beytepe

hacettepe universitesi'nin eskisehir yolu uzerindeki kampusu.

bünyesinde edebiyat,eğitim,fen,iktisadi ve idari bilimler,iletişim,güzel sanatlar ve mühendislik fakültelerini bulunduran ankara'ya 17 km uzaklıkta bulunan hacettepe universitesi kampüsünün bulunduğu, çankaya ilçesine bağlı mahalle,köy.

artık kantinleri olmayan fakat internet kafesi, ateri salonu hatta alışveriş merkezi bile olan kampüs

hacettepe üniversitesinin ankaradan çok eskişehire yakın olan, kışları kar yağdığında yolları kapanan, kampüste kurt tilki görüldüğü iddiaları olan, tıklım tıklım dolu otobüsleriyle ünlü kampüsü.

şehre uzaklığıyla sövdüren ancak yine de insanın kendini sevmekten alıkoyamadığı devasa hacettepe kampüsü.derse girmemek için sebep çoktur beytepede.dersi olmadığı günler bile insanın gidesi gelir öyle güzel bir yerdir.

09/09/2007 tarihinde Levent Yüksel'in konser vereceği kampüs...

Şehre gitmek 40 dakikadan aşağı tutmaz. Kışın hatta her mevsim sabahları ve akşamları donma tehlikesi geçirebileceğiniz, Edebiyat fakültesinden girip matematik bölümüne çıkabileceğiniz labirent şeklinde bölüm binalarına sahip, Fakat yine de güzel mi güzel Ankara'nın pisliğinden uzak yeşillikler içinde bir kampüs.

mimari projesinin teksas'taki bir üniversiteden alındığı iddia edilen, bu nedenle ankara'nın göt donduran soğuklarında hiçbir şekilde güneş ve ısı almayan dersliklere sahip ancak içinde geçirilen anlatmakla bitmez güzel anıyı barındıran eski kampüsüm.

Eskişehir yolunda her sabah 1 saat 15 dakikama mal olan sabahları gitmenin tam bir çile olduğu yer. sabahları gitmenin çile olduğu gibi akşam saat 16.30 ile 18,00 arasında da dönüş ıstırap 100lerce kişilik hiç bitmeyen bir sırası vardır. öğrenci işleri günde 5 saat mesai yapar bir dakika bile fazla durmaz. tüm bunların yanında kar yağdığında inanılmaz güzel olan romantizmin tavan yaptığı yerdir. iki ihtimaliiz vardır ya birinin elini tutarsınız ya elele tutanlara bakıp iç geçirirsiniz. tecrübe ile sabittir ki ilki daha güzel oluyor. öğretim görevlilerinin birçoğu mükemmeldir. 4 yılınız su gibi akar geçer sonra özlemle anarsınız beytepeyi. insanın hayatına inanılmaz katkıları olan yüce kampüsüm 2 haftadır senden ayrıyım ama seni şimdiden çok özledim. neyseki okulu uzattım seneye de ordayım

kombiyi sonuna kadar açıp, pencereleri açıp oturacak kadar parası olmayan fakirlerin soğuktan dondukları yer. neymiş, soğukmuş. hadi ordan, bak sıcacık oturuyorum, derse de sıcacık porsche'umla 2 dakikada gidiyorum.

Yerim, yurdum, vatanım. Kar altında daha bir güzel olan kampüs. Edebiyat fakültesinin önünde baharda kızıl açan agacıyla, sabahları karşılaştığınız köpek çetesiyle, karlı günlerde ormandan inen tilkileriyle, deri çanta düşküne fetişist köpeğiyle, internet bağlantısı bile olmayan olsa da bağlanılamayan yurtlarıyla Hacettepe Üniversitesi'nin şüphesiz en derli toplu kampüsü. Bir de kışın en az tatil yapan öğrencilere sahip kampüstür, tepede yer almasına rağmen hacettepe üniversitesi yönetimi kar yağdığında tatil vermemek için kılı kırk yarar.

