balyancho

severek okurdum kendisini ,hem komik , hem güzel , hem duygusal falan yazar bu yazar. halen okuyorum evet ,yok yok takip ediyorum.

gerçekten iyi yazar ve tertemiz bir yüzü vardır bunun. ilkokulda hep en önde oturur, sınıf başkanlığı seçimlerinde tek aday olarak tulum çıkarırdı. *

sözlükten hiç görmeyip de Ankara zirvesi sayesinde tanıdğım,
acaip içten gülen,
adıyaman bağrından kopup gelmiş *konan kişisidir,
iyi ki tanımışımdır.

-ne dion lan sen sibopp
-duydunuz mu bana ne dedi
-sibop dedi beğenemedin mi palyancho
-bana kimse palyancho diyemez hele makyajı akmış balyanço hiç diyemez

(bkz: gazman)

fasıla gelirken takınmış olduğu sportif tavrını pek takdir ettiğim uuserdır efenim bu. ayrıca ankaralıymış da neden tanışmamışız ki daha önce ayıp olmuş ama yazarıdır. muhabbeti pek iyidir. muhabetimiz daim olur inşallah yazarıdır.

zirveyi yarıda bırakıp gitmiş insan, yakaladığım yerde doğum günü mü önemli biz mi yahu diye soracağım insan, çookk kızdım çookk

içten gülüşüyle gönüllerde taht kurmuş, mesleğiyle çizdiği imaj arasında sıra dağlar olan komik, şen muhabbetli her limanda bi sevgilisi olan! conan insanıdır.

ankara da ben degil duvarlar sarhoş zirvesinde bizi çok güldüren insancıl.
(bkz: o garson bendim)

dakikasında kendini sevdirebilen, sıcakkanlı, sevimli mi sevimli yazar kişisi. kızları mıknatıs gibi çeken, kırmızı yanaklarını sıkmaktan kendimi alamadığım, kendine has bir tarzı olan sportif yazar.*** çok seviyorum ben seni yaa.

zirveye yataktan kalktığı gibi geldiğini düşündüğüm yazar. öyle eşofman falan görünce herhalde sabaha kadar kalacak diye düşündüm, lakin erken ayrıldı. bir sonraki zirvede tekrar görüşmek dileğiyle...

sevdiğimiz yazar, tanıştık memnun olduk.

Bir yerlerde bir hayat olmalı
koşup sarılabileceğim
senden sonra, neden sonra.

Uzunları yakmış geliyor işte karşıdan
ne var yani, koşup ona da sarılabilirim
senden sonra.

olmuyor, olmuyor, olmuyor. yav bu adamla bi zirvede de oturup karşılıklı adam gibi muhabbet edemedik. ilerde inşallah...
yalandan tanım: adaş yazar.

devedikeni iLe aynı kaderi payLaştığı için pek bir üzüLen yazar.. beni tuğçe sanıyormuş, beni çıtır bir hatun sanıyormuş.. karşısında sanki ortaçağdan geLen bir adam görünce pek bir şaşırdı.. "Lan sen misin tucimania" dedi.. beğenemedin mi arkadaşım.. *

fazLa muhabbet edemedik yahu yazarı.. başka zirveLerde dibine vururuz inşaLLah..

ilk zirvede tanışmamıza rağmen sıcaklığı ve enerjisi sebebiyle insanın karşılaşınca 'ah canım ne zamandır görüşemedik çok özlemişim' diyesi gelen yazar. (bu arada ben de gora da mavi don olayı nerde geçiyor hatırlayamadım abi?)

O nasıl bir kahkaha, o nasıl bir içtenlik, o nasıl bir ortamı rahatlatan konuşmadır. Bu adam gördüğün anda kanın ısınacağı tip biri. Çok fazla kalamadı zirvede, hatta o çılgın eğlencede bulunamadı ama bir sonraki zirvelerde kesinlikle gözlerimin arayacağı biri.

Denizde bir bulutun öldürdüğü
Japon balıkçısı genç bir adamdı.
Dostlarından dinledim bu türküyü
Pasifik'te sapsarı bir akşamdı.

Balık tuttuk yiyen ölür.
Elimize değen ölür.
Bu gemi bir kara tabut,
lumbarından giren ölür.

Balık tuttuk yiyen ölür,
birden değil, ağır ağır,
etleri çürür, dağılır.
Balık tuttuk yiyen ölür.

Elimize değen ölür.
Tuzla, güneşle yıkanan
bu vefalı, bu çalışkan
elimize değen ölür.
Birden değil, ağır ağır,
etleri çürür, dağılır.
Elimize değen ölür...

Badem gözlüm, beni unut.
Bu gemi bir kara tabut,
lumbarından giren ölür.
Üstümüzden geçti bulut.

Badem gözlüm beni unut.
Boynuma sarılma, gülüm,
benden sana geçer ölüm.
Badem gözlüm beni unut.

Bu gemi bir kara tabut.
Badem gözlüm beni unut.
Çürük yumurtadan çürük,
benden yapacağın çocuk.
Bu gemi bir kara tabut.
Bu deniz bir ölü deniz.
insanlar ey, nerdesiniz?
Nerdesiniz?

ankara ben degil duvarlar sarhos zirvesinde tanıştığım esprili yazar. içeri girer girmez güdümlenmiş biçimde üzerime doğru gelmesiyle önce korkutmuş sonra muhabbetiyle kendini sevdirmiştir.

(bkz: balyancho saçına kızıl attır) *

(bkz: ben sana yandim zühtü)

yakında kızımı istemeye gelecek olan damat adayım, tamam ağlama ha! verdik işte kızı.

gerek yazdıkları, gerek $iirseverliği, gerekse efendi ve naif tavrı ile inorganik karde$ ilân ettiğim ankara'lı yazar..

"..haydi sirtaki yapalım palyaço
rakı doldur, yine eksildik biraz.."

kendini çok özletmiştir, bir ses bir soluk versindir...

bildiğim her iki mekanında da arayıp da bulamadığım , hakkında hayırlı şeyler olsun dilediğim yazardır .
varlığı en dostane hissedilen ,yokluğunda beklenilendir , yazardan daha fazlası olan bir yazardır kendisi.

zirvelere gelmeyen yazar.
(bkz: gel kendini çok özletmeden)