izmirbeyfendisi

adı üzerinde süreçtir. bir gecede olmaz denilendir. insanın içindeki iyilik birden yok olmaz, küçük küçük çekilir insanın hayatından.
başlangıçta herkes iyi niyetli başlar, insanlara güvenir. tabi bunun karşılığını görmeyi bekler.
sonra biri ya da birileri bu güveni kırar. insan belki affeder ama insanın içindeki iyilik eksilmeye başlar.
en acı değişim ise, benim gibi bir insana bile kötülük yapıldıysa ben de artık kimseye acımam demektir. oysaki kötülük güç değildir, sadece incinmiş bir insanın kendini koruma şeklidir.
kötü denilen insanların iyi hikayeleri vardır ama bunları onların kendi içlerinden çıkarıp size anlatmaları zordur.
sonuçta insan kırıldıkça daha kötü ve sert bir insan haline geliyor. kırılmış insan da diğer insanları kırmaktan çekinmiyor.

geç kalınmış değil de, artıl gerek kalmamış gibi.

Azizim cidden işsiz misiniz?

Izmirbeyefendisi harika bir konuya parmak atmış yine. Olayın hiç o tarafından bakmamiştım. Arada sağlam cevherler çıkmıyor değil sözlükten. Iĺginç.

Azizim bu herifi takip edin. Nasiplenin lan biraz.

Ne çabuk kardeşin oldu lan ateşten mi yaratıldın mübarek?

Benim hayatımı yargılamadan önce
benim ayakkabılarımı giy ve
benim geçtiğim yollardan, sokaklardan,
dağ ve ovalardan geç.
Hüznü, acıyı ve neşeyi tat.
Benim geçtiğim senelerden geç.
Benim takıldığım taşlara takıl.
Yeniden ayağa kalk ve aynı yolu tekrar git benim gibi.
Ancak ondan sonra beni yargılayabilirsin.

Beyefendi biri.

Kurulsa pazarın hiçe gidersin,
Sen zatını alemde cevher mi sandın?

Çok sevdiğim bir sözü artık kendim için söyleyebildiğimi fark ettim.

"Ben o gün içinde okyanuslar biriktiren birinin kıyısının olmadığını gördüm "

Anlayabilsen neler neler söylerdim ama... Ama, ama, ama...

bir yanım devlet devirir bir yanım kendine yenilir.