en son girdimi anne olmak istiyorum diye bitirmişim. Ne içmiştim acaba?

Tıptan iğreniyorum. Alerjileri falan filan çözdük. Sebebini bulduk yani. Anlatasım yok size. Ama hayatı bi çocuğu seveceğimden daha çok sevdiğimi fark ettim. Daktır ben yaşamak istiyorsam ve tek çözümün çocuk yap geçerse al o tıbbı sok bi tarafına ya.

Ömrüm boyunca bana hayatımın aşkını ver diye pazarlık yaptım tanrıyla. Gerisini hiç konuşmamıştık. Olsun. Ben istediğimi aldım hayattan.

Olm gitar konusunda baya ilerlettim kendimi bu arada. Şarkı falan söylüyorum. Who knew?

iş hayatı beni kolumdan sürükleyip bi yere götürüyor. Böyle olmaz. Çok iyisin çok anlayışlısın diyor. Abla bi dk ben bu hale gelmek için kaç yüz bin saat meditasyon yaptım ne demek böyle olmaz? Oldururuz.

Eski iş yerimi hala kabuslarımda görüyorum. Çocuklarım hiç büyümüyor rüyalarımda. Hala salak şeylerden konuşup gülüyoruz. Hala aynı deli beyazı okuldayız. Onları korumaya çalışıyorum. Kendimi koruyamadığım için sanırım. Aynı okulda. Onlardan bi miktar büyük bi çocuk olarak kendimi koruyamadığım şeylerden katillerden sapıklardan hainlerden onları korumaya çalışıyorum. Bunları buraya hiç yazmadım. Belki bi gün anlatırım…

Yaşım ilerledikçe kendimle daha çok tanışıyorum. Niye bundan hep çekindim bilmiyorum ama ne kadar harika birisiymişim. Sanki bunu şaka yapmadan söylemeye utanıyordum. Şakasız. Beni tanıyacak kadar yakınımda olabilen insanlar ne kadar şanslılar.

Seneye bu yazıyı sağlıkla güncellemek istiyorum. Bi de allahın belası spotify dizininde en yukarda göreceğim şeyler var. Eee millenial olmak deyince en çok ben.

Olm o değil de ben 28 yaşına kadar nasıl hayatta kaldım? Yemin ederim bendeki yaşama azmi kimsede yok.

Buraya gelene kadar ölüme yetmiş bin kere kafa attım. ve ailemizde olmasına rağmen canım anam babam konduramadı herhalde. Hala gülmekten bayılırlar ateşim düşmediği için bana bi şişe ateş düşürücü şurup içirip komalık ettikleri çocukluk anısını anlatırken..

Neyse ben 24 yaşında atakların biçim değiştirmesiyle bi uyandım. Tanı almak çok zor. iki senenin sonunda tanı koyan daktır dedi ki “ehühüe apandisti kaptırdın mı” herkes çok komik amk bi durun hasta olan benim gerekirse şakayı ben yaparım zaten.

Neys.. kolşisin bebeği üç senedir içiyorum. Sadece bir kez (bi gün ilacı atlamıştım) atak geçirdim. ilaca başlamadan önce her hafta atak geçiriyordum artık. yaşamayanın bilemeyeceği bi ağrı bu arada.

Şöyle hayal edin.

Böyle o sabah içinizde boktan bi hisle uyanırsınız. Böyle bi gözlerim mi şiş hayat mı boktan falan derken hiç beklemediğiniz anda yakalar sizi. Karnınızın içinin tamamen böyle çelik dökülerek kaplandığını ve o çeliğin sürekli genişlediğini ve içinin de kırık camlarla doldurulduğunu düşünün. Heh. Yaklaşık 72 saat o camlar siz nefes aldıkça karnınızı iç organlarınızı keser. Ben ilk 2 saatten sonra bayılıyorum. Böyle tam şartel indirme gibi değil ama ateşim fırlıyor ve uyku hali geliyor gözümü açamıyorum. Uyanık kalamıyorum. Sırtım ciğerlerim ağrıyor. Nefes aldıkça, konuştukça o camlar içinizi parça parça ediyor gibi hissediyorsunuz. Yemek içmek hareket etmek falan bunlar hikaye. Allahım nolur öleyim diye yalvarırsınız eğer konuşacak cesaretiniz olursa.

