geçmiş

insanın peşini bırakmaz. ve bunu en güzel anlatan bir kadın var:

iz bırakmaz insanı
hiçbir iz beni bırakmadı
hiçbir iz onu bırakmadı
ve biz bu izlerle eskisi (gibi) olamıyoruz.
eskisi gibi olunamayınca
ne öncesi gibi, ne de sonrası gibi
olunamıyor*

tozdur , üfle gitsin .

arkana bakma o tarafa gitmiyorsun!

Bosver olan oldu. Yola devam!

gazi olarak adlandırılır ( bkz: geçmişe mazi sikilmişe niyazi denir).

iyisi de kötüsü de özlenendir.

di'li ve miş'li olmak üzere ikiye ayrılır. miş'li değil de di'li olanı zamanında çok can yakmıştır.

geçmiş lan işte ya da geçirmiş... çok takılmayacaksın arkadaş geçmişte yaşadın mı gelecekte şu anda bok oluyor o yüzden siktir et geçmişi anın tadını çıkar.

mazi'dir. insanın acı-tatlı anılarının saklı olduğu, birçok deneyim edindiği geçmiş zamandır. kim ne derse desin, geçmiş değerlidir.

gelecek ise ati'dir. (#23154818)

Gecmis batakliktir dedi, dusunme daha cok batarsin.
Geriye donup yaptiklarina bakma,ileriye bak.
Gecmisi sindirememisken ileriye nasil bakilirdi ki?
Hala aklina geldiginde,ruyalarina girdiginde seni yalnizlastiriyorsa aniden,nasil dusunulmezdi ?
Bu anda ne varsi ki elinde tutunacak?
Ileriye ne goturebilirdi ki seni,yoklugun icindeysen,
Bikmissan ,
Ankaradaysan.

Her zaman geçmişinden ders al, yoluna devam et. Bırak ne olacaksa olsun!

9 yaşındaki kardeşimin baş belası.

görsel

bir an önce amına konulması gereken, en fazla arada hatırlanması gerekendir. geleceği de siktir etmeli mesela. bugünü yaşamalı onu da fazla ciddiye almadan, oyun oynar gibi. gerisi üzer. o değil de yazmaya susamışım valla. uygun şarkıyı bulunca kendimce iyi yazıyorum. kalite anlamında değil, iç dökme anlamında. aman nasıl anlarsanız anlayın be. kekolar.

silinmesi gerekendir.

Hayatımda iz bırakan gerçek anlamda 2 insan oldu birisi çok uzun zaman önce diğeri bir kaç ay önce, sırf bu iki kişiyi unutmamak için bile güzel gelen zaman.

insanın doğası gereği, anlarında hep fazlasını istemesi, gereksiz sorunlar yaratması ve hep mutsuz olabilmeyi başarması ancak biraz zaman geçtikten sonra yaşadıklarını hatırlayıp hep "o" geçmişe özlem duyması... ve yine anından memnun olmayışı, bir devir daim örneği...
geçmiş öyle bir kavram ki insanın karşısına hiç ummadığı zamanlarda ama hep çıkıyor. 5 yıl hiç dinlenilmemiş, duyulmamış bir şarkıda, çok uzun zamandır izlenmemiş bir filmin durumla alakasız, komik bir sahnesinde, bir mekandaki kokuda, gidilen bir yerde, binilen dolmuşta, deniz kenarında, bir kayanın üstünde, tahta bir iskelede, yağmurda...
kurtulunması zor belki ama kişiden kişiye değişen bir durum da çıkıyor ortaya... şöyle ki; geçmişini hatırlayıp mutlu olan bir insan gelecekten korkmaya başlıyor "ya eskisi gibi mutlu olamazsam" diye... ya da sevimsiz bir hayat sürmüş kişi unutmak istiyor olanları, gelecekten birşeyler bekliyor. veya tam tersi oluyor ve küsüyor hayata.. çabalamıyor yaşam için...
geçmiş böyle işte... kendi içinde paradokslar yaratan, unutulsa mı daha iyi olacak yoksa arada sırada dönüp bakılsa mı hala daha karar verdirmeyen...

