uyumak

yemek yemek kadar guzel olan sey.

gece kuşlarının içten içe kıskandığı eylem. hrkes uyurken sesler büyürken tv seyretmek kesmezken nerdesin ey uyku naraları attıran. çarşıdan alınmaz , parayla satılmaz. vallahi daha tatlısı olmaz .

nutelladan daha güzel degildir.

ruh hali yerlerdeyse sürekli yapılası gelendir.
(bkz: uyku ilacı)

(bkz: ayakta uyumak)

bazen de;
bünyenin birtakım negatif olaylardan nasibini yeterince almasıyla, satlerce sürdürülmek istenen eylemdir. 'gerçeklerden sıyrılabilir miyiz böylelikle?' diye soracak olursak, kendi kendimize verdiğimiz cevaplar bile hiç iç açıcı olmayacaktır.* ama negatif düşüncelerden kısa bir süre olsa da uzaklaşmak, yetinmeyi bilen bir bünye için 'halley' tadında bir ödül gibidir.

3 saat öncesinden uyuyana kadar bir iki meyve ve su haricinde bir şey yenmemesi çok mühim olan eylem.

icine ozlemle girilesice moddur*. * *

72 yasindaki bir insanin saglikli bir yasam gecirmesi icin 24 yilini uyumus olarak gecirdigini dusuncedugumuzde saskinlik yaratan bir durum olsa da yine muazzam bir olaydir.
(bkz: ben olsam 71 senemi veririm)

bazen gereksiz ama zorunlu eylem.

ölümün provasıdır , ne kadar da güzeldir.

bir insanın yapmadığı takdirde yaşayamacağı 4 zorunlu fiziksel ihtiyaçtan biridir.

(bkz: nefes almak)
(bkz: beslenmek) *
(bkz: boşaltım yapmak) *

--spoiler--
unutma, uyumak çalışmanın bir parçasıdır.
--spoiler--
**

rektefe etmesi bedenin kendini .

söylenişi bile ayrı bir güzel olan büyülü kelimedir. zor bir günün ardından sacacık yatağınıza girip yorganınıza sarılırsınız, gözleriniz yavaşça kapanır ve işte doyumsuz mutluluk anı.
(bkz: yorgunum dostlarım yorgunum yorgun)*

Dünya tüm ağırlığıyla üstüne geldiğinde başvurulacak kaçış yoludur. ancak ne zaman ki bu firarda kabuslara yakalanılır; işte o zaman sözkonusu ağırlık altında daha beter ezilinir -ki gerçek hayatta buhranlarda olan bir kişinin bu buhranlarını zihninden yatağa girerken kenara koyup öyle uykuya dalması sözkonusu olmadığından sözkonusu kabuslarla yüzleşmek ne yazık ki kaçınılmaz olacaktır. gerçekleştiği anda geçici de olsa bir kaçış imkanını sağladığı muhakkaktır; ancak ne yazık ki bu kaçış öyle her istendiğinde gerçekleştirilebilecek bir eylem de değildir, zira gerçekleşmesi uykuya dalma şartına bağlıdır ve bu da yine o kaçılmak istenen ağırlık beyni çökertmekte olduğundan kolay gerçekleşememektedir.

kurtuluş. en güzeli...

eskiden sevmezdim uykuyu. annem anlatır, küçükken uyumamak için göz kapaklarımı tutar kaldırırmışım yukarı doğru. düşünün ne kadar sevmediğimi uykuyu. ben de hayal meyal hatırlarım yaşıtlarım saat 9-10 gibi yatağa koşarlardı, ben ise en erken 11-12 gibi uyurdum. o da koltukta uyuya kalarak. az taşımışlığı yoktur babamın beni koltuktan yatağıma. yatağa gittiğimi çok gören olmamıştı o yaşlarda anlayacağınız...

ama gelgelelim yaşayamadıklarım ve göremediklerim, yaşadıklarım ve gördüklerimi gölgede bırakmaya başlayınca; gözlerim yıldızlardan çok kaldırımları görünce; benliğim, gönlümü taşıyamamaya başlayınca ister oldum uyumayı. eskiden en fazla 6-7 saat uyuyan ben, 13-15 saat uyur olduğum günleri gördüm. sever oldum uykuyu. artık küçücük yatak sığınak oldu sanki. uyku, başka bir alem. dert, tasa, gam, keder yok. hiçbiri yok. düşünmek mi? o hiç yok. hayat mı? o ne ola ki?..

depresyon ve sıkıntılı dönem geçiren insanların sığındıkları eylem. unuttuklarını sanarlar. ama maalesef ki yanılırlar. sıkıntılar uyuyarak sadece erteleniyor. uyanınca makara baştan sarıyor. major bir depresyon geçirdiğim dönemde akşam saat 7 de ilaç alarak uyuyup yarın saat 11 de uyandığımı bilirim. faydası olur sanıyordum acılarımı hafifletmeye ve unutmaya ama yanıldığımı bu alışkanlığımı bıraktığım zaman anladım. uyanık kalıp savaşmak zor olsa bile daha kestirme bir yol olsa gerek.

cok gariptir.

mecburiyetten yapılan bana oldukça anlamsız gelen zaman kaybı eylem. *

iki yıldız arası göğe asılı hamak
uyumak istiyorum zamansız ve mekansız uyumak
necip fazıl

uyumak, bir yatak gibi tek ve hür ve bir yorgan gibi kalleşçesine...

sınav zamanı mücevherden bile daha değerli yegane fiziksel ihtiyaçtır.

insanın unutmanın kollarında sefkati buldugu ve en savunmasız oldugu kimilerine göre yaşam kimine göre ise aşağilik bir pozisyondur.

hani ayakta uyayanan derler ya ayakta uyuyorsun otel parası vermiyorsun diye.

insanin içinde ne varsa uykusunda onla karsılasir.

vicdan azaplari varsa uyku bir düsmandir.

vicdan azaplarindan kurtulmuş ise renkli mah-i hülyalar otelinin kral dairesinde konaklar, hem de bes para vermeden bankta uyusa bile.

insan ne kadar uyuyabilmek için zamanı varsa, ve uykusu piç edilmezse gürültülerle o kadar özgürdür....

bu soğuk ramazan günlerinde her olgunun kişiyi ittiği eylem.
(bkz: bash bash)