Neyse böyle bi 72 saat sonrasında yavaş yavaş önce bağırsaklar düzelir. Sonra karın gevşer. Gögüs kafesi yumuşar ve ağrılar hafifler. Hiç bişey olmamış gibi hayata devam edersiniz. Ta ki fmf canavarı sizi tekrar yakalayana kadar.

Ben çok aniden üzülmekten, menstural döngünün bitişinden, glutenden ve soğuktan inanılmaz tetiklendiğimi keşfettim. Herkes başka bişeyden tetiklenebiliyor bu arada. Ya da herkeste karın ağrısı olmuyor. Mesela benim ergenliğe kadar sadece bacaklarımdaydı. Ergenlikte gögsümdeydi. Yetişkinlikte karnımda.

Bok gibi bişey. Anlamsız karın ağrıları yaşıyorsanız lütfen ısrarla daktırınızı uyandırınıZ çünkü en çok bizde görülmesine rağmen inanılmaz bi bilinçsizlik söz konusu.

Fetüslüğümden beri sözlükte yazdığımdan biliyosunuzdur zaten benim adım ebru.

Ne mana diyorum. Ne manasız bi isim. Yok yani. esasen farsça bir kökten geliyor ama anlam sfır. Bulut gibi demekmiş. daha sikko bi isim anlamı duymadım ben. Kavak ağacı gibi ya. Yersiz tatsız anlamsız derinliksiz. Bi de böyle hep 75-95 arası doğan kızlara vermişler. Ne öncesinde ne var sonrasında. Şimdi toplanın ayılar kültürlenin.

Cumhuriyetin ilanına kadar kız çocuklarına sadece kuranda geçen arapça isimler verilirmiş. Bi de benim ailede verilen aşırı komiksi anadolu isimleri var tabii. Neyse. Cumhuriyetin ilanından sonra bakmışlar daha bu isimler böyle gideroğlu. arapça isimler yerine daha yerel, daha seküler, Daha türkçe isimler koyulmaya başlanmış. Ebru da o dalgayla yani kız çocuklarının isimlerini sekülerleştirme furyasıyla gelen isimlerden biriymiş.

Hala bi kavak ağacı kadar anlamsız bi isim olsa da en azından tarihi bi rolü olmasına sevindim.
Boş adam ismi yemin ederim.

Az önce söyleyince aklıma geldi. anlatayım da biraz kültürlenin ayılar.

Bana otuzdan sonra bi geldiler. Memleket toprağı çekiyor canım. Her yakaladığıma soruyorum anlat memleket nasıl diye. Bu arada bağ sıfır. Yine de çekiyor canım napabilirim.

Yedi yüz sene aynı köşede aynı çayırda naptınız olm nasıl hititlerle ortak kültürel öğeleriniz olabilir? Ne demek unutucaz şimdi bunları?

Neyse. Yatsılığı da öyle yine bi aile büyüğünü anlat anlat diye darlarken öğrendim. Yatmadan önce böyle çay çorba bişeyler yeniliyor içiliyor. Olm süper bi olay. Bazen aileyle bazen komşuyla uyku öncesi bi karın doyurma bi sohbet muhabbet. intermitten fasting i fucking cant çünkü Kan çekiyor işte.

Bana sadece hayatımın içine sıçan akdeniz ateşini değil, gece açlığını da miras bıraktığın için teşekkürler anatoliam.

