amour

rammstein'ın güzel bir albümünden (reise reise).. albümün son parçası ise şaşırtıcı bir farklılıkta.

farklılığı konusunda değil; aşk, zaten binlerce senedir şarkılara meze oluyor.

farklılık rammstein için.. kaç albümdür böyle bir şarkıları duyulmamıştı:

"
amour amour
alle wollen nur
dich zähmen
amour amour
am ende
gefangen zwischen deinen zähnen

die liebe ist ein wildes tier
sie beißt und kratzt und tritt nach mir
hält mich mit tausend armen fest
zerrt mich in ihr liebesnest
"

türkçesi,

"
amour amour
herkes seni evcilleştirmek ister
sonunda
herkesin dişlerinin arasında kalır

aşk vahşi bir hayvan
onun tuzağına düşersin
gözlerini dikip gözlerinin içine bakar
bakışları seni vurduğu zaman büyüler
"

bakışlarıyla büyüler.
sadece bakışlarıyla..

haneke'den beklenilmeyecek bir aşk filmi. aşkla ilgili düşüncelerimi pekiştiren bir film oldu benim için. duygularımın pekişmesi içinse biraz daha schubert dinlemek lazım...
not: festival filmine gelen izleyici; lütfen tepkilerini kendi içinde yaşa, filme konsantrasyonumu bozma. hele şu cep telefonunu tamamen kapat. sözüm film boyunca yanımda oturan ece dorsay nezninde tüm izleyicilere.

özene bözene kopi pasta yaptığım ingilizce sözleri .

love is a wild animal
it breathes you it looks for you
it nests upon broken hearts
and goes hunting when there are kisses and candles
it sucks tightly on your lips
and digs tunnels through your ribs
it drops softly like snow
first it gets hot then cold in the end it hurts

amour amour
everyone just wants to tame you
amour amour in the end
caught between your teeth

love is a wild animal
it bites and scratches and kicks towards me
it holds me tightly with a thousand arms
and drags me into its love nest
it devours me completely
and retches me back out after many years
it drops softly like snow
first it gets hot then cold in the end it hurts

amour amour
everyone just wants to tame you
amour amour in the end
caught between your teeth

love is a wild animal
you fall into its trap
it stares into your eyes
spellbound when its gaze hits you

please please give me poison

" Her şey şimdiye kadar olduğu gibi devam edecek. Kötü olan daha da kötü olacak.
Böyle devam edecek ve bir gün son bulacak."

Film; Çaresizlik,Mücadele,Aşk üçlüsü içinde Haneke'nin ne kadar iyi işlere imza attığını göstermektedir. Haneke'nin kafayı yediğini düşünen bir yönetmen olması hiçbirimizi şaşırtmaz.

Amour hakkında (bkz: )http://sallanyuvarlan.blo...le-ve-ask-amour-2008.html

haneke'nin aşka bir başka boyutta baktığı filmdir efendim. zaten bir aşka el atmadığı kalmıştı. siktin belamızı haneke.

Michael haneke amcamızın 2012'de gösterime gireceği söylenen filminin adı. Merakla bekliyoruz. Evet sanırım bir haneke filmine daha hazır hissediyorum kendimi.

michael haneke 'nin altın küre ödülleri 'nde en iyi yabancı film ödülünü alan filmi. filmden önemli bir detay ise; filmin başlarında georges ve anne arasında komşularının evine girip tabloları kesen hırsızla ilgili bir sohbet geçer. filmin ilerideki sahnelerinde biz bu tablolarla karşılaşırız. burada anlatılmak istenen bizim (seyircinin) georges ve anne'ın hayatına gizlice girmiş bir hırsız olduğudur.

romalıların ''amor'' dedikleri batı dillerinde aşk anlamına gelen.

