vavien

içimi acıtan film. çok gerçek, çok yaşama dair. insanın içindeki iyilik ve kötülük meselesini son derece başarılı vermiş.

izlerken engin günaydının gerçek kişiliğinin de böyle olabileceğini düşündüğüm film. zira engin günaydının var öyle tırsınç bi yanı. ilginç bir insandan ilginç bir senaryo...

settar tanrıöğen tiplemesi acaip hoşuma gitti bu filmde. rolü layıkıyla yapmış. film izlemeye değer bir film,film de her an bir yeni aile içi kavga çıkma ihtimali olması insanı acayip geriyor.

(bkz: hep içine atıyon sen biliyom ben atma içine) diyaloğu beni benden almıştır.

mükemmel oyunculuk!
sadece bunun için izlenmeye değer film...

engin gunaydin in yer yer burhan altintop a cektigi ama bu durumun izleyiciyi en azindan beni filmden sogutmadigini dusundugum,keske ulkecek biraz daha zevkli olsaydik da recep ivedik yerine bu filmi gisede hoplatsaydik dedigim filmdir.

son yıllarda izlediğim en güzel film galiba. başta engin günaydın olmak üzere tüm ekibin ellerine sağlık.

filmi izlemeden önce engin günaydın'ın 'komik değil ama çok gülüyorsun' yorumuna o nası bişey la? diyerek tepki göstermiştim. ama filmi izledikten sonra %100 katıldım engin günyadın'a.

yer yer sıkıcı olmakla birlikte, oyunculuklar, senaryo ve müzik * açısından gayet iyi olan filmdir.

türk sinemasına kara film alanında yapılmış muazzam bir katkı, başlı başına tür sinemasının bütün incilerinin döktürüldüğü sessiz, sakin, karanlık bir film.

karakterlerin tamamen senaryonun içinde yaşamaları, kafalarının içinde hep bir kara bulut varmış misali buğulu, sisli düşüncelere, hareketlere sahip olmaları, birbirine fiziken yakın ruhen kilometrelerce uzak yaşamlar ve tabiki ikide bir gözümüze gözümüze sokulan ivana fukalot, sarı hırka, vavien, otomatik kapı, sarma, el yıkama vb. fetiş ögeleri. bir kara film yapmak için tüm unsurları biraraya getirmiş taylan biraderler. nihayetinde oyuncu kadrosundaki başarılı seçim ve tabiki de Engin Günaydın ve Binnur Kaya ile başarıyla kotarılmış bir film olmuş Vavien.

taylan biraderlerden coen kardeşlere tokat'ın bağrından bir selam çakılmış bu filmle. iyi de olmuş hani.

edit : düzeltme için shafack'a teşekkürler.

absürd komediye iyi örnektir. coenlere benzemiş tarzı hafiften...

özgün senaryolu bir kara mizah örneğidir. türkiye'den bu tarz sürrealizm kokan filmler çıkmadığından filmin havasının ilgi çekici özgünlük yansıttığını düşündüm film boyu. müzikler yer yer amelie tadında iz bırakıp fransız semalarına selam çakarken filmde yer yer de aaahh belinda havalarına girdim. sürekli tekrarlanan el yıkama mevzusu,gündelik hayat tekdüzesi masturbasyon, porno cdler, sarılan halatımsı ip, sürekli yemekten bahsediş, vavien, özenle örülüp umursanmayan hırka, ergenlik sanrıları, para- değer ilişkisi, pişmanlıklar silsilesi vs... filmin sürekli ısrarla yinelenen sembolleri/ simgeleri.
celal'in iç geçirişleri, korkuları, pişmanlıkları filmi üstün kılıyor. buna binnur kaya'nın masum/ saf kadın rolünde döktürmesi de eklenince filmin tadı damakta kalıyor.hemen 2. kere izlemek akıldan geçiveriyor. iyi- kötü kalıpçılığında kötünün planlarından bahsedildiği celal'in yutkunduğu sahne, gene sen beni öldürmek mi istedin şakasındaki gerçeğe binaen celal'in devamlı aynı şeyleri söyleyip- bu deyişler pişmanlığının hatasını kabullenişinin resmi aslında- üste çıkmaya çabalaması dikkate değer sahneler.
çok keyifli vakit geçirten izlenmesi farz bir güzellik vavien. son olarak, tekrardan ısrarla binnur kaya'ya dikkat!
10 üzerinden 7.5!

