gitmek

bir daha geri dönmemek üzere olanı en anlamlısıdır.

asla geri dönmemek. asla bir geri bir ileri olmama durumudur. esaslı insanın yapabileceği eylemdir.

belki de sevdiğinin kanıtıdır.
(bkz: ne onunla ne onsuz)

kendini terk eden bir kalbe heran şahit olmak.

kolayı seçmektir...

"giderdi su
giderdi orman giderdi toprak
kalırdı yok kalırdı hınç
kalırdı tuz yarası"

yaklaşık 6 saat sonra yapacağım eylem..bir yerden başka bir yere yapılan..

alışkanlığın verdiği rahatlık, monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor diyor can yücel. bu yüzden gitmek çoğunlukla ertelenip terkedilmeye bırakıyor çoğumuzun hayatında. zamanının geldiği hissedildiğinde gidişi ertelememek en doğrusudur.

-Çiçekleri alıp çıktı, odayı terk etti, demir kapıyı çarpıp gitti.
-Yüreğinin acısına dayanamadı…
-Galiba.Çünkü gitmenin yürek yarasını biliyordu.
-Gitmek olunca yürek yaralı oluyor öyle mi!
-Hayır! Yüreğin acı ile dolunca gitmek oluyor, böyle
--spoiler--
--spoiler--

kokusu sinmiş üzerime hüznün.. aklımdan neler geçiyor neler.. lakin düşünmek, konuşmayı gerektirmiyor her zaman.. yapay kalıyor sözcükler.. beynimde vapur düdükleri, martı çığlıkları.. çıkarıp denize attım tüm kelimeleri.. tüm sesli harfleri koyup buraya gidiyorum sessiz seslerle..

(bkz: gitmesek kalabilecekmiyiz)

git ki siyah gözlerin arkada kalmasınlar
git ki yüzümün hüznüyle dolmasınlar.... der cemal süreyya... demiş be abi adam.

her zaman zordur, ama belli ki zorunluluktur.

(bkz: gidiyorum bu)

onun yaşattıklarına, tüm anılara, gözyaşlarına, kalp kırıklığına, her sokağında bıraktığın izlerle dolu 'aşk-ı şehr'ine, her dönemecinde yalpaladığın hayatına; her şeye 'hoşçakal !' çekmektir gitmek. ama gitmek oyle olmaz derler. doğru da derler. gideceksen ne senin yüzünden kırılmış bir yürek ne de acabalar kalacak ardında. sen eksiksin diye başkaları eksilecek değil ya. gittin mi tam gıdeceksin aslında. arkada gözün kaldıysa gitmiş sayılmazsın. senin yanina aldığın tek yoldaşın beynindir. kalp düşünemez olduğunda o hep yanındadır. gitmeni hatırlatacak, hatırladıklarını unutturacak odur. sen gittiğinde, gitmeyı sectiginde geride bıraktığın hicbir seyin anısı mücadele etmemeli seninle. onlar gizli hançerlerdir. yureğininin en kuytularına yerleşirler, 'o insan' gibi. her yüzün güldüğünde 'hey ! ben hala burdayım' derler, unutturmazlar orada olduklarını, sana ne yaptıklarını; yapacaklarını. işte, gittin mi arkadaş, tüm benliğinle gitmek zorundasın. güçlü olmak , dayanmak zorundasın. yoksa dönüverirsin başladığın yere.

kalmaktan yana kullanılmayan tercih.

gitmek...
mümkün mü artık gitmek, onca yollardan sonra yeniden yollara düşmek...
neresi sıla bize neresi gurbet,
yollar bize memleket...*

gitmek...
bu seçenek aklını kurcalıyorsa zaten gitmişsin demektir.

ne olursa olsun, gelmiş olmak demektir...

bisiklet sürmeyi yeni öğrenmişseniz, düşmemek için pedala durmadan asılmanız gerekir. tek düşünce düşmemektir bisiklet sürmeyi ilk öğrendiğinizde. nasıl duracağınızı ise ya yol bittiğinde düşünürsünüz ya da bacaklarınıza ağrılar girmeye başladığında.

eğer gidiyorsa insan, bir şehirden hatta bir ülkeden, öyle bir gitmeli ki; duracağı yeri bile kestirememeli. kendi isteğiyle durup düşmektense, bacaklara ağrılar girene kadar gitmek gerekir. sonra bir düşersiniz, ardınızda bıraktıklarınız da sizinle beraber düş olmuş. ilk bisiklet sürüşümden aklımda kalan tek şey düşüşümdür.

en sevdiğiniz şarkıyı yarım bırakın gidin mesela. şarkının bitmesindense, sizin gitmeniz daha az acıtır. çünkü giderken biliyorsunuz, o şarkı bir yerlerde hala çalıyor ve son notayı duymadığınız için, belki de sonsuza kadar sürüyor. elbette o da bir düş.

"her giden güzelleşir
gidiyorum güzelleşmek için
unutulsun diye çirkinliklerim."*

geride kalanlara güzel bir tebessümle veda etmektir. gitmek zordur her zaman, bazen elini kolunu bağlayan nedenlerden dolayı gidemez insan. dedik ya gitmek zordur. gitmek;

geçmişe sünger çekmeyi,
yürekli olmayı,
çılgın olmayı,
yeniliklere açık olmayı,
gaddar olmayı,
severken, sevdiğine düşman olmayı,
acı çekmeyi göze alabilmeyi,
delirmekten kaçmayacak kadar iradali olamyı göze almaktır. yani gitmek kolay olandır!

gitmek kolaydır evet, bunlara sahipsen kolaydır! peki gitmekten bu kadar bahsetmişken arkada kalanlara ne demeli!

kalanlar;
feryat eder,
yalvarır,
hayata sitem eder,
belki yürüyen tabuta döner hepsi...
ama asla gidene kızmaz! kızamaz, beceremez, içinden gelmez!

zaten bunların hepsi giden için değil mi? nasıl kızabilir ki!

velhasıl gitmek zordur neden bilir misiniz? çünkü giden tektir, yanında kimse yoktur ve nereye giderse gitsin geçmişide onladır. aslında kaçtığı şeyden kaçamamıştır! kalanlar için ise diyecek söz yoktur, onlar yine hep beraberler sadece biri eksik! birinin yerinin tutmaz hiçkimse ama yinede beraber olmakla avunurlar.

giden neyle avunacak!

bazen bir an için kalkıp gitme, bağları koparma cesaretini buluyorum kendimde - keşke nereye gideceğimi bilsem ! herhalde giderdim..

her şekilde mutlu yada hüzünlü olabilir. uzandığı sonuç önemlidir.
-nereye kadar?
-ölüme

-nereye kadar?
-evlenene

-nereye kadar?
-a..a.. kadar

gibi versiyonları mevcuttur.

bir şarkı vardı; gitmek mi zor kalmak mı zor.
sahi hangisi zor?

bazen kaçmak ve kurtulmak,bazen daha da bağlanmaktır.