(bkz: beytepe öğrenci evleri)

baharları çok güzel geçen, çok sıcak bir atmosfere sahip, hacettepe üniversitesinin bir kampüsünün bulunduğu mevki. sonbaharda bütün renkler görülebilir, ilkbaharda ise meyve ağaçlarına dalınıp, yeşillikler üzerinde oturarak keyif yapılabilir.

koskoca bir kampüs olan fakat henüz gelişimini tamamlamamış yerdir. Bir su içmek istersin kantin uzaktır, bir fotokopi çektircek olursun kırtasiye uzaktır, öğrenci belgesi alcak olursun enstitü uzaktır, dersin 6da bitiyorsa minibüse otobüse servise bincek olursun uzaktır, anlıyacağınız koca bir kampüstür ve her yer her yere uzaktır.

sonbaharı en güzel yaşayabileceğiniz yerlerden biridir. öyle ki en sevmediğim mevsim olan sonbaharı bana sevdirmiştir beytepe... yerlere düşen yaprakların oluşturduğu rengarenk görüntü, özellikle A kapısından kampüse çıkan yolu daha bir güzel yapmaktadır. diğer mevsimlerde o yol size bitmek bilmez bir yokuş gibi gözükürken, sonbaharda bitmesini istemediğiniz bir huzur kaynağı oluverir. evet; şehre gerçekten uzaktır, ulaşım zordur ama şehrin stresinden, baskısından da uzaklaştırır sizi beytepe...

merkeze biraz uzak olsa da gayet güzel bir kampüstür.

ankara'da olmasına rağmen eskişehir'e daha yakınmış gibi gelen hacettepe üniversitesi yerleşkesi.

Hacettepe Universitesinin harika kampusu, nizamiyeden merkeze yaklasik 3 km yesillikler icerisinde yolu olan, sehrin gurultusunden ve sacma sapanligindan uzak, havasiyla suyuyla, kokusuyla dokusuyla bambaska bir yer, pek cok kisinin hayatinin en guzel donemini gecirdigi hep kurtulmak istedigi ama gitmeyince ozledigi, mezun olunca gozunde tuten bir yerdir Beytepe. Kapidan girdiginiz anda isminiz cisminiz ne olursa olsun size hocam diye hitap edilir. Kendinizi iyi hissedersiniz bu sayede. Yeni mimarisiyle ve Beytepe Alisveris Merkezi ile ruya gibi bir kasabaya donusmustur, dillere destandir hele birde yazin o cimlerde otururken fiskiyelerde islandiysaniz ilk basta bagirip cagirip isyan ederken sonunda kendinizi eglenirken buldugunuz bambaska bir boyuttur Beytepe. Aksam yuruyuslerinde karsima cikan tilkilerini bile ozledigim yerdir Beytepe.

dışardan bakıldığında yine aynı güzellikte beytepe. her yıl olduğu gibi bu yılda sonbaharla birlikte sararmış yapraklarını dökmeye başladı ağaçlar. insanlar yine aynı telaşla, aynı huzurla dolanıyor kampüsün içinde ama benim için artık tüm güzelliğini kaybetmiş, anlamını yitirmiş bir kampüstür.

en sevdiğim yazar kişisinin mekanıdır. o hep camdan dışarı baktığında beni aşağıda beklerken görsün ve sevinçle aşağı insin, sıkı sıkı sarılalım istiyorum..

-çok şey değil mi? tamam lan tamam. hayal de kuramıyoruz değil mi? ama amalar yasak bize değil mi? keşkeler locked.. *

ankara içi hemen heryere fantastik uzaklığıyla canımı burnumdan getirmiş yer. kurtuldum şükür ki.

karlı geçen kışlarda tatil olan sayılı yerleşkelerdendir kendisi, TRT'de şu haberi duymak olasıdır : aşırı kar yağışı nedeniyle Ankara'da ilk ve orta dereceli okullar ile Hacettepe üniversitesinde eğitim öğretime bir gün ara veilmiştir.

şu saatlerde göt kesen soğuğa ve 50 kilo altı kişileri uçurma potansiyeline sahip tipi ile bezenmiş güzel universitemin dağdan kampüsünün bulunduğu semt.

bugün nerden geldiyse iki tane köpecik gelmiş buraya. köpecik diyorum; çünkü köpek desen değil, yavru köpek desen değil. tiyneycır köpek.

yeminle böyle tatlı köpek görmedim. surattan hem aksilik hem şirinlik akıyor. city önündeki çimlerde öyle geziniyorlardı, seveyim diye yanlarına gittim, kaçtılar. ilgiden sıkılmışlar zaar.

ama sizi tekrar bulacam oğlum. ağzınızı yüzünüzü buruşturacam.

(bkz: felç)

ders mi işlenir bu havada lan allahsızlar. bir gün de tatil yapıp güldürsenize yüzleri.

he benim için sorun yok. hiyerarşiden hoşlanmıyorum. kendime bu haftayı tatil ilan ettim. yen mi?