gitmek

gitmek;kimsenin meşrulaştıramayacağı birşey eğer arkada biri kalıyorsa ve senin varlığından haberdarsa...gitmek öle birşey.Biri kalıyor arkada...
Bazen en iyi tercih bazense yaptığımız en büyük hata..ama iyide olsa kötüde olsa dediğim gibi biri arkanızdan bakıyor..

naçizane bir şeyler;

***

eskiden gitmelerim vardı,
ardında sadece geçmişimin kaldığı gitmeler.

tükettim onu da.
bitirdim.
kendim gibi..
kalmalar kaldı bana.
inmelerin içime indiği gibi.

eskiden gitmelerim vardı,
peşimsıra kendimi sürüklediğim.
bitirdim.

şimdi zoraki kalışlar var.
aynı odanın içerisindeki,
çift kişilik yalnızlıklar..

ben zaten yalnızım.
benim yalnızlığım bana yük.
yalnızlığımın ağırlığı dizlerimi bükerken,
yeni bir yalnızlığa ne hacet..

eskiden gitmelerim vardı benim.
gitmek istemediğim gitmeler.
sonunda hep gittiğim.
gitmeye itildiğim..

eskiden gitmelerim vardı benim.
ağır-aksak adımlarla yollara düştüğüm,
kendimi bir kaldırım taşında bıraktığım gitmeler.

bitti artık.
tükendi..

şimdi ne gidilecek bir yer kaldı,
ne beden,
ne de varoluş..

kendimi kendimde yok etmişken,
nereye giderim ben?
şaşırdım kaldım..

hayal kırıklığım ölçüsüz.
mutsuzluğum tartısız.
hissizliğim tanımsız..

kaldım ben.
tembel bir öğrenci gibi hayat denen sınavdan..
var mıdır bir tekrar, bilinmez.
kaldım ben..

oysa;

eskiden gitmelerim vardı benim..

an gelir ve kimse dokunmasin, konusmasin, soru sormasin istenir; ama bunun mumkun olmadigi anlasilinca uretilen cozumdur gitmek. icinden cikamadiginiz durumlarda, bir turlu yapamadiginiz secimlerde, aciklama yapamayacaginiz durumlarda tercih edilendir. kolay degildir hic bir zaman, pes etmek degildir. her seyi/getirisini/goturusunu goze alip, ceketi alip cikip gitmek cesaret isidir.

hümeyranın söylediği çok güzel bir şarkının adı.

Kalmaktan daha zor olan davranış biçimidir. Gitmek bir baş kaldırıdır oysa kalmak boyun eğmektir, razı olmaktır.

'' Ben her bahar aşık olmam ama Her bahar gitmek isterim. Gittiğim olmadı hiç, Ama olsun; istemek de güzel...'' diyerek anlattığıdır Can Yücelin.

her ayrılış sancılıdır. nereden nereye olduğu önemli değil. hep birşeyler bırakır insan geride farkında olmadan.

arkanızdan edilen sevgi dolu cümlecikleri duymamak adına çoğu zaman sağır olmayı gerektiren durum.

ilişki için iyi, birey için kötü olandır. hem iyi hem kötü olabilen durumlardandır.

söyle! kalan mıdır hep kaybeden?
yoksa, giden midir?
ya da her ikisi de mi kaybeder..?
bence, her ikisi de kendini değil; "aşk"ı kaybeder...

artık çok kolay yapılan..nasıl bu kadar kolay olur ki sözlük?

kalana zor düz eylem.

murathan mungan özetlemiştir olayı.

Kimdi giden kimdi kalan
Aslında giden değil
Kalandır terkeden
Giden de
bu yüzden gitmiştir zaten.

fiilde kolay, yürekte güç hareket.

kalmanın tam tersidir. hayattan kaçma düşüncesidir. ve ne yazık ki nereye gidersen git hayat ta sana eşlik etmektedir. sonu olmayan bir uçuruma koşmak gibidir gitmek.

Aslında çok kolaydır gitmek. Ağlamadan, ağlatmadan gitmek mesele.

gitmek;kimsenin meşrulaştıramayacağı birşey eğer arkada biri kalıyorsa ve senin varlığından haberdarsa...gitmek öle birşey.Biri kalıyor arkada...
Bazen en iyi tercih bazense yaptığımız en büyük hata..ama iyide olsa kötüde olsa dediğim gibi biri arkanızdan bakıyor..

gitmek hani şu, korkakların kalkışamadığı eylem. hani şu herkesin terk etmek olarak algıladığı eylem. gitmek öyle bir olgu ki, evet! dönüşü yok. ama güzel bir şey gitmek. çok güzel şey. çünkü gitmek, en güzeli aramak. memnuniyetsizlikten doğan bir şey değil. zaten o gitmek değil. kaçmak!

memnun değilsen, mutsuzsan, yapamıyorsan, sevemiyorsan, kaçıyorsun sen! gitmiyorsun. çünkü evrendeki her şey o kadar güzel ki. ve her yer…

farklı bir şey bulamazsın. yeni bir ülke, başka bir deniz bulamazsın!

ve gitmek dedim, öyle bir olgu ki dönüşü yok. geri dönsen de o toprağa, seni kabul etmedikçe, sen değil o şehir. o yüzden, sevebileceğin ve sevmeye değer olanları gör. bu yüzden varsın.

hoşçakal demeyi biliyorsan, arkanı döndüğünde… işte o zaman gidiyorsun sen. hem de belki “en” güzeline.

kalanı kahreden...