spoiler mı değil mi bilmem ama ben gene de uyarayım.
--spoiler--
anne ve georges arasında geçen olay, dedem ve babaannem arasında geçmiştir ve biz de bunların şahidi olduk.
tabi dedemle babaannem, anne ve georges gibi entellektüel* değil. köyde büyüyüp, köyde yaşayan olaylardan.tipik yurdum insanı yani.
dedem ve babaannemle, anne ve georges'un benzerliği, dedemin anne gibi hastalığı yakalanmasıydı.
talihsiz bir kaza sonucu dedem, beyninde hasar meydana geldi ve 3 sene süren hastalık sürecinden sonra vefat etti.
ilk zamanlar konuşabiliyor, yemek yiyebiliyor, tuvalet ihtiyacını giderebiliyordu. zamanla, konuşması azaldı, daha çok yatar oldu, kendi kendine yemek yemesi zorlaştı, tuvalet ihtiyacını gideremez oldu. sonra aynı filmdeki anne gibi, yemeğini babaannem yedirmeye başladı, onunla konuşmaya çalıştı, tuvalet sorunu olduğu için bez kullanmak zorunda kaldı. banyo yaptırmak zorlaştı. saç ve sakal traşı da gayet zor oluyordu. anne yaşadığını dedem de yaşıyordu. farkı ise dedemin fiziksel olarak babaannemden daha ağır olması, bilinci azaldığı için istemediği şeylerde vurmaya ve ısırmaya çalışması idi.
bunları neden mi anlattım?
babaannem 3 sene boyunca çocuklarının evinde dedem ile birlikte dönüşümlü kaldı. ilk başlarda hastalığını kabul edemedi. dedemin hastalığı ilerledikçe çocuklaşıyor. babaannem ise eşine değil de çocuğuna bakar gibi bakıyordu dedeme. vurmaya çalışmasına, inatlaşmasına rağmen en iyi şekilde bakılmasını istiyordu.
tabi kızmadan da edemiyordu, bunu filmdeki tokat sahnesine benzetiyorum ben.
son zamanlarında ise durumu ağırlaşmış, yatak yaraları artmış, yemek yiyemez hale gelmişti dedem. burnundan bağlı bir hortum ile direk midesine gönderiliyordu yemek. ölmesini istemesek de, ölüm belki de en iyi kurtuluştu dedem için. ve son olarak hastanede yoğun bakımda gözlerini yumdu hayata. son zamanlarında artık hiç konuşamaz oldu. babaannem hastaneye gittiğinde beni tanıdı diyordu kendi kendine.
ölümünü kabullenmek kolay değildi ama tek tesellimiz acılarından kurtulmuş olduğunu düşünmemizdi.
fildeki yastık sahnesini ben buna yorumluyorum. georges her ne kadar kızmış olsa da anne'nin acılarından kurtulması için yaptığını düşünüyorum.
belki insanlar senelerce birbirlerine aşık kalamazlar ama aralarındaki sevgi bir diğeri bir bebek olsa bile ona en iyi şekilde davranması gerektiğini düşündürüyor.
bu film bana 3 sene önce yaşadıklarımı hatırlattı, benzer sahneler benim hayatımın bir bölümünde de yaşandı ama her şeye rağmen hayat devam ediyor ve böyle şeyler ile karşılaşacağız.
--spoiler--

son üç haftadır aşırı sardığım rammstein şarkısı.
galiba aşık olduğum için olacak.

Sizi ''aşkın sınırları nedir?'' sorusuyla başbaşa bırakan ve izlerken ''ya onların yerinde ben olsaydım'' diyerek içten içe size bu soruya cevap aratacak bir film. Amour hayatın yaşlılık denen dönemini tüm çıplaklığı ve sevgi,dayanışma olguları ile birleştirebilen gerçekten sıkı bir yapım olmuş. Final sahnesi çok iyi düşünülmüş ve diğer Haneke filmlerinde olduğu gibi sizi ters köşe yapıyor ama duygusallığı en yükseğe çıkarıp ordan sizi bıraktığı için de biraz fazlaca sarsıyor.

her sahnesinde her bir izleyişte farklı bir şeylerin dikkat çektiği film. öncelikle yine tek bir mekanda çekilmiş olmasına rağmen hiç kopmadan gidilebiliyor sonuna dek. aslında tam bir yönetmenlik şaheseri olan film ki benim umudum da o yönde umarım alır haneke bu filmiyle her ne kadar zorlu rakipleri olsa da diğer filmlere nazaran daha zor bir film olduğu için temennim bu yönde.

