zalbert ramstein

Şimdi düşündüm intihar mı etsem diye ayy yok daha nevresimler değişecek tozlar alınacak daha sonra ederim dedim. * sanırım tüm kadınlar da benim gibi düşünüp sonraya ertelemiş olabilir:// şaka bir yana hayatta ölümden ayrı herşeyin bir çaresi vardır. Nasıl olsa bir gün hepimiz öleceğiz. O yüzden anın tadını çıkarın.

Ataerkil sistemin kadınlara olduğu kadar erkeklere de zarar verdiğini düşündüğümde daha 15 yaşında bile değildim(yanılmamışım).

https://youtu.be/Wi6BCJsR39E?si=n_H_y6HOnjK3aWPg

Tontis ya da minnoş olabilir. Beyazsa da pamuk.

luna.

TDK sözlük anlamı olarak dolunay ya da ay anlamına gelir. british cinsinin rengini de düşünürsek (ay grisi) uyumlu olabilir.

Geçmiş olsun, allah şifa versin.

Geçmiş olsun can. Rabbim şifalar versin inşallah.

Evet

çok geçmiş olsun. allahu teala tez vakitte iz bırakmayan bir şifa nasib etsin.

tabii ki biri ben.

En iyi iki kadın yazar deyip tüm kadın yazarların yer aldığı liste olmuş. Neyse ki hâlâ cinsiyetim keşfedilmemiş:) anonim devam .

Ben geldim, sözlük.
Felç geçirdiğimde sağ bacağım yürüme yetisini kaybetmişti. Bu benim için büyük bir acıydı, asla iyileşemeyeceğim büyük bir travmaydı. Açıkçası ilk başlarda tüm beklentilerim, yeniden ayaklarımın üzerinde durabileceğime dair tüm umutlarım 0'a beraberdi. Psikolojik olarak olabildiğince çabuk toparlandım, her zaman olduğu gibi yine kendimin en büyük destekçisi oldum. Tüm bu süreçler elbette hâlâ zor, ağrılı ve sancılı. Ama yaşanan her şeyi kendim için bir sınav dönemi olarak adlandırmak istiyorum. En önemlisi de şu: Bu sınavı başarıyla geçtim. 11 haftanın sonunda tekrar ayağa kalktım, tekrar yürüyebiliyorum. Fakat, tekerlekli sandalye kullanmaya devam edeceğim, bastonumla kombine olarak. Evimde ve kısa mesafelerde bastonumla yürüyeceğim ama uzun ve yorucu yolculuklarda tekerlekli sandalyemde olacağım. Bunlar benim dikkatsizliğim ve sağlığıma önem vermemem nedeniyle yaşanan bir süreçti. Ancak yaptığım hataları tekrarlamayacağıma eminim. Larisa(primadonna) olmak bunu gerektirir çünkü...puajajajaja.

tasarruf tedbirlerine muhalefet edilmiyor. daha maarif vakfı'na milyonlarca lira aktarıldı. ayrıca reisiniz niye lüksünden feragat etmiyor? tasarrufmuş. yıllardır yediler içtiler çaldılar, şimdi kasada para kalmayınca tasarruf diye ötmeye başladılar. önce 5 maaş alan aktrollerinizin maaşlarını kesin, ondan sonra tasarruf ediyoruz dersiniz. aptal aktroller yine algı peşinde.

aklımda kalan bir nick.

4 seneye yakın bir süre önce buraya kaydoldum ve son iki senedir de kesintili yazarım, uzun aradan sonra şimdi bir bakayım dedim sözlüğe

hala olduğu yerde duruyor entry giriyor.

nostalji yaşatan yazar.