Bilerek mi yanına almadın giderken
başının yastıkta
bıraktığı çukuru

Güveniyordum
oysa ben sevgimize
vapur iskelesi
ya da tren istasyonundaki
saatin doğruluğu kadar

Beni senin gibi
bir de annem terketmişti
ki göbeğimde durur
onun yokluğundan
bana kalan
çukur *
kalmak kadar zor olmayan eylem

iş ev arasına sıkışan her insanın aklından geçen ama başka türlü yaşamayı bilmeyişimizden gerçekleştiremediğimiz çekimi en hoş fiildir.
gittim
gittin
gitti
en güzeli birinci tekil şahıs çekimidir, diğerleri az ya da çok acıtır.

http://www.dailymotion.co...1s_can-yucel-gitmek_music

Hayattaki en zor durumlardan biridir galiba. Belki bir kalp atışında yada sıcak bir nefesi içine çekmemektir.
Yol ayrımına gelindiğini anlamaktır aslında. Artık hep bildiğin yerde değildir sevdiğin sesini duymasan da orda oldugunu bilme huzur verir insana ama artık yoktur durduğu yerde uçup gitmiştir artık başka şehirlerde başka havaları soluyordur.
elden bir şey gelmez artık geri dönmek için çok geç yeni günler içinse çok erkendir. Boynunu büküp bakmak belkide gitmek o yüzden hoşcakal demek en iyisi.
birde murathan mungan durumu iyi özetlemiştir;
kimdi giden kimdi kalan
aslında giden değil
kalandır terkeden
giden de
bu yüzden gitmiştir zaten.

--spoiler--
I'm a leaving on a jet plane
I don't know when I'll be back again
oh babe I hate to go ....
--spoiler--

tüm kalanları yanında götürmekmiş.

(bkz: sen gidiyorsun)

gitmek gidene mi kalana mı zor ?

giderken, gelirken geçtiğim yerlerden geçiyorum. izleri siliyorum. ne için gittiğimi bilmiyorum. ayrılık saati gelmiştir herhalde. gidince gittigimi unutuyorum. bir daha ki gelişim için çarpıyor kalbim. sonra yalnızlık bastırıyor. kalbim sıkışıyor. sabrediyorum. ağlamıyorum. parmaklarım uyuşuncaya kadar.
sonrası hiçlik sonrası yokluk...

kalınca gidişini izliyorum. ne için gittiğini düşünüyorum. saate bakıyorum. kaybolunca otobüs gözden, gittiğini unutuyorum. ne zaman geri gelecek diye hesaplıyorum. sonra yalnızlık çarpıyor yüzüme. kalbim yine tuhaflaşıyor. sabrediyorum. parmaklarım uyuşuyor. ağlıyorum. sonrası varlık sonrası çokluk....

güzel bir can yücel şiiridir.
Gitmek

Bugünlerde herkes gitmek istiyor.
Küçük bir sahil kasabasına,
Bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara;
Hayatından memnun olan yok.
Kiminle konuşsam aynı şey;
Herşeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.
Öyle "yanına almak istediği üç şey" falan yok.
Bir kendisi.
Bu yeter zaten.
Herşeyi, herkesi götürdün demektir.
Keşke kendini bırakıp gidebilse insan.
Ama olmuyor.
Hadi kendimize razıyız diyelim, öteki de olmuyor.
Yani herşeyi yüzüstü bırakmak göze alınmıyor.
Böyle gidiyoruz işte.
Bir yanımız "kalk gidelim",
öbür yanımız "otur" diyor.
"Otur" diyen kazanıyor.
O yan kalabalık zira;
iş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,
Güvende olma duygusu;
En kötüsü alışkanlık.
Alışkanlığın verdiği rahatlık,
Monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor.
Kalıyoruz;
Kuş olup uçmak isterken, ağaç olup kök salıyoruz.
Evlenmeler;
Bir çocuk daha doğurmalar;
Borçlara girmeler;
işi büyütmeler;
Bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor.
Misal ben;
Kapıdaki Rex'i bırakıp gidemiyorum.
Değil bu şehirden gitmek,
iki sokak öteye taşınamıyorum.
Alıp götürsem gelmez ki;
Bütün sokağın köpeği olduğunun farkında,
Herkes onu, o herkesi seviyor.
Hangi birimizle gitsin?
"Sırtında yumurta küfesi olmak" diye bir deyim vardır;
Evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin,
Kendi imalatımız küfeler.
Ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada.
Ölüm var zira.
Ölüme inat tutunmak lazım,
inadına kök salmak lazım.
Bari ufak kaçışlar yapabilsek.
Var tabii yapanlar, ama az.
Sadece kaymak tabakası.
Hepimiz kaçabilsek;
Bütçe, zaman, keyif; Denk olsa.
Gün içinde mesela;
Küçücük gitmeler yapabilsek.
Ne mümkün.
Sabah 9, akşam 18
Sonra başka mecburiyetler
Sıkışıp kaldık.
Sırf yeme, içme, barınmanın bedeli
Bu kadar ağır olmamalı.
Hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.
Bir ömür karşılığı, bir ömür yani.
Ne saçma;
Bahar mıdır bizi bu hale getiren?
Galiba.
Ben her bahar aşık olmam ama
Her bahar gitmek isterim.
Gittiğim olmadı hiç,
Ama olsun; istemek de güzel.

Can YÜCEL