şey leonardonun müthiş oyunculuğu (tavan yapmış) ve dişçi abimizin özgüven dolu cümleleriyle yarattığı süper Dr. King Schultz karakteri.

yoksa gerisi bildiğiniz tarantino.

filmin son 20 dakikası beni kastı açıkcası. ne olduğunu bildiğiniz, ama olsun artıkta işimiza bakalım dediğiniz bi kıvamda bitti.

ama farklı tarzı için tarantinoyu izlemeye hep devam edicez.

zoe bell'in oynadığı yüzü örtülü kadın niye vardı, neden oradaydı ve baktığı fotoğrafta ki o zenci django muydu yoksa kimdi ya da neden o detay filme verildi?
iyice serdar ortaç'a bağladım... deli soruların ardı arkası kesilmiyor.

her zaman olduğu gibi tarantino'nun soundtrack seçimine hayran bıraktığı film.

ayrıca christop waltz inglorious basterds'tan sonra yine efsane bir performans göstermiş, bu adamı 50'sinden sonra keşfeden tarantino'ya sena olsun.

izlendikten sonra ben bunun üzerine uzun süre film izlemem dedirten tarantino filmidir. usta sen bu filmi nasıl yaptın ya.

Klasik yorumlar ve klasik tarantino. film yaklaşık olarak 3 saat sürmesine rağmen, tek solukta kendini izlettirmiştir. soundtrackler mükemmele yakındı ve belki de bunun için yapılabileceğinin en iyisiydi. çıkar çıkmaz almak gerek diye düşünmekteyim.

bu arada tarantino' nun hataları mı demeli yoksa bilerek yaptığını mı öne sürmeli bilmiyorum ama her işin altında bir başka iş aratmayı kendisi çok sevmektedir, bunu bilmekteyiz. yukarıda sayılanların yanında, kırmızı peçeli, sanırım iki kere karşımıza gelen kadın kovboy kimdi ve tarantino' nun bunu gözümüze sokmasının nedeni neydi ben bunu çok merak ettim.

son zamanlarda bir film tavsiye edilecekse o da budur efenim. özellikle sinemada izlenmelidir.

klasik bir tarantino filmi olduğu için çok iyidir. zamanın nasıl geçtiğini anlamazsınız bu filmi izlerken.

şimdi insanların aklında iki soru var;

1- tarantino kimdir?
2- nasıl film yapar?

tarantinonun filmlerini izlerken herkes acaip bir adamın filmini izlediğini bilir, bundan zevk alır. mesela kanın öyle sıçramayacağını bilir ama öyle sıçrattığı için filmi beğenir. adamın tarzı farklı işte. leyla ile mecnundaki absürdlüğe benziyor bence. tarihi film yapıp hitleri hakkaten öldürüyor falan. şimdi benim kafama takılan ise; bir filmi sırf tarantino çekti diye göklere mi çıkarmalı? yoksa acımadan eleştirmeli mi? ha bir de tarantinoyu beğenmeyerek elit olmaya çalışanlar var, onları da pumpkin ve honny bunny nin ellerine bırakıyorum.

oyunculuklar çok güzel eyvallah, waltz hakkaten efsane adammış yine gösterdi, ama ben zaten pek anlamam bu işlerden, gel gelelim film hatalarına; film 130 günde çekilmiş, buna rağmen akıllara bunlar nasıl gelmemiş denilen hatalar var, bu hatalara 'bizim klasik tarantino canım kesin birer amacı vardır, yoksa bile adam yapıyorsa olur 'mu dememiz gerekiyor? kaynak imdb, hataların bazıları ise;

--spoiler--

- filmde dinamitler kullanılıyor, oysa film 1858 de geçiyor ve dinamit 1867 de icat edilmiş.

- calvin candy nin evinde nefertiti büstü var, ve büst de 1912 de keşfedilmiş.

- calvin candy kölelerden birisini teddy bear ile kıyaslıyor ve o tarihte teddy bear da bulunmamış.

- filmde çalan parça fur elise. ve 1810 da bestelenmesine rağmen 1865 te yayınlanmış.

- Sharps Model 1874 Buffalo isimli tüfek kullanılıyor ve o da henüz keşfedilmemiş.

- filmde bira musluğu var ve musluk 1900 lerin başlarında keşfedilmiş.

- django güneş gözlüğü takıyor fakat onun keşfi de 1929.

--spoiler--

http://www.imdb.com/title/tt1853728/trivia?tab=gf

bunlar sadece tarihi hatalar -ki bence en önemlileri- ve bu hataları yapan adamı hala deli gibi savunmak ne kadar doğru? ya da filmi film yapan esaslar daha başka öncüller midir? beklentilerimizi yüksek tutup izlediğimiz için kendimizi mi kandırıyoruz? bir film için bu kadar düşünmeye değer mi? bu yazıyı buraya kadar okuyan varmıdır?

edit: imla

tarantino'nun yine kendini öldürttüğü, diyalogları, iğnelemeleri, bol kanlı sahneleri ve senaryosuyla yine çok iyi bir iş çıkardığı film.

tam bir tarantino filmi, çok da güzeldir.

tek kelimeyle harika bir film.

christoph waltz çok iyiydi eyvallah ama inglourious bastards'daki kadar iyi değildi bence. film güzel, klasik tarantino filmi olmuş aslında. özellikle bazı sahneler ve diyaloglar tam tarantino klasiği. western filmlerine saygı duruşu, modern bir bakış.