Hep siyah beyazdır.

Geçmiş geçmiş bitmiştir. Gotune koyayım o geçmişin. Biz yolumuza bakalım sözlük.

mazi derler bi de. Henüz herkesin zaman makinesi oldugunu düsünmüyorum. Gecmiş gecmişte kalır fazla takılmamak gerekir hicbir seyi degistiremeyiz.

Hala bahsediliyorsa geçmemiş geçirmiştir.

yaşanan mutluluklar, yapılan hatalar ve pişmanlıklarla dolu asla peşinizi bırakmayan ve en önemlisi olup bitendir.

önemli olan önündeki fırsatlara bakman. çünkü, geçmişe takılı kaldığında sende bıraktığı izlerle birlikte kaybolup gidersin.

kişinin öz benliği, 25 yaşında bi' adamın, o güne kadar yaşadıklarının ortaya çıkardığı şey. hatıraları, anıları, geride bıraktıkları,
eski dostları, mutlulukları, konuştukları - konuşmadıkları, toprağa bıraktığı aileleri, eşleri, eski sevgilileri.
bunları hep geride bıraktıkları diye anlattım ama lanet olasıca beni bırakmıyor, hiçbiri.
bi' tane eski sevgilim var, hala aşığım yanıyorum kafası değil bu. bu güne kadar ne varsa yaşadığım geçmişe dair,
bu ara çıkıp kapımı çalıyo bir bir. eski patronlarım, eski sevgililerim, köpeğim, eski bilekliklerimi buldum mesela.
ben o bileklikleri denizin ortasına bırakmıştım oysa yıllar önce. görünce sevindim, sonra üzüldüm.
geçmişin bıraktığı yaralar sızladı tekrar biraz. sonra o bilekliğin eskidiğini farkettim, yıprandığını. eskisi gibi olmadığını yani.
ama tüm ihtişamıyla da orda duruyo yani o. uzun siyah saçları, kocaman simsiyah gözleri. sonra bandanamı buluyorum.
sarı kırmızı. o da duruyo orda, çıkıp hatırlatıyo arada kendini böyle şeyler. ama bunun saçları kısa. yani uzatıyodu son zamanlar.
ben bu ağzına tükürdüğüm kutusunda yalnız olduğumu düşünüyodum. oysa anılarımla gömmüşüm kendimi buraya.
çıkartır mısınız beni burdan ?

bu günlerde fazlaca takılı kaldığım, düşündüğüm hede.
çağrışımlar durmuyor.
görsel

(bkz: The Past) türkçe Geçmiş filmi olarak bilinir. Bir Ayrılık filminin yönetmeni olarak bilinen (bkz: Ashgar Farhadi) nin 2013 yılında Fransız - iran ortak görsel yapımdır.

iranlı yönetmen Ashgar Farhadi'nin Oscar'a layık görülen Bir Ayrılık filminin başarısını takip eden (bkz: Geçmiş), Fransız eşi Marie'den boşanma işlemlerini tamamlamak üzere, dört yıllık bir ayrılığın ardından Tahran'dan Paris'e gelen Ahmet'i izliyor. Marie'nin niyeti, eski eşinin hayaline bile katlanamayan yeni sevgilisi Samir ile evlenmektir. Ahmet, Marie'nin önceki beraberliğinden olan kızı Lucie ile ilişkisinin sıkıntılı olduğunu fark edince aralarını bulmaya çalışır, böylece geçmişten gelen sırlar açığa çıkmış olur. Ashgar Farhadi'nin ülkesi dışında çektiği ilk film olan Geçmiş, duygusal gerilimi eksik olmayan, sürükleyici ve çetrefilli bir aile dramı.

Oyuncular;

Tahat Rahimi
Berenice Bejo ve
Leila (bkz: Leyla) filminin Başrol oyuncusu
Ali Mosaffa
Film 2013 yılının En iyi yabancı kadın ödünün sahibi olan Berenice Bejo'ya Ödül kazandırmıştır.
Paris varoluşlarında var olma çabasına ait inanılmaz bir öyküyü kaçırmadan izlemenizi tavsiye ederim.

bir bakıma asla geçip gitmezdir.