depresyon

gelip geçici bir şey. boşuna üzülmeyin. her şeyin bir sonu var.

geçmişe dair olan üzüntüler ve pişmanlıklar toplamı.
geleceğe dair olan anksiyete.

Eğer yaşadığım şey depresyonsa olabilecek en kötü şeylerden rahatlıkla diyebilirim.
ikincisi ise hayattan gram kadar zevk keyif almıyorsunuz yani heyecanlandığınız bir sebebiniz yok lan bundan daha kötü ne olabilir sizce?.Aklınız hep geçmişte , geçmiş olayları kurcalıyorsunuz 3,4 belki 6 yıl önceki olayları düşünüyorsunuz. Geçmişi özlüyorsunuz ve sürekli kıyas yapıyorsunuz. Yani sanki artık yaşam bitti artık ölümü bekliyorsunuz. Hayat siyah beyaz adeta siz değişiyorsunuz ne bilim artık bazı şeyler öyle bir noktaya geliyorki hiç konuşmak bile istemiyorsunuz yüzünüz hep asık. Alınganlaşıyorsunuz.Yalnızlığı sevseniz bile yalnız kalmaktan korkuyorsunuz. insanlarla anlaşamıyorsunuz ama yinede onlarla birlikte olma mecburiyetiniz olduğunuz için birlikte oluyorsunuz. Yani kısaca arkadaşlar bu hayatta hiçbir insanın yaşamasını istemediğim bir şey.Rabbim kimseye göstermesin.

görsel
Bunlarda öyle diyorlardı...

bu konuda konuşmaya tek yetkili psikiyatristtir. insana saygısı olan bu konuda ahkam kesmesin.

sıkıntı, stresle birlikte gelen, insanın çok düşünmesine ya da hiç düşünememesine (anti depresan ilaçları sayesinde) neden olan psikolojik bir hareket. ilk önce iletişimle depresyon sorunu çözülmeye çalışır, düzelmemesi takdirinde ilaç tedavisi uygulanır. ilaçlar ne kadar tedavi ediyor bilinmez doğrusu.

Ben hiç mutluluktan delirmedim ama delirmekten mutluyum.
Herkes bana acıyor, asıl şizofrenin kendileri olduğunu bilmeden.
Biliyorum çok çirkinim. Kentin içine girsem beni dışarı kusar.
Oysa ben iç kanamalı bir hastayım ve kendime gölgesiz bir akşamüstü arıyorum.
Sürgün yanlarımdan vurgun yemek hoşuma gidiyor. Her gece ölü bir kıza mektuplar yazıyorum. Fırtına yüklü gemileri kanımda yüzdürüyorum.
Artık adımı unutmaya başladım. Ne mutlu.
Erken bastırmış bir yalnızlık ihtilali gibi merhaban. Bu yüzden zehirli akşam üstüleri bırakıyorum ve seni onarıyorum kendimi yaralayarak.
Aşkın kendini öldürebilecek kadar cesur olmalı sevdiğim.
Her nakaratta yeniden hatırlayacağın, cepleri boş bir gidişi bırakıyorum sana, enkazı kaldırılmamış çocuk yüzümle.
Beni şakaklarımdaki sonbahardan tut. Birazdan utancını bırakacağım sana bu aşkın.
Bu gidiş beni de bitirecek biliyorum ama kaçsam ağlamaklı oluyor omuz başların. Yaslansam uçurumsun.

sanildiginin aksine girmesi oyle kolay degildir ve pat diye girilmez. uzun bir surectir. sanildigindan daha agirdir. biraz can sıkıntısı nda depresyona girmis olmuyorsunuz. sabaha gecer o.

10 senedir hiç çıkmadığım.

1,5 senedir sürekli olarak tedavi gördüğüm fakat bir türlü pençesinden kurtulamadığım psikolojik rahatsızlık.

Yine eşiğindeyim terliklerimi çıkarıp girerim birazdan.

bir duygudurum bozukluğudur. diğer ruh hastalıklarının aksine aslında kişinin bilişsel durumundaki bozukluklardan ötürü meydana gelen bir rahatsızlıktır. otomatik kalıplarımızın farkına varıp düzeltmemiz halinde bu hastalıktan kurtulmak mümkündür. ben demiyorum, psikiyatrist diyor. bipolar bozukluk gibi bir hastalık değildir zira böyle bir hastalıkta ilaç kullanmak zorunluluktur. depresyon istisnadır.

Kök çakranın tıkanması ya da yetersiz çalışması durumu.
Çakra açma işlemi yap, bu konuda kendini eğit.

https://www.facebook.com/.../videos/1563257010459001/

az önce alzheimer'ı tetiklediğini öğrendiğim ruh hastalığı, doğrusu korktum. bunu yazan yazarın dayanağı nedir acaba, merak etmekteyim.

girip çıkamadığım mecradır.

arkadaş bu lanet şeyden nasıl çıkılıyor la biri yardım etsin, girişi kolaydı ama çıkışı bulamıyorum :(

tek başına yaşadığınız zaman hiç çekilmeyen ruh hali. hep mutsuzsundur. kendisiyle mutlu olabilen kendisiyle barışık olan insanlara imrenirsin. bu depresyon dönemindeyken kendinle anlaşamamak can sıkar en çok da. eskiden haz alarak yaptığın şeyler artık senin için hiçbir anlam ifade etmez. sürekli uyumak uyanıp yemek yemek biraz ağlamak sonra tekrar uyumak istersin. farkında değilsin ama zaman geçiyor, sen yıpranıyorsun, yaşın geçiyor. neden depresyon..

ya depresyon içinde bulunduğumuz hayata dair belli bir farkındalık seviyesinde gösterilebilecek en gerçekçi yaklaşım ve en normal tepkiyse ama toplumda üretim gücünün düşmesine yol açtığından küresel düzeyde hastalık olarak değerlendiriliyorsa? belki de aslında neşeli ve hayatı sever halimiz bir kafa güzelliğinden ibarettir. belki depresyon hakikattir. (bkz: conspiracy keanu)

ben beğendim mantıklı.

Ben depresyondayim denilebilecek kadar hafif bir hastalık değildir. Ardında çok ciddi hastalıklar barındırabilir. Psikolojik olduğu kadar boyolojik etkileri de görülür.Ayrıca uzun süreli depresyon erken bunamaya bile sebep olabilir.

1,5 senedir sürekli olarak tedavi gördüğüm fakat bir türlü pençesinden kurtulamadığım psikolojik rahatsızlık.

görsel

en kesin ve garanti çözümü intihar olan illet.

şahsen gelenekçiyim, ağzına yüzüne seni şımarık dingil diye iki çarpsanız depresif belirtiler kaybolur gibi.

psikoloji bitti.

bu konu mahrem olarak kabul edilse de hop oturup hop kalkmasak.