anksiyete

insanın elini ayağını götüne bağlayan şey. böyle berbat bir şey. midenizde buz gibi olmuş bir tavuk yemeği yemiş gibi hissettirir sizi. anlamsız bir beklentiye sokar. kafa dağılsın diye başka şeylerle meşgul olursunuz başka tarafınıza vurur. el-ayak-göt üçlemesi işte. yusuf yusuf olur insan. ilerleyen hali panik atak olarak gösterebilir kendini. bu konularda bir uzman değilim lakin tecrübe etmiş biriyim. hatta bu satırları yazarken bile anksiyete geçiriyorum (belki yazarsam bir nebze düzelir diye) sonra dua ediyorum allah’a inşirah ferahlığı ver diyorum rabbim. inşirah yazarken bile su serpiliyor sanki içime. şöyle güzel bir cumartesi, temmuz ortası, havuz karşısında tatilimi piç ediyor işte bu rahatsızlık. kendimi teselli ediyorum. hiç bir şey olmayacak, hepsi geldi geçti. kimse sana zarar veremeyecek. amaçları sadece seni korkutmak ve kışkırtmaktı. varsın amaçlarını gerçekleştirsinler, yine de sen haklısın! çünkü senin suçun değil. sen sadece inandın, güvendin.. insansın, insanız..