ankara

Eski kinimin nefretimin kalmadığı şehir.ayak basmadan büyük konuşmamak gerek tabi yine de.

insanda en az istanbul kadar duygusal yük bırakan sürekli kravatlı adamların gezmediği(denilenin aksine) denizi olmayan ama dümeni çok olan güzel ilimiz.

Ulan az kaldi gitmeme tatil bitmesin.

36 senemi yemiştir , bi numarasını görememişimdir .

GRi RENKLi, KRAVATLI DOLU, TEK GÜZEL TARAFI iSTANBULA DÖNÜŞÜ OLAN MEMUR KENTi.

Pazar günü orada olacağım şehir. Bilenlere soruyorum; aşti'den emek mahallesi, emek mahallesi'nden de Anıtkabir ne kadar mesafededir? Anıtkabir'e yakın yenilip içilebilecek neresi vardır?

ilk defa bugün geldim yarın gidiyorum. 7. Caddeyi falan çok sevdim, beklentimin üzerinde bir Ankara ile karşılaştım ama Kızılay'da barlar sokağında bar yok arkadaş. Bir izmir'li olarak sokakta 50 tane bar beklerken yarım saat dolanıp anca 1 tane buldum, o da eski öküzmüş zaten, şimdi ahır pub yapmışlar. Diğerleri hep pavyon amk. Yarın döncez bakalım, beklediğimden fena değil. He bu Arada gelene bira ısmarlarım, yakınlardaysanız beklerim.

şuan olduğu gibi şubatın bu zamanlarında 1 hafta boyunca biz karasal iklim bebelerine muhteşem bir hava yaşatacak şehrim. yaşat be yavrum sonrası hep acı oluyor zaten.

Bugün havası muhteşem olan şehir. Evet hava hep böyle olsun serin ve güneşli.

bahar gününden fırlama havasıyla içimizi rahatlatan şehir.

Kaybolmak için gittiğiniz yerin tabelalarını doğru şekilde takip etmeniz gereken şehir.

ikinci vatanımız. evet.

Aklima hep doktor hastane ve soğuk gelir.

Burcu esmersoy'un güzelliği ne kadar balonsa, Ankara soğuğu da o kadar balon.

Not: 2 senedir yaşıyorum, doğma büyüme Ankaralıyım.

Dikmen tarafındayım gök gürültüsüne benzer çok şiddetli bir ses duyuldu. Pencereler titredi ya ev sallandı bildiğiniz. Oturduğum yerden sıçradım. Allah sonumuzu hayır etsin inşallah patlama falan değildir. Bu ülkede insanın aklına her şey geliyor yarabbi.

Yarım saat sonra gelen edit: en korktuğum olmuş. Patlama. Benim evime dolmuşla 10 dakika. Diyorum ya öyle bir ses ki sıçradım. Tam ana cadde üstünde oturuyorum bir de. Helikopterler, ard arda ambulanslar, yarabbi kıyamet kopuyor resmen sesten bir görseniz nasıl burası. Uydudan evimi dahi gördüm haberlerde.
Dershanede ders programım değişti diye bugün patlamanın olduğu yerde değildim. Şans eseri yaşıyorum. Yaşıyoruz.. bu ne biçim ülke. Kara harp orada, meclis orada, tüm bakanlıklar, genelkurmay. Yürüyerek kaç dakika meclise.. benim evim 20 dakika işte. Hesap edin patlama nerede olmuş. Artık türkiye diye bir yer yok.

Bugun de hayatta kalmayi surdurebildigim sehir. Allah korusun hepimizi. Sehirlerimizi insanlarimizi hedef alanlarin ...

Anlaşılan o ki ülkede her an her yerde ölebiliriz. Ankara'nın merkezinde orospu çocukları bomba patlatabiliyor artık elini kolunu sallayarak.

Püfür püfür resmiyet kokan samimiyetsiz şehir. Burada yaşadığım için çok mutsuzum sözlük...

senden ne istediler be gri şehir, atamın kemikleri sızlıyor şu an.

bu ülkeyi bu şehri bu hale getirenler allah belanızı versin.

ankarada ya okunur ya da aşık olunur dizileri içerisinde geçen benimde yaşamış olduğum ama artık yaşamaya bile korkar olduğum il.

Allah rahmet eylesin hepsine... Allah teröristlerin belasını versin.

görsel
Az önce haberlerde gördüm kalbime bicak saplandi yeminle. Babam geldi "Turkiyede patlama olmuş yine zavalli askerler şehit düsmuş" demesiyle bende " neeeeee??" Diye bi yanit çikti. Dona kaldim. Ilk defa olmuyor evet ama son olanlardan sonra önlem alinmisdir diye dusunurdum. Pardon ama sizin mit ne boka yariyo amk?

kana bulanan şehir.

Ulan aileler çocuklarını okumaya gönderiyor,ertesi gün ölüm haberi geliyor. Öyle bir şehir, öyle bir ülke.

içler acısı....

Evimin manzarasında eşsiz güzelliğinin yükselen dumanlara boğulduğu, yanarken içimi yakan canım şehrim.