cesare pavese

italyan şair ve yazar, intihar eden edebiyatçılara dahil...
kendisine verilen ( italyanın en büyük ödülüdür aynı zamanda) strega ödülünü aldıktan sonra tuttuğu günlük dışında bütün yazılarını, notlarını yok ederek intihar etmiştir. günlüğü daha sonra yaşama uğraşı adıyla cevap çapan çevirisyle can yayınlarından kitap olarak yayınlanmıştır
"yanlışlar başlangıçlarla ilgilidir"

yasama ugrasindan vazgecen pavese 'nin intihar etmeden önce son yazdigi sey ''sozler degil,eylem..artik yazmayacagim''olmustur.

ayaklı özyıkım! ''hayat yalanlara inanmayı bilme sanatıdır'' diyen şair!

(bkz: çalışmak yorar)

ünlü italyan şair ve romancı.
torinoda bir otel odasında hayata küserek intihar eden edebiyatçılardan.
(bkz: sylvia plath),
(bkz: can iren),
(bkz: nilgun marmara),
(bkz: tokadizade sekib),
(bkz: paul lafargue),
(bkz: gerard de nerval),
(bkz: kleist),
(bkz: ernest hemingway),
(bkz: attila jozsef),
(bkz: arthur koestler),
(bkz: cesare pavese) ,
(bkz: antonin artaud) ,
(bkz: walter benjamin) ,
(bkz: stefan zweig)

hayatı isteme buna keza yalnızlığı kabullenme paradoxunu şu sözüyle beyan eder.

"yaşama sanatı, yalanlara inanmayı bilme sanatıdır. bunun en korkunç yanı, doğrunun ne olduğunu bilmediğimizden, bir yalanın yalan olduğunu hala anlayabilmemizdir."

yalnızlığı seçmiş insanları yazan yalnız yazar. "ölmek birşey değil" diyerek sadece ayakkabılarını çıkarıp yatağa uzanmış ve ilaçların etkisini göstermesini beklemiştir. bir şekilde erken ölmediği izlenimi uyandıran tek insan.

Kadınları düşünmemek mümkündür; tıpkı ölümü düşünmemek gibi bir laf etmiş italyan yazardır.

--spoiler--
ey perdenin aralığından
gözlediğim dünya. kalıyor
acılı ve güzel toprağında
izim:

daha dün yakılmış
"bir şenlik ateşinin
çukuru gibi." *
--spoiler--

(bkz: yol üstündeki semender)

ezberimdedir o mükemmel sözleri, tesbitleri. adamın kafasını darmadağın edip rezil bir şekilde ortada bırakmayı kendine bir görev bilmiş adam. '... artık yazmayacağım.' diyene kadar o kadar çok yazmıştık ki ne siz sorun ne ben söyleyeyim. intihar ettikten sonra sevgilisi o kadar önemli bir adam olduğunu bilmiyordum gibi saçma sapan bir kaç cümle sarfetmiştir buradan bir yığın sonuç çıkarıp entrynin sonunu bağlamak mümkün fakat ben onun sözleriyle bitirmek isterim; '...kolay sanmıştım ilk düşündüğümde hafif kadınlar yapmıştı bu işi oysa alçak gönüllülük istiyormuş son adım kendini beğenmişlik değil, sözler değil 'eylem' artık yazmayacağım.' C. Pavese

(bkz: tezer ozlu),
(bkz: yasamin ucuna yolculuk)

''...
boş pencereden,

çocuk, diri ve koyu tepeye bakarak,

ve şaşırırdı,

tepeleri, üst üste yığılmış görmekten.

belirsiz ve berrak devinimsizlik!

karanlıkta hışırdayan yapraklar arasında tepeler belirirdi,

orada güne ait her şey,

kıyılar ve ağaçlar,

ve üzüm bağları apacık ölüydü!

ve yaşam başka bir yaşamdı.

rüzgardan, gökyüzünden, yapraklardan,

ve hiçlikten.''

cesare pavese

penceresi "mutluluk" adındaki bir sokağa açılan otel odasında intihar eden yazardır. dünyanın en temiz yalnızıdır gözümde..

"yalniz kalmamak icin sabaha kadar aynanin kar$isinda oturdum" gibi bir sozu vardir bu guzel abimin.. gerci "hayat toplama i$lemi yapmak gibi; bir yerde hata yaptiginda, ilerideki dogrularin hic manasi kalmiyor" sozunden ote sozu olmaz diyorum.. italo calvino'nun yakin dostu, edebi bir dehadir pavese.

58. meşhur günlüğünün son sayfasında şunlar yazılıdır;

''gizlice en çok korkulan hep gerçekleşir sonunda.

yazıyorum: ey, sen, acı! peki sonra?

bütün gerekli olan biraz cesaret.

acı ne kadar ortaya çıkar ve kesinleşirse, yaşama içgüdüsü o kadar ağır basıyor ve intihar düşüncesi o kadar zayıflıyor.

kolay sanmıştım ilk düşündüğümde. zayıf kadınlar yapmıştı bu işi. alçakgönüllülük istiyor, kendini beğenmişlik değil.

tiksiniyorum bütün bunlardan.

sözler değil. eylem! artık yazmayacağım…''

tezer özlü'yü etkileyenler arasındadır.

"niçin dünyaya geldin biliyor musun? anlatmalısın, anlatmalısın, ayrıca acıkmalısın, susamalısın...sonun korkunç, sefil olmalı! bunu bilmiyor musun? bunu sana pavese söylüyor"

çalışmak yorar diyen şair.

yaşama uğraşı kutabı mutlaka okunmalıdır. eleman stoacıdır. sota felsefesinde insan kendi yaşamına son verebilir düşüncesi hakimdir. (bkz: xenon)

"yaşama sanatı, sevdiklerimize onlarla birlikte olmaktan ne büyük bir zevk duyduğumuzu göstermemekten başka bir şey değildir. bunu başaramadık mı, bırakıp giderler bizi."

"kadınlar kendilerini guçsüz olana bir idol, güçlü olana bir eşya gibi sunarlar."

gibi haklı cümlelerin sahibi.

"günleri değil, anları hatırlarız."

"her kadın, sevdiği uzaklardayken dertleşebileceği birlikte boş saatlerini doldurabileceği bir erkek arkadaş arar; bu arkadaşın, uzaktaki adam için duyduğu sevgi üzerinde bir etkisi olmadığını söyler; erkek arkadaşı kadının uzaktakine olan sevgisiyle çatışabilecek bir şey istedi mi; kadın incinir; ama bu arkadaş daha çok acı çekmemek için sözlerini, bakışlarını denetlemeye, daha dikkatli davranmaya kalkıştı mı, kadın-herhangi bir kadın- adamın acı çekişini görebilmek için hemen onun üzerindeki çekiciliğini arttırır."

"en büyük mutsuzluk yalnızlıktır. bu o kadar doğrudur ki, en eksiksiz avuntu olan din, seni hayal kırıklığına uğratmayacak bir arkadaş -tanrı- bulmaktan başka bir şey değildir."

şeklinde mükemmel tespitlerde bulunan italyan şair..

''Çivi çiviyi söker, ama bir çarmıh yapılır dört çividen.''

(bkz: marcello tia)

...Sevdiğin kadın günlerinin ne kadar boş, dayanılmaz olduğunu sana söyleyebilir;
şaşılacak olan, senin günlerinin nasıl geçtiğine hiç aldırmayışıdır.

"bir kadın meni kokuyorsa ve o meni benim değilse, bundan hoşlanmıyorum."