black rose immortal

opeth grubunun morningrise albümünden 20:14 dakika süren, insanı bu süre zarfı boyunca yokolmaya sürükleyen metal senfonisi. lakin süre 13:38'i gösterdiğinde giren riff bitene kadar kendine ayrı bir hakim olmak gerekir, sözleri de şöyledir:

in the name of desperation
i call your name
a lamentation i sigh
again and again
spiritual eclipse
the gateways are closed for me to seek
the night...
a veil of stars, watching
my shadow is born from light
the light of the eye, in darkness
over troubled waters memories soar
endlessly, searching night and day
the moonlight caresses a lonely hill
with the calmness of a whisper
i wear a naked soul
a blank face in the streaming water
it is cold in here
frost scar my coat with dust
eyes attach to your mute portrait
we spoke only through thoughts
together we gazed, awaited
hours brought thirst and the rising sun
sunbirds leave their dark recesses
shadows gild the archways
do not turn your face towards me
confronting me with my loneliness
you are in a forest unknown
the secret orchard
and your voice is vast and achromatic
but still so precious
lullaby of the crescent moon took you
mesmerized, its kaleidoscopic face
granted you a hollow stare
another soul within the divine herd
(süre: 13:38) i have kept it
the amaranth symbol
hidden inside the golden shrine
until we rejoice in the meadow
of the end
when we both walk the shadows
it will set ablaze and vanish
black rose immortal
it is getting dark again
dusk shuffle across the fields
the evening trees moan as if they knew
at night i always dream of you

dinlerken birkaç ayrı şarkı dinliyor gibi olursunuz.insanı alır götürür.opeth in başyapıtıdır bundan iyisini yapabileceklerini pek sanmıyorum.

20 dakika 14 saniyelik saygı duruşu..dinlerken yer yer gidip gelmelere,uçmalara sebebiyet veren,5 yılda tamamlanmış,en uzun,müthiş opeth parçası..

bir opeth başyapıtı.

uzun şarkılar sıkıcıdır genellemesine kapak niteliginde olan şarkı 20 dakikayı en iyi geçirme yöntemlerinden biri

süresinden ötürü konserlerde opeth'in çalmaktan kaçındığı şarkıdır.

dinlemeye besmeleyle başlanması gereken, kalbimi sıkıştıran insanı gitardan soğutan, mikael akerfeldt in şarkıda ki vokaliyle tecavüz ettiği şarkı, senfoni, konser, ferrari, haci şakir kolonyası. *

müzikte en üst nokta ve.

umutsuzluğun adına
adını haykırdım
iç geçirdiğim bir feryat
tekrar ve tekrar

ruhsal tutulma
tüm kapılar kapalı bana,aramam için

geceyi...
yıldızların bir örtüsü,izleyen
gölgem ışıktan doğmuştur
gözün ışığı,karanlıktaki

bulanık sular üzerinden anılar süzülür
durmaksızın,arıyorum günü ve geceyi
ayışığı okşar yalnız bir tepeyi
bir fısıltının sükunetiyle

çıplak bir ruh giyerim
akan sudaki boş bir yüz
soğuk burası
ayaz tozla yaralar ceketimi

gözler takıldı sessiz portrene
düşüncelerle konuşurduk sadece
beraber diktik gözlerimizi,beklerken
saatler susuzluğu ve doğan güneşi getirdi

güneşkuşları terkeder karanlık yuvalarını
gölgeler süsler kemerli yolları

yüzünü bana doğru dönme
yalnızlığımla yüzleştiryorsun beni
bilinmeyen bir ormandasın
gizli bostan
ve sesin engin ve renksiz
ama hala çok değerli

hilalin ninnisi almış seni
büyülenmiş o çabuk değişen yüz
boş bir bakış bağışlıyorum sana
kutsal sürüdeki başka bir yüz

korudum onu
amaranth sembolü
altın sandıkta saklı
biz neşelenene kadar çayırlarında
sonun
gölgeleri yürüyüp geçtiğimizde
bu tutuşturacak ve yok edecek
ölümsüz siyah gülü

karanlık çöküyor yeniden
günbatımı ayak sürer çayırlar üzerinden
akşam ağaçları inlerler bilirlermiş gibi
geceleri hep seni düşlediğimi

her saniyesi mükemmel olan,clean vokal bölümü ayrı bir güzel olan,insanı bass gitar almaya sevkedebilecek şaheser.morningrise'ın gülü,bir tanesi.süresine bakıpta dinlememezlik eden veya dinleyip de beğenmeyen gerçekten müzikten anlamıyordur.

1996 yılında çıkardıkları Morningrise albümünün nadide parçası.Gerçekten melodi ve ruhun bu kadar güzel harmanlandığı ender parçalardandır.

uzun ama kesinlikle baymayan, 20 dakika'nın bütün melodisi ilginç bir şekilde akılda kalan, opeth başyapıtı. opeth'i opeth yapan şarkılardan. muhteşem kelimesinin kifayetsiz kalacağı türden.

duygu yüklüdür (böğürtüden duygu alamıyorum diyenlere selam ederim). yanılmıyorsam 18.dakikada böğürüyor ki mikael abim, ne böğürmek. adam ölür.

dünya üzerine gelen en teknik 3-5 şarkıdan biri.

hiç bir konserde çalınmamış opeth şarkısı. * *
hazirandaki istanbul konserine çalmalarını bekliyoruz.

manik depresif bir şarkıdır.

dream theater octavarium u konserde çaldıysa, opeth de bu başyapıtı konserlerinde çalmalıdır diye düşünürüm.* *

kişinin ruh hali diye birşey kalmadıysa hele, 20 dakika hatta üzerine 14 saniye daha ağlatabilme potansiyeli olan enfes yapıt..

bu yaşımda bunları dinliyorum ya doğru mu yapıyorum bilmiyorum. sözleri hakkında hiçbir fikrim yok ama o gitarları kim çalıyorsa ellerinden öpmek gerek..şukela bi şey..

(bkz: bunu yapan insan olamaz)

parçayı anlatmaya yetebilecek hiçbir kelime yoktur.
sadece müziğin sesi olabildiğince açılmalı, o kadar.

13:40'tan sonra yıkan opeth parçasıdır.

hayatım boyunca dinlemek için tek bir şarkı seçme hakkı tanısalar seçeceğim şarkı budur. bu şarkı opeth'in neden dünyanın en iyi gruplarından biri olduğunun en büyük kanıtıdır bence.

her dinleyişimde gözlerimin dolmasına ve tüylerimin şaha kalkmasına; ardından rüzgara karşı nefretle bağırma hissi oluşmasına sebebiyet veren hayvanımsı sesler bütünü. şarkı değil zira.

en son riffinin cehennemden çıkma gibi olduğu şarkı. soğuk, sert ama duygulu ve güzeldir.

"sunbirds leave their dark recesses" sözleriyle başlayan kısmın içimi huzurla doldurduğu şarkıdır. 8:15 lerdeki solo deli dehşettir. daha bir çok özel bölümü vardır insanlar için bu şarkının. dinleyiniz, dinletiniz.

yokluğu hissedilen, buna rağmen tekrar dinlemeye korkulan; içine irili ufaklı onlarca anı yüklenmiş opeth türküsü.