pall

Samimi olmayan insanlarla sohbet edecek konu bulmakta zorlanıyorum.

Anneye duyulan o derin sevgiyi ve koparılamayan bağı, tek bir güne sıkıştırıp, sığdırmak etkinliği adı altında dönen, çok da anlam ifade etmeyen(en azından annelere) alelade, sıradan yılın bir günü.
Bir gün değil her gün aslında annelerin günü..

O yüzden lütfen,

Size mutluluk ve neşe veren herhangi bir özel gün kutlaması, eğer başkasında boşluk hissi ve üzüntü oluşturuyorsa sessizliği tercih ediniz.
Anneler Günü gibi mesela..

Üzgünüm ama hikayelerin sonunda gerçek kazanan insanlardır. Çünkü kazanmak için temel ahlaki normları bile kenara atıp her yolu deneyebilirler.

Değiştiğinin farkına varmak ilginç bir deneyim. Değişim hem herkesin başına gelecek kadar sıradan olan bir eylem hem de yavaşlığı ile görünmez kılınıyor.

Bu değişim her zaman olumlu olmak zorunda da değil, ya da olgunlaşmak gibi olumlu gözüken ama daha can sıkıcı bir hale de gelmeye müsait.

Canı yana yana değişen insanlar sanırım eski hallerini en çok özleyen ve eskisi gibi olamamanın hüznünü yaşayan insanlar oluyor.

Bu sözlüğe üye olduğumda henüz üniversite ikinci sınıftayım,daha hayata yeni atılmış - daha doğrusu o an yaşadığı hayat akışını hayatın gerçekliği zanneden- ve özgürlüğünü yeni keşfeden biriydim.Günlüğüm gibiydi burası benim, hala da ara ara uğrama nedenim bu galiba.Acılarımı anlatmak, kendime kızmak aileme kızmak vs. Şimdi geçmişe dönüp bakıyorum da ne kadar salakmışım, kendine yok yere acı çektiren aşka aşık genç bir kız var karşımda ve ne kendi duygularını tanıyor ne karşısındakinin duygularından haberi var. Savruluyor işte öyle, ama heyecanlı bir şekilde umut besleyebiliyor bazı şeylere.Bazen diyorum ki keşke duygularım o kadar saf kalsaydı ve karşıma cidden sevilmeyi hakedecek birisi çıksaydı. Şuan çıksa da önemi kalmamış gibi, örneğin bir şeylere başlıyorum ama rutinimi kafamda belirlemiş oluyorum. Ben istesemde istemesem de elimdekini kaybediyorum ve bunu bile bile asla uzakta durmuyorum. Artık öyle bir haldeyim ki sunileşti duygularım, her önüme çıkandan etkilenecek ama aynı zamanda hemen uzaklaşacak gibi hissediyorum kendimi. Her şeyi o kadar değersizleştirdim ki ve bunu kendi ellerimle yaptım, her önüne gelene bağlanma hevesim, ara ara nükseden yalnızlık korkum ve benim dirayetli bir insan olmamam yüzünden duygularımı sildim bu dünyadan. Artık tamamen uzaklaşmak istiyorum.
Belki karışık oldu yazdıklarım ama yorgunluğuma bağlayın bu durumu, ufak bir iş molasında yazılmış ufak bir nottan ibaret hepsi bu.

görsel
"Yani üç yılımız daha var.
-neye?
27 olmadan önce. Tüm güzel insanların göçtüğü yaş. Kurt cobain, Janis joplin, Amy winehouse, heath ledger."

Bu keyifli, bol sorgulayıcı diyaloglara yer verilen alman filmi hakkında neden entry girilmediğini merak ettim. Bilhassa evrim ve intihar üzerine sohbetlerini pek sevdim.
2018 yapım. 2 saat 25 dakikalık karavanda özgür ruhlu iki insanın yapıp ettiklerini izlemek bir "300 mil daha?" Sözüyle köln'den çok daha fazlasını kat etmelerini seyretmenizi tavsiye ederim.
Before sunrise-sunset enerjisi içerir.

Bir kitabın nasıl vücut bulabildiğine hayret ediyorum.

Ben şuraya yazdığım 2 satırı bile 5 kez okuyup 3 kez değiştiriyorum.
insanlar gidip 300 sayfalık roman yazıyorlar.
Başlayıp bitirebilmek bile bana göre başlı başına bir yetenek.

görsel
görsel
görsel

Kanatlı Zafer Heykeli. Antik Yunan mitolojisindeki zafer tanrıçası Nike’nin MÖ 3. yüzyıldan kalma mermer heykeli. Heykel 1884 yılından beri Louvre Müzesi’nde sergileniyor.

Helenistik dönemin en önemli ve en güzel örneklerinden biri olarak kabul edilen heykelin, heykel sanatı başta olmak üzere Batı sanatını önemli oranda etkilediği düşünülüyor. Semadirek adasındaki tapınak kompleksinde 1863 yılında keşfedilen heykelin kol ve baş kısımları bulunamadı.

F: Lina Silivanova, Alana Harris

https://www.facebook.com/...9/posts/3538778472826860/

görsel
ağlamam geldi.

görsel

tablo adı: kokona despina.
eser: osman hamdi bey (1906)

tuval üzerine yağlıboya olan bu tablodaki kadın, osman hamdi bey'in konağında çalışan despina adlı yardımcısıdır.
yani gerçek bir tarihi karakterdir.

kokona sözcüğü rumcada; "hristiyan kadın" anlamına gelir.
hatta daha da açacak olursak iffetli hristiyan kadın da diyebiliriz.

lakin bu kokona sözcüğü türkçemizde hakaret anlamında kullanılır olmuş.
yaşı geçmiş ama süslü kadınlara kokona denilmeye başlanmış...

tabi tablonun yapıldığı 1906 senesinde günümüzde kullanılan anlamda değil, gerçek anlamda kullanılıyordu bu sözcük.

osman hamdi bey'de emektar yardımcısı despina hatun'dan bir hatıra kalması açısından onun bu portresini yapmış, ama tabloyu yaparken de despina hanım'a tembihlemiş; "despina hatun sakın ağzını açma ki dişsiz olduğun gözükmesin..."

ve saatler hatta günler süren tablo yapım aşamasında despina hatun hiç ağzını açmadan poz vermiş. poz vermiş vermesine de ağzını açmasa bile dişleri olmadığı çok net anlaşılmakta.
görsel

işte osman hamdi bey'in ustalığı da burada ortaya çıkıyor zaten...

tabloda bir başka detay da osman hamdi bey'in tablonun sağ üst köşesine latince yazmasıdır.
görsel

kokona despina tablosu bugün sabancı ailesinin koleksiyonunda olup, sabancı müzesinde sergilenmektedir...

2 az değil mi diye sorulur.

soğuk havada yorganın altına girip ısınmak.

görsel

görsel
ozledigim biri yok fakat fotograf cok huzurlu.