ev almak

Aklımın almadığı durum.

Bir zamanlar 90 bin liraya daire olduğunu hatırlıyorum.
160-220 binlere. 3+1.

Şu an Anadolu taşra şehirlerinde bile neredeyse 300 binden aşağı ev yok.

Hayır araba vb pahalı ama en azından zor da olsa ulaşılabilir durumda.

Ama ev misal 450 bin lira.
Borcu olmayan ve Ortalama bir maaş alan bir kimse bu evi nasıl alacak? Hadi krediye girse kaç sene kredi ödeyecek. Bunun onca yılda faizi ne kadar binecek?

Şu aşamadan sonra aileden destek olmadan ya da Allah korusun herhangi bir yerden miras kalmadıkça sıfır ev almak gibi bir ihtimal göremiyorum.

Bundan 10-15 yıl önce 450 bin liraya villa bakabiliyordun.

sakıp sabancı olmayı gerektiren eylem.

2 senedir evlenmek için para biriktirdikten sonra 6 küsür yıllık biriciğinizin sizi terk etmesi sonucunda eşrafınızın "bi salaklık yapma" baskılarıyla biriken parayı değerlendirme yollarından biridir, kendinizi tapu dairesinde gergin bir memur karşısında bulursunuz. muhafazakar ve garantici bir yoldur. *
daha serseri ve serkeş çözümler için: spor araç almak, tekne almak, uzak doğu ve pasifik tatiline çıkmak, yüksek işçilikli mücevherat almak gibi seçenekler gösterilebilir.

memur çocukları serseri ve serkeş çözümlere asla yönelemezler. *

Almanya'da daha ucuza daha Güzel, müstakil, bahçeli evler var.

Sevgili arkadaşım bana bir tane bakıyor. Emekli olunca ege kasabasına falan yerleşmek yok, topuk alamanyaaa

Eskiden mülteciler için çadırkentler vardı. yakında Türkler için açılacak bu gidişle.

Atalarımızın sözünü dinlemenin vakti: "ev alma komşu al"

zamanında toki çok daha fazla ev yapsaydı bu sorun azalabilirdi. Ancak benim Maraş Göksun ilçesinde iken şahit olduğum bazı belediye başkanları illerindeki ya da ilçelerindeki müteahhitlerin daha çok kazanması için arsa göstermediler. Toki'nin ev yapmasını istemediler.

Bu dönemde en dandik evler 1 milyondan başlıyor.cok zor.

Genellikle Banka kredisi çekerek yapılan eylemdir.

her devirde zor, bu dönemde imkansız olan eylem. aslında hayallerimizden tamamen çıkartmak lazım. 1984 deki gibi yasaklı kelime olsun. kimse bu kelimeyi öğrenmesin. böyle daha mutlu oluruz belki.

evim var, evi olmayanlara üzülmüyorum da, mutlu da olmuyorum evleri olmamasından dolayı, ama bu kadar kalabalık bi ev konusunda dertli kitlenin ortaya çıkışı evi olan biri olarak evimin olmasına sevinme eğilimimi artırdı. kötü bi insan gibi hissettiriyor o tayfadan olmadığın konusundaki ferahlık hissi. guilty bi pleasure, herkes adına üzücü. ha benim de arabam yok bu arada, herkeste bişeyler eksik.

al al. ilk depremde hasar görüp turşusu çıksın.

görsel

ülke bunlarla dolu. bizim bu halde olmamızın nedeni de bu. biz aslında ülke olarak çukurdayız. yukarıdakilerin bizden farkı yok. onlar kötü biz iyi değiliz yani.

görsel

Ekonomim yazarı Alaattin Aktaş, bugünkü koşullarda aylık 200 bin lira geliri olan ve her ay kenara 100 bin lira atabilen bir çiftin bile yıllarca birikim yapsa dahi ev alamayacağını söyledi.

Ben komşu alcam.

Ortasinif gorunumlu fakir insanlari (mesela ben) artik asla yapamayacagi eylem.

Şubatta 2+1 ev
Nisanda araba
777 oldu oldu oldu. *

herkese nasip olmaz.

Son dönemde Fuzul Topraktan’ın 5K kampanyası baya popüler oldu. Banka kredilerinin ve faiz oranlarının ulaşılamaz seviyelere çıkması, bu firma ve kampanyaya olan ilgiyi doğal olarak artırdı, şahsi fikrim hem güvenilir eksi bir şirket hemde aslında kredisiz, kefilsiz, bankasız ve taksitle konut edindiriyorlar, tercih sebebi cidden.

ana babadan gelen bir şey yoksa şu devirde çok zor bir şey.

Bir dönem 120 ay taksit ödemek taşak konusu oluyordu ancak şimdi şimdi anlaşılıyor kıymeti.