deizm

temeli TANRI inancina dayanan ateizm

dinlerin tanrı'dan gelmediğini düşünüp de "ama bu düzen nasıl oluştu lan" diye düşünen insanoğlunun sığındığı inanç. teizm kadar olmasa bile yine de dogmatiktir.

kesinlikle din değildir. zaten özünde dinin olmayacağını söyler. Ateizmden önceki duraktır.
(bkz: ateizm)

bir yaratıcının varlığını kabul eden ancak dinleri reddeden inanç sistemidir. kişinin akıl yoluyla bu sistemi oluşturabileceğini savunur. bir çeşit allah akıl vermiş gerisini koyuvermiş mantığıdır.

allah ın sıfatlarını ve yeryüzündeki olaylara müdahelesini reddeden düşünce*.pasif bir tanrı anlayışını savunurlar ki bu dinimizce asla kabul edilemez
(bkz: deist)

allaha emanet allah inancıdır, din dogmalarını asla kabul etmeyen akımdır.

kardeşim beni allahla yalnız bırakın aramıza din falan sokmayan demenin kısa yoludur.

kurucusu toland'ın vahiy ölçüsünün yerine aklı koymasıyla ortaya çıkmış inanç.

tanrıya inanmıyorum ama bir güç var geyiğinin çok ötesinde, tanrıya tasavvufi bir bağlılıktır. ama ibadet, din, kelime-i şehadet getirmek falan yoktur bu izmde. aptalca eleştirenlerin dediği gibi ateist olup sonradan göt korkusu yaşayanların uydurduğu bişey değildir. derindir.

"senin aklın ermez bu başka hesap,
meyhanede bulduk biz bu kemali"
(bkz: erkan oğur)
(bkz: ömer hayyam)

tanrıya inanan ama dinleri tanrının yolladığına inanmayan, tanrıya ulaşmak için bir aracıya ihtiyaç duymayan kişilerdir.

tanrı şu an meşgul din kanalı ile gelenlerle ilgileniyo sizde randevu alıp bir din ile gelirseniz sizinlede ilgileniriz cevabını alması muhtemel hedelik

kelimenin türkçe karşılığı tanrıcılıktır. latince deus' tan gelir , 17 yüzyılda yayılmaya başlayan dini bir felsefedir.

deisme başlangıç olarak , tanrının kişisel ve ussal varlığını kabul eden ama onun, doğanın ve toplumun yaşamına karışmadığını ileri süren dinsel ve felsefi öğreti.

Tanrı kavramı hakkındaki inanç ve öğretiler'den biri.

tanrı için başka hiç bir güç ve nitelik tanımayan görüş.tanrı hiç bir şeye ihtiyaç duymaz arabulucular * yalan,sahte fikrini savunur ayrıca.

--spoiler--
Tüm dinleri rededen ancak tanrının varlığına inanan inanç şeklidir. Dinler rededildiği için peygamberler, kutsal kitaplar, cennet ve cehennem, melek, şeytan gibi kavramların hiçbirinin deizm inancında yeri yoktur. Sadece evreni ve doğa kanunlarını koyan, bunun ardından evrene ve insanlığa hiç bir müdahalesi olmayan tanrıya inanılır. Bu tek inancın kaynağı, dolaysız yoldan algılarımızla doğaya ve insanın yapısına duyulan hayranlık ve bunları bir yaratan (tanrı) olması gerektiğine olan inançtır.

Deizmde ibadetlerin ve dinsel ritüellerin olmamasından dolayı ateistler ile deistler arasında günlük hayatta, pratik anlamda bir farklılık yoktur.

Deizm, evrim teorisine karşı değildir. Deizme göre insan, tanrının oluşturduğu kurallar çerçevesinde, daha ilkel canlıların evrimleşmesi sonucu oluşmuş olabilir. Bir tanrıya inanmak, o tanrının, insanı aşama geçirmeksizin bir anda yarattığı fikrine de inanmayı gerektirmez. Semavi dinlerde yani Musevilik, Hıristiyanlık, islam gibi dinlerde insanın, önceden evrim geçirmeksizin yaratıldığına inanılır. Bu inanış deizmde yoktur.

Sorular ve Yanıtlar:

Deizm neye dayanır?

Akıla ve doğaya. Evrene bakınca bir düzen görürüz ve bu düzen bizi bir tanrı ya da tasarımcı inancına götürür.

Deizm ateizmin bir çeşiti midir?

Hayır. Ateizm tanrıyı reddeder. Deizme göre tanrı vardır. Deizm dinleri reddeder.

Eğer deism tanrı inancını kabul ediyorsa deizm ve yahudilik, islam, hıristiyanlık gibi diğer dinler arasında ne fark vardır?

Deizm yukarda da geçtiği gibi doğaya ve akla dayanır, vahye dayanmaz. Diğer tüm dinler vahye ya da kutsal kitaplara dayalıdırlar. Deizmde bir rahibe papaza ya da imama gerek yoktur. Deismde ihtiyaç olan tek şey kendi sağduyumuz ve düşünme becerimizdir.

Deistler tanrının evreni yaratıp geri çekildiğine mi inanıyorlar?

Bazı deistler öyle düşünüyor, bazı deistler tanrının insan davranışlarına müdahale edebileceğini düşünüyor. Örneğin, George Washington Long Island'dan çekilme ya da teslim olma arasında daha riskli olan çekilmeyi seçmiştir ve kendisine niye daha riskli olanı seçtiği sorulduğunda, bunun yapabileceğinin en iyisi olduğunu ve gerisinin tanrının taktiri olduğunu söylemiştir.