kadının erkeğe bağlılığının yalnızca ekonomik sebepler olmadığını gösteren bir kara mizah filmi. kadın-erkek ilişkilerine farklı bir açıdan yaklaşmış, kasaba hayatının rutinliğini ve dönebilen dolapları anlatmış.

suçluluk psikolojisini enfes veren filmdir. bir sahnede celal'in eşinin ölümle ilintili şakasının üzerine gitmekteki ısrarı suçluluk psikolojisinin tarifi gibidir. elbet bir de şey var: mahallelinin başın sağolsun lafı celal'de içsel sevinç nidaları attırırken, malum eşin dönüşü gerçekleştiğinde gözünaydın deyişler ise aslında ölümden beter memnuniyetsizlik sunmaktadır. elbet, anlayana.

''yıkadın mı lan sen ellerini'' repliği ile yaran güzel film.

durağan, sakin, aksiyondan uzak, yalın ama etkiliyici bir anlatıma sahip bir filmdir. senaryonun güzelliği yönetmenliğin bir adım önüne geçiyor. tam bir filmdir. ama asla komedi değildir. hayatın ta kendisidir.

edit: bulaşmadan duramıcam. nuri bilge şundan da bişiler öğrenmeli.

bu film benim için settar tanrıöğen'le neşet ertaş'ın bilek güreşi yaptığı sahneden ibarettir.

ilker aksum un, celalle o aslında her şeyi farkındaymışcasına yaptığı geçmiş olsun konuşması bence filmin en harika sahnesiydi...

"gendi gendine bu gapı nası açıldı ya laa" lafı ve sonrasında celalin onun yanından ayrıldıktan sonra "ebesssini siktiimin" diye söylenmesi beni benden aldı.

başrollerini engin günaydın ve binnur kaya nın paylaştığı, türk sinema tarihinin başarılı psikolojik filmerinden biri. konu bakımından eksik yazılmış ya da bir sonuca varılamamış hissi uyandırmasına rağmen kendini izletebilen bir film olma özelliğine sahip 2009 yapımı bir taylan biraderler eseri.

filmde engin günaydının oğlunu cankandıran eleman aynı fernando torrese benziyodu. ha bi de çaktırmadan kızı götürüyo ha.*

hayatımdan 2 saati çalan film. keşke seyretmeseydim. hayır ne oldu orda hala düşünüyorum.

türk sinemasının altın çağı...

bizden bir türk ailesi bu.

evlatları gizli gizli mastürbasyon yapan, kadınları aldatılan, adamları aldatan ve hor gören...

karanlık yüz kısacası...

sonu dışında mükemmel.

saraybosna film festivali'nde ülkemizi temsil edecek olan bir taylan biraderler filmi. gösterimi 28 temmuz'da yapılacak, yarışmanın galibi ise 31 temmuz'da belli olacak.

engin günaydın'ın büyük yeteneğini(hem oyunculuk, hem de yazarlık açsından) sergilediği film. kurgu gerçekten çok hoş. filmde tatlı ve sürükleyici, daima komedi temelli bir hava hakim. böyle bir yerli yapım olması beni çok mutlu etti.

önce önyargı ile yaklaştığım ancak seyretmeye devam ettikçe heyecanlandığım ve film bittiğinde vay be dediğim taylan biladerlerin filmidir.

af edersin sonu bok gibi paşam.