Arada bir biraz çirkeflik öğreneyim diye debatelerini dinliyodum. Bir tane fikrinin gölgesinde dinlenilmez öyle bi zihin. Maalesef kazara, öldürülme anını görmüş oldum. Acayip etkiledi beni. Böyle şeyleri görmememiz gerektiği için kendimi görsel sosyal medyadan banladım.

sosyolinguistics
Astrofizik
1950s -1960s amerikasına dair her şey
Dizayn teorisi
anadolu kültürü (sivas specifically yatsılık diye bi öğünümüz olduğunu biliyor muydunuz)
Gerontology
yağlı boya tablolar
Antropoloji
Gitarda müzik teorisi
videografi
parfümler
Dinler tarihi ve din felsefesi

Ha bi de simya (eşeklerin insana dönüştürülmesi yani)

bi de japonların plaj kültürü kazansalar çok mutlu insanlar olacaklarını düşünmeye çok zaman yakıyorum. yazık.

Ben 25’e kadar olur sanıyordum. Bu kadarı hesapta yoktu.

Abi yaş alırken kafamın içinde hep dokuz yaşında kalacağım memosu bana ulaşmadı herhalde. Ciddi yetişkin hayatında sırıtmamam için nolması gerekiyor bulamadan geberip gideceğime ikna oldum.

at kafasına kadar ben de ciddiye aldım.

Beyaz yakalılıktır. Ama ne iş yaptığını böyle bi nefeste açıklayamayan beyaz yakalı sayılır. Biri geçen gün mesleğin ne sorusuna yurtdışı projeler yapıyoruz diyo. Bu bi meslek mi davariko? Böyle işte. Krallar gibi gir çık çalış çalışma. Mevzu döner sen de paranı kazanırsın.

Öğretmen diyen kelebek kozasını da henüz kundakta olduğu için bağışlıyorum.

Karşısındaki insan boş yaparken kafada en sevdiğin şarkıyı çalıp kendini müziğe kaptırma işi.

Hayat da hala çok büyük acılar var. Uzanabildiğiniz insanları yalnız bırakmayın.

naber lan sözlük? Neredeyse bir sene geçmiş güncelleyeli.

zor bi seneydi. iş hayatında yılın uno reverse kartını yedim. Kovsunlar diye beklerken terfi verdiler. insanın chill bi bok olarak mutlu mutlu yaşamasına izin vermezler..

bu yaz çok fena bi alerji yaşadım. Tövbeler tövbesi azraille az daha kucak kucağaydık ama neyse ki atlattık.

Bi millenial olarak internette yaptıklarımı belgelemezsem ölecekmişim. O yüzden yeni blogumda baya bişeyler yapıyorum abi kendim gibi insanı sayıyla veren bu hayat için ne yapabilirim yani ancak böyle oluyor. Size söylemem tabi niye söyleyeyim.

Resim yapmaktan sıkıldım biraz. Bu sene gitar çalmayı öğrendim. Aslanım be. Bi insan her konuda mı yetenekli olur? Buraya da anı olsun diye bi kare bırakıyorum.

Oje sürmeyi saçlarımı boyamayı bıraktım. Yüz yaşına kadar yaşayacağım amına koyayım zehir bunlar deyip bıraktım. Bir de ne yalan söyleyeyim bir tane beyazım vardı yedi sekiz tane olmuş. Saçlarımı uzattım görünsün o beyazlar istiyorum. Parıl parıllar. Bu sene de gebermedim. Saçlarım bembeyaz olana kadar gebermeyeceğim.

Ha bir de sigarayı bıraktım. 2013 sakarya hendek. sanırım o kasım ayında attığım çığlıklar hala o şehirde yankılanıyordur. ilk sigaramın dumanı hala karın üstünde o sessizlikte asılıdır. kısmet hayatımdan sigaranın çıkışı da bi kasıma denk geldi. Hayatta 19 yaşında başımıza gelenlerden çok daha büyük biri olabileceğimizi tahmin eder miydiniz? Ben buraya kadar yaşayacağımı bile hiç düşünmemiştim.

