ulucanlar cezaevi

içerisinde bir çok aydını konuk etmi$, ülkemizdeki cezaevlerinin en ünlüsü diyebilirim. son olarak deplilerin tahliyesinde haber olmuştu. yanılmıyorsam kapatıldı heralde...

(bkz: bayrampaşa cezaevi)
(bkz: metris cezaevi)

cezaevi hamamının girişinde "26 Eylül 1999 tarihinde 10 devrimci burada işkence edilerek öldürülmüştür" yazılı zindan.

(bkz: ulucanlar hapishanesi katliamı)
(bkz: kanla yazılan tarih silinmez)

Türkiye'nin fikir suçlularını konuk etmiş cezaevi. Artık müze olmuş, haberlerde gördüm.

müze olmuş.
öyle diyorlar.
artık liboş pezevenkler ve tatlı su solcuları buraya gidip 1 saatliğine ellerini kelepçeletip tecritte kalabileceklermiş.
ulan bu ne yavşaklıktır yahu?
şayet bu duruma deniz gezmiş, muhsin yazıcıoğlu, necip fazıl yahut nazım şahit olsaydı ana bacı sövmezmiydi lan size?
"ulan pezevenkler madem müze yapıp üzerimizden siyasi rant sağlayacaktınız bizi neden senelerce çürüttünüz" demezler mi?
bu yukarıda yazdığım isimlerden herhangi birinin manevi hatırasına zerre kadar saygısı olan biri varsa gitmez o müzeye arkadaş.
protesto edilmesi gereken ulucanlar cezaevi ve oradaki işkenceler değil, kardeşi kardeşe kırdıran bu yavşak sistemdir...

birçok infaza tanıklık etmiş cezaevi. artık müze olarak kullanılacakmış.

deniz'i, yusuf'u, hüseyin'i son görendir, necdet adalı'yı, erdal eren'i, onlara en son veda edendir. artık müzedir. tarihin tanığıdır.

"elbet bir bildiği var bu çocukların kolay değil öyle genç ölmek"tir.

(#12939627)

Yiğit devrimcilerin her daim uğrak noktası olduğu mekan.

Cezaevleriyle övünen sistemin kalelerindendir.

sistemi değiştirmek isteyenleri işkenceleriyle, kanalizasyonlarıyla, joblarıyla bekleyen yerdir.

utanç müzesine dönüştürümüştür.

şu an müze olan, belirli bir ücret karşılığında gezilebilen, türkiye tarihine ışık tutan cezaevi. gittim, her noktasını adım adım gezdim. fotoğraflar çektim, içlendim. çok güzel bir hizmet fakat zamanında büyük acılara mesken olmuş bir yerin, ticari bir müessese muamelesi görmesi beni biraz üzdü.

türk siyasi ve edebi hayatında acı bir yeri olan cezaevi, geçen günlerde gitme fırsatım oldu etkisinden hala çıkamadım, uzun bir zaman da çıkabileceğimi düşünmüyorum.
orada yaşananlar da bu zulmü yaşayanlar da unutulmamalı, unutturulmamalı. ne desem az kalır, mutlaka gidip görün.

Türk siyasi hayatının ne kadar karanlık, vahşi ve acımasız olduğunu çok iyi anlatan bir yer.

ankara'ya yolu düşenlerin mutlaka ziyaret etmesi gereken müze.

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel ANKARA'DA ULUCANLAR CEZA EViNDE, MUSTAFA PEHLiVANOĞLU'NDAN, DENiZ GEZMiŞ'E iSKiLiPLi ATıF HOCA'YA KADAR BiR ÇOK KiŞiN iDAM EDiLDiĞi DAR AĞACı...

Tecrit odalarındaki ses kayıtlarının yüreği unufak ettiği yerdir. Odalardaki yazılar silinmis uzerine alçi cekilmiştir 5. koğuş girişinde yazılar bulunmaktadır. Zincir anafikri altında yazılan şiir yüreğimi dağlamıştı. Madem cezaevi eski koşullarını gosteriyorsunuz o tuvaletler, hamamlar o kadar temiz olmayacak o kadar nizami olmayacak. Ufaktan o kadarda kötü değilmiş mırıltıları duyulmayacaktı. Altındağ bel. aittir kültür bakanlığına değil. Bu da müze kartının nallarını diktiği andır giriste. Avluda volta atmakta bir o kadar iyidir hele insan gözlerini kapayıp oradaymış gibi hissedince acır insanın canı tek derdi vatan uğruna kendilerince bir sey yapmak olan bu insanların ne diye her an ölümle burun buruma solduklarını anlamak güçleşir. Dar ağacının yapraksız dalları görülünce parmaklıklar ardında sorar insan sen niye oradasın seni o şekle getirenler niye dışarda diye... ve buna benzer duygularla çıkarsın kapıdan onlar gibi çıkmak istercesine onlarsız...

insanı hayattan soğutan, tüyler ürpertici müze ki o zamanlardaki halini siz düşünün. sağcısı solcusu kim yatarsa yatsın insanın morali bozuluyor.

http://www.ulucanlarcezaevimuzesi.com adli websiteden fotoğraflarini görebileceğiniz, nazım hikmet, necip fazıl gibi önemli isimlere ev sahipliği yapmıs cezaevi. ayrıca escape from the ulucanlar prison diye de bir belges.. şaka şaka.

hoparlörlerinden çığlık seslerininduyulduğu, koğuşlarda balmumundan mahkumların bulunduğu, o günlere yaşamak isteyenlere bir süre için de olsa mahkumluğu yaşatacak. tecrit odalarının yer aldığı müzeye dönüştürdü.

Bulunduğu şehirde yaşamama rağmen gitmediğim yer çünkü kaldıramam evet.

Lise birinci sınıfta sınıfça gezi amaçlı gitmiştik. Mamak cezaevi ile birlikte 1980'ler ankarasının en büyük işkencehanesi ve utanç müzesi (ydi).

Şu anda müzedir.

müebbet aldık aq.