izmirli ispanyol

bu gece hiç yapmamam gereken bir şey yaptım. hayata retrospektif pencereden bakan biri olarak eski fotoğraflara, videolara, ses kayıtlarına göz attım. birkaç komik fotoğrafın belki yüzümü güldürür umuduyla hatırıma düşmesini istemiştim; fakat sadece yüzümü güldürmekle kalmadı. beslediğim o güzel duygulardan kırıntıların dahi kalmadığı gerçeğini vurdu yüzüme, paramparça etti beni. çok mutlu bir insanmışım, yaşamanın güzelliğinin farkında, keyifliymişim. eski beni çok özlüyorum.

Hayatında asla kimseyi suçlama. iyi insanlar sana mutluluk verir. Kötü insanlar sana ders verir. En iyileri ise sana anılar bırakır.

salak olduğunu anladığım insanları, kendime denkmiş gibi muhattap almamam gerektiği. valla çok büyük bir dersle aldım bu öğrenimi. sizde bilin.

Game of thrones dizisindeki karakterler insanların masum versiyonu.

görsel

bıraktığınızda aşk acısından kurtulma hızınızı aniden on kat artıran gereksiz bir eylem. en son beş sene önce falan yapmışımdır. kimse buna vakit ayırmanızı gerektirecek kadar değerli değil.

Ara ara bu başlığa gelip yazdıklarını okuyorum. Ben senin o anlarına şahitlik ederken varlığının bile meçhul olduğu sıradan bir arkadaştım. Söylemek istediğin kişilerin ise benden haberi bile yoktu. Olsaydı beni de kıskanırlar mıydı acaba? Beni de riskli bölge ilan ederler miydi sence?

Şimdi seninle aynı yatakta uyuyacak kadar yakınım. Sen o girdileri yazarken ben birine "ona aşık olsam da söylemem" demişim. 'tükürdüğünü yalamak' deyimini mide bulandırıcı bulur musun bilmiyorum ama sanırım bu, hayatımda yuttuğum en güzel laf. Yutturduğun için teşekkür ederim. Birinin beni sevebileceği fikri bile güzelken gerçekliğine her gün şahit olmak daha da güzel.

A bu arada o zaman da sana kocaman sarılıp, başını okşayarak "geçecek" demek istemiştim. izin verseydin diyecektim de... Bugün okuyunca da aynı şeyi dedim. 26 yıldır köşe bucak kaçtığım her şeye sayende 'neden olmasın' diyorum. Bunun gerçekliğine inanmak o kadar zor ki...

Gerçekten sen mi ve bunu nasıl başardın?