Kendimi hiç bu kadar güçlü hissetmemiştim hayatta. O yüzden buraya kadar geldiysem devamını da getireyim diyorum. Yüz yaşına kadar yaşayıp hepinizi gömerim artık.

Bi daha yolum ne zaman düşer neler yumurtlarım bilmiyorum ama olm galiba anne olmak istiyorum. Gerçekten sevince evlilik on numara bişeymiş ne bileyim bence o zaman çocuk da kötü bişey değil insanlar mal. Evet.

Anywho, selametle.
görsel

Kız benim bile otuz olduğum bu hayat size neler etmez.

Mezara girmedikleri sürece bir değerleri yoktur.

Naber lan sözlük?

Ben geçen hafta 30. Yaşıma girdim. 15 yaşında burda töbe haşa kıllı dayılar gibi sizle küfür dalaşına girip hepinizden çok masalara vurduğum zamanlar dün gibi aklımda.

Son iki sene zordu. Galiba hayatımda ilk kez kafayı kırdım. Hala topladım mı bilmiyorum. Geçen yaz bi öğlen evde tek başımayım. Elimde telefon kanser marker sonuçlarımı bekliyorum. Anam ortada yok. Babam kendi dünyasında. Ne bileyim piç değilim ama ortada bi piçlik de yok değil. geçti gitti. Domuz gibiyim şimdilik.

Kalbim hiç yaşlanmış hissetmiyor ama mesela artık sigaradan soğudum. içki içerken abi bu beni bozar yarın sabaha başım ağrımasın falan diyorum. Çüş. Bazen ellerimi böyle dizimde yakalıyorum. Babannem gibi vay vay vay romatizmalarım da yaparım şimdi diyorum neyse ki duracağım yeri biliyorum.

işten kovulmadım. Hala istifa etmedim. Ama sıkıldım. Bugün dedim ki çok istiyorum esnaf olayım şöyle kapıya bi masa iki sandalye akşama kadar nolcak bu milletin hali diye boş yapıp çay sigara gün devirelim. Sabah ezanı böyle dükkanın önünü sulayayım. Vizyonsuzlar anlamadılar.

Her gün yeni icat çıkarıyorum kendime. Her gün bişeylerle haşır neşirim yine. Sıkıntım geçmiyor bu gezegende benim. Oyalanıyorum.

Herkes çoluk çocuk soruyor. Yaşlı akraba teyzeleri şimdi bizim seks hayatımızdan konuşacaksak ben başlayayım diye utandırmaktan yoruldum. Onlar bıkmıyor değişik.

Evlilik güzel ama. Kim korkuttu beni onca sene? Ne bileyim yarın öbür gün geberirsem doğru düzgün yaptığım tek şey bu olabilir. Evlenin lan valla bak. Aşırı keyifli bişey. Bunun için yaşadıysam eyvallah. isabet olmuş. Çocuğu sallayın ama. Boş iş.

Neyse allaaaamanet olun.



görsel

Arada eski eş dosttan ölen yiten var mı diye giriyorum anasnı satayım.

Ölmeyin yeter.

Boş insan duygusudur. Şüphesiz ki alfalar asla başarısız olmaz.

(bkz: ben ne güzel işerim sabah güneşe karşı)

Nasıl olduysa uludagdan bile daha davar bi platform haline gelmiştir.

Liseden beri burdayım otuzuma dayandım ve artık sevdiğim işin burunculuk efendime söyleyeyim yanakçılık falan olduğunu öğrendim.

Avrupaya burun veriyoruz abi. Burun lazım mı?

ilk sezon bittiği için tüm geceyi kederimden theme song nııığ nııığlayarak geçirdim. Eğer got ile aynı tempoda ilerlerse final sezonunu torunlarımla izleyebilirim diye umuyorum.