sevgili

özlenendir.

olmazsa olmaz görünüp de kimsede olmayan şeydir.

(bkz: varsa da bir çıkarın var biliyorum)

Boşversene biz aşık olmayalım birbirimize. Konsere gidelim biz, Maça gidip bağıralım avaz avaz. Uçurtma uçuralım ya da kumsalda uzanıp deli gibi bağıralım. Gecede yıldızlara bakalım mesela.. Bisikletle gezerken yağmur yağsın, sırılsıklam olalım. Benimle kek yap, balık tutalım sonra tekrar denize atalım. Boşver aşık olmayalım biz...

seviştiğin kişi. uzatmayın işte.

sevdiğin için sevgilidir, yoksa kocaman bir hiçtir tıpkı senin benim gibi.

Sevgili, bazen arkadaş bazen aile bazen en büyük düşman bazen uğruna ağlamaktan gözlerinin kızardığı bir canavar bazen yanından ayrılmak istemediğin sevdiğin bazen de bir yabancı...

arada derede kaldım.Seninle ailem arasında bir seçim yapmak zorundaydım 4 sene boyunca seni seçtim ama sen beni hep yanılttın sevgilim ayrı kaldığımız 3 ay içinde camda kapıda seni bekleyip duruyorum gelmiyorsun umutsuzca bekleyis nedir?.Ben dünyanın en büyük salağıyım bana bütün bu yaptıklarına rağmen seni bekliyorum en kötüsü de derdimi anlatacak kimse yok sözlükten başka.Yakıp yıkmak istiyorum her yeri onu bile yapamıyorum.özledim sevgilim seni çok özledim...

benim için sadece hitap şekli.

insanların %90'ı için; sevişebilecek düzeyde olan birinin elde edilmesi(!) sonucu aldığı sıfat.
insanların %10'u için; güzel bir tesadüf sonucu tanışmış ve birbirini tanımış benzer frekanstaki kimselerin, bir ilişkiye başladıktan sonra birbirlerine karşı hitap şekli. ama, %10 gibi yüksek bir oran fazla iyimser bu arada.

iki yüzlüyüz. "ben iç güzelliğe bakarım" gibi palavralar uyduruyoruz. kocaman bir yalan. dış görünüş her zaman ön plandadır ama bunu kendimize bile itiraf edemeyiz. insanların %90'ı ilk etapta, paylaşabileceği bir sevgili değil, sevişebileceği bir obje arar. paylaşmak sonra gelir; insanların çoğunluğu için.

sevgili bazen acı vermemek için sessiz gider.

içine düşülen umutsuzluktan çekip kurtarması gerekendir.

kimilerinin sadece bir çanta gibi yanlarında taşıdığı, sırnaştığı, cinsel obje olarak gördüğü insan. günaha girmeden yürekte taşınması en makbul olanıdır.

bazı insanların, hayatının bir şeyine koyandır.

birbirinizi hep bir sonraki için hazırladığınız kişi.
(bkz: kısır döngü)

en çok sevgilidir ama bazen en en yakın arkadaşın,bazen sırdaşın, bazen ailen olan kısacası herşeyin olabilen varlık.

artık bir tanecikte ben istiyorum. zamanı geldi artık. fazla gürültü etmeyen, yalandan dert icat etmeyen, sessiz sakin bir kadın. çalışırsa daha güzel olur sanki.. hayat müşterek sonuçta. hayırlısı artık.. duyurulur. *

günümüzde, çoğu insanın ' yalnızlıktan korkuyorum ' düşüncesiyle koluna girdiği şahıs. duygular ikinci planda...

cana dokunan.

yalnız kalamayan basiretsizlerin sarıldığı sahış.

saf derttir. sevilmek istiyorsanız arkadaşlarınızın sevgisi ile yetinin, sevişmek istiyorsanız da illa sevgili olmanıza gerek yok, bulun birini sevişin. boşuna para, zaman kaybı yaşamayın. dertsiz başınıza dert aramayın akıllı olun hadi muah.

gelecekte (bkz: eski sevgili) ya da (bkz: hayat arkadaşı) olarak sıfat değiştirecek olan insandır.

ingilizcesiyle dear.

Eşin özlenen sıfatı.

Evlenmeseydik de hep o rüyada kalıp vaatlerine tutunmaya devam etseydim. Bu hayatın hiçbir yerinden tutamadım, sana tutunabilecegimi zannetmiştim.

Yok be.. .iki tutmuşum.

Oğuzcuğum atay, huzur içinde yat.

eğer gerçekten sevginizi verdiğiniz ise yani lafta değil harbiden sevgisini istediğiniz ve sevmek istediğiniz insan ise dikkat edin bir süre sonra hayatınız olabilir.

tek bir fotoğraf kalmış anılardan, bakıyorum. belirli belirsiz gülümsemiş dudaklarıyla, ama gözleriyle değil. anlayamıyorum, herzamanki tavrıyla fotoğrafçının karşısında bile biraz sakin, biraz saklı durmuş, rengini belli etmiyor, açmıyor iç dünyasını. anlayamıyorum gözlerinden ne hissediyor. sadece kibar saklı bi gülümseme. daha dikkatli bakıyorum, yaşadığım, bildiğim ruh halleriyle mimiklerini kıyaslamaya çalışıyorum, anlamak istiyorum. bana birşey söylemiyor. oysa zamanında tek bir söz söylemeden ne çok şey anlatmıştı bana gözleri. bana kızgınmısın diye soruyorum, cevap vermiyor, kılı kıpırdamıyor, yine renk vermiyor. neden yaptın, neden yapıyorsun diyorum, ben yapmadım diyor. seni beklerim diyor seni seviyorum diyor, beni yalnız bıraktın diyor, dudağı bükülüyor. bu sefer yakaladım diyorum mimiğini, gözümü kırptığım gibi yokoluyor, eski donukluğuna dönüyor. soruyorum, sevdin mi beni diyorum, cevap vermiyor, gözünü bile kırpmıyor ama sevdiğini söyledi bir an, biliyorum ben. bazen ne hissettiğini, söylemediklerini anladığım gibi. tekrar bakıyorum gözlerine, aynı hüzünü görüyorum. unuttun mu beni diyorum, gözleri bir anlığına sadece bir anlığına yere devriliyor, cevap vermiyor. devam edicekmisin diyorum kaldığın yerden? sana yalan söylemiycem diyor, etmiycem desem bile etmek zorundayım. bu sefer herkese donuk olan ben dayanamıyorum. gözyaşlarımı saklamadığım insanın göğsüne kapanıp sıkı sıkı sarılıyorum, ıslatıyorum göğsünü ses çıkarmadan sadece kasılarak, sıkı sıkı sarıyor beni, konusmuyor, sadece bi inilti, bir ses dökülüyor dudaklarından. sonra ne oldu diyor tekrar camdan haline bürünerek, içi titriyor biliyorum, yapma diyor, şefkatle okşuyor başımı, bastırıyor göğsüne. sonra kendimi toparlamak için çekilip, arkamı dönüyorum. geri döndüğümde tekrar fotoğrafa girmiş buluyorum boynunu yana eğmiş, mahcup haliyle. çağırıyorum cevap vermiyor, sadece her zamanki sır vermeyen haliyle bakıyor bana