bugün

/400
Havada güneş varken çükünüzün bir anda donmasına yol açan şehir. Bu nasıl bi Ayaz diye insan düşünüyor.
gömlek, süveter, hırka, palto.. bunlara rağmen donuyorum. tamam senin ayazını seviyoruz ama bu ne yavrum ya. ayıptır vallahi ayıp.
20 küsür senedir bu şehirde yaşamaktayım. ilk defa bu kadar ayaz gördüm sabah sabah.
Güzeldir, hoştur da bide şu soğugu olmasa tadından yenmez.
nefes alırken burnumu acıtan, burnum düştü herhalde diye düşündüren soğuk şehir. daha doğrusu buzzz gibi şehir.
her gün yaptığım gibi bu günde evden çıktım ve yaklaşık 15 dakika durağa yürüdüm. sabahın yedi buçuğu. sanki ilk 1 dakikadan sonra birleri kulağımı kerpetenler ile aynı anda sıkıyor, suratıma iğne batırıyordu. ellerimi yemin ederim hissetmedim sanki biri çekiçle vursa cam gibi kırılacak o kadar kötü bir soğuk vardı. birde eskişehir yolunda otobüs bekleyince geçen arabaların rüzgarı zaten yeterince ızdıraplı olan rüzgara eklenince adeta kasap gibi kesti. bu arada hava sabah -7 idi. bir dükkanın tabelasında gördüm.
kalın giyinmenize rağmen titreyerek yürüdüğünüz cebeci yokuşunda, kafanızda *binbir türlü dertle giderken eski elbiselerle seyyar satıcılık yapan insanları* görürsünüz.
1 dk bile bu havada yürünmez derken o adam akşama kadar oturacaktır orda.

ayazıyla insana şükrettiren kenttir ankara.
(bkz: 4 aralık 2013 ankara soğuğu)
"aşaaaları" soğuk, "yokarları"nda hayat olmayan şehir.
dondurmaya başlamış olan gri şehir.
Bugun golbasinda bizleri sogugunun mogana yansimasiyla buyuleyen, egodan indikten sonra kulaklarimizin dusmesine neden olacak kadar soguk olan guzel sehir.
yine ellerimizin kulaklarımızın soğuktan çatlayacak gibi olduğu sonra da uyuşmaktan çeşitli küfürlere maruz kalmış şehir. bu nasıl bir kuru ayazdır böyle.
başkentimiz olan şehir. türkiyemdeki tek sevmediğim şehir diyebilirim. ısınamıyorum abi elimde değil. insanları ayrı alem zaten. neyseki yolum oraya hiç düşmüyor.*
sivasın soğuğu askerde görüldükten sonra havaalanında iç hatlar çıkışında asfaltı bile öpülen şehir.

ben bu soğuğa razıyım arkadaş. hem ne hoş o soğukta biz kızılaydan tunalıya falan yürürdük çok da güzel olurdu hafif çakırken.
https://www.youtube.com/watch?v=bPsEh9zO7AE
soğuğu vurdumu tam vurur.
istanbulda otururken asla gitmem yerleşmem dediğim yer . Büyük konuşmayacaksın.
an itibariyle sulu karı görmüş şehir. akşama doğruda karı görür bizde rahatlarız.
kar yağdığını duyunca şuanda özlem duyduğum, şuanda kocatepe kahve evinde kahvemi yudumlarken dışarıyı seyretme hayalini kurduğum çocukluğumun geçtiği şehir.
uzaktan bakınca istanbul, izmir, bursa gibi diğer metropollere göre daha sıkıcı görünen ama içinde yaşadıkça daha bir sevilen güzel şehir.

ulus cebeci çankaya la bize her yer angara *
Zamanında beytepe de okumuş biri olarak ankara yı iyi bilirim. Rüzgarı soğuk soğuk çarpar adamın suratına valla. Hele beytepe ninki aman aman.
"şimdi ve sonra, ne zaman Ankara'ya kar yağsa elim, gönlüm, çocukluğum buz tutar."
Şuan yağmuruyla bizi ıslatan bir an önce karın yağmasını istediğim güzel memleketim.
şu an yüksek bölümlerine yoğun kar yağan güzide ilimiz.
başkent.
her sene istisnasız "ankara'ya öyle yakışırdı ki kar" yazmayanın başına bir şey geliyor galiba.
© copyright 2005 - 2026