Deistler dua ederler mi?

Sadece şükür ve teşekkür için dua edebilirler, tanrıya dikte etmezler. Dua için belli bir yer ve zaman, belirli bir vücut duruşları yoktur.

Deistler tanrıyı nasıl görürler?

Tanrıyı istediği kadar gücü olan ölümsüz bir varlık olarak görürüz. Albert Einstein' dan alıntı deizmin tanrı tanımı için iyi bir örnek olacaktır: " Benim dinim kendini zayıf aklımızla algılamamız zor olan sonsuz güç sahibi üstün ruha alçak gönüllü bir şekilde hayran olmaktan ibarettir. Bu üstün düşünen gücün duyguları derinden etkileyen ikna ediciliği, ki bu kendini anlamak mümkün olmayan evrende ifşa eder, benim tanrı anlayışımı oluşturur"

Deizm bir mezhep midir?

Deizmin bir mezhep olması mümkün değildir çünkü Deizm kendine dayanmayı öğretir ve insanları daima akıllarını kullanmaya teşvik eder. Deizm bedeli ne olursa olsun otoriteyi sorgulamayı öğretir. Deizm vahye dayalı dinler gibi muhakemesi olmayan iddialarda bulunmaz. Vahye dayalı dinler insanları tanrının söylediklerine teslimiyete ya da bu sözlere karşı düşünme gücünüzü ertelemeye çağırır. Bunu iman olarak adlandırırlar. Örneğin, Musa'nın denizi yardığına ya da isanın suyun üstünde yürüdüğüne ya da Muhammedin Kuran'ı bir melekten aldığına inanmak ne kadar mantıklıdır?

Deizmin dünyadaki fenalıklara karşı cevabı nedir?

Dünyadaki fenalıkların büyük bir kısmı eğer tanrı vergisi aklımızı kucaklasaydık ortadan kalkabilirdi. Unutulmamalıdır ki, Doğanın bulduğumuz ve ilerlemekte kullandığımız bütün kanunları, bilgisayardan tıppa ve uzay yolculuğuna kadar önceden beri vardı. Ama biz bilgimizi ilerletmek ve öğrenmek yerine batıl itikadları ve korkuyu seçtik. Başarının gereği olan zor işleri becermektense kendi davranışlarımızdan sorumlu olmadığımızı düşünmek daha çok yatıştırıcıdır. Deizm her soruya bir cevabının olduğunu iddia etmemektedir, deizm sadece bu sorulara giden doğru yolda olma iddiasındadır.
--spoiler-- * *

tanrıdan bir beklentisi, çıkarı olmamaktır. ben namaz kılayım sen bana cennette yer ver ve buna benzer diyalogları ortadan kaldırır. tanrıyı seni yarattığı için seversin, vaadettikleri için değil.

Kul ile tanrı arasına bir peygamberin veya dinin giremeyeceğini öne süren felsefik bir akımdır. GEnel olarak eleştiri aldığı taraf allah'ın insanları yarattıktan sonra kendi haline bırakılmasıdır, yani emekliye ayrılmış bir tanrı. Ayrıca Ateizme giden yolda sığınılan bir liman falan da değildir. Tanrının varlığını sonuna kadar kabul eder.

kısaca " tanrı vardır ama bizimle alakası yoktur, salmıştır bizi çayıra ... " demeye getiren inanç türüdür.

bu görüşe göre tanrı vardır yani dünyaya aşkındır ve o dünyayı bilgisine, iradesine uygun olarak
zaman içinde yaratmıştır.
yalnız bu yaratımdan sonratanrı müdahale etmez geri kalan şeylerde.

kuramın temelinde 17. yy da doğa bilimlerindeki gelişim yatar. galile, kepler, harvey, newton gibi doğa bilginleri sayesinde bilim adamları ve filozofları tıkır tıkır işleyen bir saate benzer bir şey olarak doğa tasarımına giderler.
kuramın savunuculuğunu başta newton yapar.

mucizeye yer olmadığı gibi tanrı ile insan arasındaki devamlı ilişkiye de yer yoktur.
öte yandan bu kuram tanrı'yı insanların hayatları ile ilgilendirtmediği için, o'nun adına yapılan
ibadetleri ayinleri vs gereksiz kılar.
yani
şöyle diyebiliriz ki bu görüşte bir mümin istediği
bir şeyin gerçekleşmesi için tanrı'ya dua etmesine gerek yoktur. çünkü tanrı onun işitmeyecektir.
son olarak şunu söylebiliriz ki bu kuram kiliseyi devreden çıkarır çünkü
tanrı'dan kurtuluş talep etmeleri için insanların kiliseye ihtiyaçları yoktur.

tanrı var din yok diyen görüş. devamı ateizme varabilir.

tanrı'yla insanın arasına dinin bile giremeyeceği esasına dayanan bir inanç. tanrı'ya inanırlar, dine inanmazlar.

aydınlanma dönemi düşüncesidir. bu dönemde yoğun din baskısı yaşanmıştır. bu nedenlede insanlar dini ya reddetmişlerdir ya da geri plana atmışlardır. deizmde bunların sonuçlarıdır.

görüşleri: tanrı evreni yaratmıştır ve bir daha karışmaz. ibadet etmek gerekmez. onun bizim ibadetimize ihtiyacı yoktur.

dinlerin mantıksızlıklarını görüp varoluşu da tam anlamıyla açıklamayan bünyelerin düşüncesidir. mantıklıdır.