cesare pavese

günlükleri mutlaka okunası yazar. yaşama uğraşı adı ile kitaplaştırılmıştır. umutsuz bir aşık, melankolik bir romantiktir. okudukça içinize işleyen bir acısı vardır.
zaten sonunda intihar etmiştir.
"yeryüzünün en büyük azabı, bir şeyler var etme gücünüz var iken birşey başaramamaktır" demiştir.
okuyun efendim bu abimizi.
intihar edesiniz gelir.

1935-50 yılları arasındaki günlüklerini Yaşama Uğraşı adlı eserinde birleştirmiştir. Bilhassa öyküleri muhteşemdir. Ayrıca Calvino ile yakın dostluğundan dolayı 2x sevdiğim italyan.

kadınlar kendilerini güçsüz olana bir ödül, güçlü olana bir eşya gibi sunarlar. Demiş. Bu lafa rağmen böyle davranıp bu herifi haklı çıkaran kadınlara da diyecek laf yok.

20. yüzyılın en özgün ve en başarılı italyan yazarlarından birisidir.

Kendisi anti-faşistlerden birisidir.Her zaman faşizme karşı savaştı.Zaman zaman tutuklansada sonunda serbest kaldı.

Birçok önemli ödül aldı ve geleceğin en parlak yazarları arasında gösteriliyordu daha 40 yaşındayken ama o farklı bir yol çizdi.

Birazcık eserlerine bakacaksak Yalnız Kadınlar Arasında ,Ağustosta Tatil,Yoldaş en önemli eserleri arasında gösterilir.Yoldaş'ı okumanızı öneririm.

Edebi kariyerinin doruğunda olmasına rağmen özel hayatı karışıktı. Sonu olmayan aşk ilişkileri onu bunaltmıştı. Ödülü aldıktan sonra Torino'daki bir otel odasında bütün özel kâğıtlarını yok edip, 21 adet uyku hapı alarak intihar etti.

intiharından önceki gün, “Artık sabahı da kaplıyor acı.” diye kısa bir not düştükten sonra 27 Mayıs'ta günlüğüne şunları yazmıştır:
" ’48-’49′daki mutluluğumun hesabı görüldü. Bu soylu mutluluğun gerisinde şu vardı: Güçsüzlüğüm ve hiçbirşeye bağlanmayışım. Şimdi, kendime göre, girdabın içine girdim; güçsüzlüğümü seyrediyor, onu iliklerimde hissediyorum, beni ezen siyasal sorumluluğu yüklenemiyorum. Bunun tek çözümü var: intihar. " Cesare Pavese – 27 Mayıs 1950

Bugün doğum günü büyük yazarın.Toprağı bol olsun.

görsel

Bu aralar kendisinin kitaplarını pdf olarak aramakta olduğum yazar. Kitaplarını indirebileceğim güzel bir site bilen varsa mesaj atarsa cok iyi olur.

Kadınlar konusunda yaşadıkları ve onların ruhuna taktığı acılar, daha doğrusu kelepçeler bakımından kısmen kendimi bulduğum italyan yazar. Ama en önemli farkımız şu; o acılar beni öldürmedi. Aksine egomu öyle bir harladı ki bu olan bitene gülüp bakabiliyorum ve sürekli kendime kızıyorum nasıl izin vermişim diye. Tek sıkıntımsa bir daha asla o kadar saf bir şekilde mutlu olamayacak olmam. kendisiyle 2 duble devirmek isterdim. Kim bilir belki başka zaman...

"asıl başarısız insan, büyük işleri gerçekleştiremeyen değil, -bunu kim başarmıştır ki- bir yuva kurmak, bir dostluğu, bir kadınla mutlu bir ilişkiyi sürdürmek, ekmek parasını kazanmak gibi küçük şeylerde başarısızlık gösteren insandır. Başarısızlığın en acısı budur."

demiş, kendi tanımına göre "başarısız" bir insan. yaşama uğraşı adı altındaki günlükleri kesinlikle okunmalı.

teknik olarak kendisinden daha iyi ve kendisi kadar değer görmeyen hatta kendi vatandaşı olan bir çok yazar okudum. şiir sevmediğim, gerçekçi gelmediği için o perspektiften değerlendirmiyorum belirtmek isterim ayrıca. kendisi biraz gariptir, gariplik de insanlara uzaktan hoş gözükür. anlayamadığın zaman. nasıl bir insan olduğunu tahmin edebiliyorum, yani birisini tanır gibi bir tahmin. söylemek istediklerini doğrudan vermemiştir okuyucularına. genellikle kadınlarla ilgili düşünceleri biraz ön plana çıkarılır, olması da olağan. ona karşı söyleyebileceğim tek bir şey de bununla alakalı olabilir. o da kendisini ve düşüncelerini kadınlardan biraz daha sıyırabilmesini isteme arzusuyla alakalı. inanılmaz yaratıcı ve fantastik hikayeler verebilirdi.

"insanın çocukluğu, derdini söylemekle ona çare bulmanın aynı şey olmadığını anlayınca biter." demiş.

--spoiler--
Bir daha yalnız sana bağlı olmayan şeyleri ciddiye alma.Aşk, dostluk, ün gibi.
--spoiler--

Belki dünyanın tüm bisikletlerinin uzamının toplandığı kelime ve gönül üstadı.

“Gizlice en çok korkulan şey hep gerçekleşir sonunda.."

“Yaşam insanın yaşantı aradığı değil, kendi kendini aradığı bir olgudur.”

Olgunluk, kendine yeten yalnızlıktır.

Kendimi yalnız bırakmamak için bütün gece aynanın karşısında oturdum.

öyle yorgunum ki,
huzur bulamıyorum artık...
yaklaştığım her şey
yalnızca bir bulantı

kafkanın italyan versiyonu haliyle daha iyi versiyonu. çirkin olmanın acısını bütün hayatı boyunca yaşamış ve sonunda pes etmiş insan. kendisini hemingway' den bi tık fazla steinbeck' ten bi tık az severim.

Ortada bir doğru yok ama yaşadığımız bu şeylerin doğru olmadığı açık, biz bu yalanı daha doğrusu illüzyonu doğru ve gerçek kabul etmek için çaba gösteriyoruz. Cesare pavese için yaşamın tanımı bu.

Edebiyat dünyasının seçkin üreticilerinden. Yalnızlık hususunda o değin kalmıştır ki "sabaha dek ayna karşısında yalnız hissetmemek için oturuyorum." bile demiştir.

Bu yazar da otel odasında intihar ritüelini çıplak ayaklarını uzatıp ilaç içerek gerçekleştirmiştir.

Keşke yanımda olaydı. Karşılıklı olarak oturup vatan TV izleseydik. Birbirimize bakıp gülümserdik.

1950 yılında bir otel odasında 42 yaşında hayatına son veren Dünyaca ünlü italyan şair, romancı, çevirmen ve eleştirmen .

kadınlar kendilerini güçsüz olana bir idol, güçlü olana bir esya gibi sunarlar."

Demiş