Hem ruhsal hem de fiziksel olarak birçok sorun yaşıyorum, sözlük. Sevdiğin birini kaybetmek çok acı. Depresif ruh halimden çıkamıyorum. Hatta bu duyguların, ruh halimin dışına çıkmaktan bile korkuyorum çünkü bana hissettirdiği son duygular. Kaç paket sigara tükettiğimi bilmiyorum ama içtiğim her sigarayla birlikte boğazım daha çok yanıyor, öksürüğüm artıyor. Yemek yemeyi pek sevmiyorum ama son zamanlarda yemek yeme konusunda daha isteksiz hale geldim. Ayrıca önce yemek yiyip sonra içmem gereken ilaçlarım var. Bazen iştahsızlıktan dolayı erteliyorum ya da hiç içmiyorum. Dünse merdivenlerden düşüp bacaklarımı yaraladım. Şişlik neredeyse geçti ama morluk hiç azalmadı. Hala yürümekte zorluk çekiyorum, desteksiz yürümeye çalıştığımda sanki tekrar düşecekmişim gibi hissediyorum. O kadar yoruldum ve yıprandım ki nasıl anlatacağımı bilmiyorum. Sadece dinlenmek, tekrar mutlu ve sağlıklı olmak istiyorum.

Yeniden geldim, sözlük. Bugün sabah hastaneden taburcu oldum ve şu anda evdeyim. Kaç gün sonra ilk kez pc karşısındayım. Bu sefer pc karşısına her zamanki siyah renkli sandalyemde değil, tekerlekli sandalyeme oturarak geçtim. Ne kadar üzücü, değil mi? Bir gün tekerlekli sandalyeye ihtiyaç duyacağımı nasıl bilebilirdim? Aslında bacaklarıma bir şey olacağını düşünmüştüm. Çünkü 3 haftadan daha kısa bir sürede iki kez merdivenden düşerek bacaklarımı yaraladım. Ama bu duruma düşeceğimi hiç düşünmezdim. 5 Mart sabahı geçirdiğim felç, aklıma gelmeyen her şeyi yaşattı bana. O günü her hatırladığımda tüylerim ürperiyor. Konuşmak istedim, konuşamadım, yürümek istedim, ayağa kalkmak istedim ama bacağım öylece kaldı yerinde. Korkunçtu. Yaşadıklarımı kabul edemiyorum. Hasta olduğumu ve bu lanet araca muhtaç kaldığımı kabul etmek istemiyorum. Ailem bile olsa birinin bana bakması zoruma gidiyor. içten içe çok kötü oluyorum, üzülüyorum. içimde kimseye anlatamadığım, anlatmak istesem de kelimelerin yetmeyeceği kadar büyük bir acı ve üzüntü var. Ayrıca kırgınım. Çoğunlukla "o"na. Ona ve onlara verdiğim değere, gösterdiğim ilgiye ve her şeye rağmen hala bu kadar çok sevdiğime üzülüyorum. Ancak ne kendisi ne de diğerleri bunları hak etmedi. Bazı insanlar sadece hayal kırıklığıdır. Bunu geç de olsa anladım. Yaptığım tüm hataların farkına vardım, bir daha tekrarlamamak üzerine..

Çocuklukta renkler daha fazla ve dolgundu, büyüdükçe renkler de soldu. O zaman bile sorunlar ve sıkıntılar vardı ama biz hiçbir şeyi anlayamayacak kadar küçüktük. Belki özlediğim çocukluğum değil: dünyayı anlayamadığım, her şeyden keyif aldığım, kafamda binlerce düşüncenin aynı anda yer tutmadığı anlardır. Her neydiyse, insanı üzen anılar değil, o anıları tekrar yaşayamayacağını anlamak, çocukluğa dönemeyeceğini bilmektir.

Aşk çok tuhaf bir duygu. Kelimelerle anlatılamayacak bir duygu. iki insanın aynı anda birbirini sevmesi büyük bir mucizedir. Aşk duygusunun kendisi bir mucizedir. Bir insanı kendinden çok sevmek, onun için her şeyi yapabilmek, her türlü aptallığa hazır olmak ve o kişi için tüm arzularından, planlarından, kurduğun hayallerden vazgeçebilmek nasıl mucize olmasın? Aşk o kadar tuhaf bir duygudur ki, hiç beklemediğiniz anda karşınıza çıkar ve siz bu duygunun, yaşadığınız güzel anların hiç bitmemesini istersiniz.

görsel