--spoiler--
ayrıca herkes özünde iyidir algısının içine etmiştir yine insanların mayasında kötülükte vardır diyerek ortak kanı bu yönde belki. ancak nedense bir türlü hatalı karar vermiştir diyemiyorum ben. belki de en iyi seçimi o anda yaptı. aşkı öldürdü gibi gözükse de bence öldürdüğü aşk değil sadece yarı ölü bir beden olmuş ve çıkışta görüldüğü üzere aşkı yaşamaya devam etmiş.
--spoiler--

yeni yılın ilk günü. izinliyim. uzun zamandır beklediğim filme haneke’nin amour filmine gitmek için internetten sinema seanslarına baktım. kızılırmak sinemasında yok.(üzüldüm, benim için değerlidir kızılırmak). büyülü fenerin on iki kırk seansına karar kıldım. yine de emin olmak için sinemayı aradım. malum yılbaşı sabahı açık olmayabilir. telefonu açan kızın sesinin canlılığına şaştım kaldım. belli ki dün gece dağıtmamış. o da benim gibi evinde girmiş yeni yıla, sıfır alkol bol kahve. ne garip kızın dolgun ve canlı sesi kendime gelmemi sağladı. ilk seanslar on iki otuzda başlıyormuş. eh zaten benimki on iki kırk.

yılın ilk günlerine özgü bir hava vardı dışarıda. sokaklar bile akşamdan kalmaydı. perdelerin ardında yeni yıla umutla girmiş insanlar uyuyorlardı. belki üç beş lira isabet etmişti biletlerine, belki sevdikleriyle girmişlerdi yeni yıla. ya da mutsuzdular, her yıl oldukları gibi…
bindiğim belediye otobüsü pekte dolu sayılmazdı. normal.

otobüsten inip doğru sinemaya gittim. düşündüğümden fazla insan vardı, kızılırmak sinemasında koca salonda tek başıma onlarca film izlemiş biri olarak hayli garipsedim bu kalabalığı. gişedeki kızdan biletimi aldım. salon bir, h sırası sekiz numara on dört lira. kıza dikkatlice baktım telefondaki sesin sahibi mi diye, değildi. dışarıda bir sigara yaktım. içeri kafeye girdim. bir su ve crunch, üç lira.

salondaki yerime oturup nereden geldiği belli olmayan klasik müziği dinlemeye başladım. salonun beşte biri doluydu. derken orta yaşlarının sonunda neşeli bir çift yanıma yaklaştı; galiba bizim yerimize oturuyorsunuz dedi. sekiz numara dediler ama dedim. kadın; bize de sekiz dediler dedi. burası h sırsı değil mi. yok ı burası dedi adam. bozuldum ama belli etmedim, özür dileyip kalktım. bir ön sıraya oturdum, arkama baktım kalktığım yere değil de iki yana oturmuşlar. ah şu insan soyu!!
sonra ışıklar karardı, reklamların gümbürtüsü doldu kulaklarıma… biraz sonra da film başladı.
film bitip yazılar akmaya başladığında insanlar kalkmaya başladılar. kalkarsam eğer bozacaktım büyüyü. işte hayatımın sonuna kadar burada oturmalı, son nefesimi burada vermeliydim. haneke; hayat düşünemeyeceğiniz anca yaşayabileceğiniz kadar acı diye bas bas bağırmıştı kulaklarıma. yavaşça doğruldum. ağır adımlarla çıktım sinemadan, gün ışığı gözümü aldı. montumun yakasını kaldırıp sokak boyu yürümeye başladım. hatay dürümcüsünden tavuk dürüm alıp yürümeye devam ettim, oturursam eğer, durursam bir daha gidemeyeceğimi hissettim. sonuna kadar gitmeliyim diye düşündüm. artık aşkın ne olduğunu bildiğime göre şu belediye otobüsünün altında can verebilirdim. yapamadım. yürüdüm, yürüdüm, yürüdüm…

fransızcada hem ask hem de sevgi anlamına gelmektedir ancak şahsımı ilgilendiren kısmı; rammstein şarkıları arasında en iyiler arasına girebilecek melodiye sahip olmasıdır.

2013 oscar ödül töreninde çok büyük ihtimal yabancı dil alanında yarışacak olan film.