özlemek

Uzun zamandır hissetmediğim duygu. Evet.

her seferinde anıları hatırlayıp iç çekmektir.

insanı, tam 12 den vuracakken, karavana atmaya sürükleyen standart sapma.

sancılı yorucu üzücü bir şey. özlediğiniz şeye uzak olmak sizi iyice kahrederken içinizdeki ateş yakar kavurur. bazen gecelerin içinde haps olurum. çaresizliği yaşarken hayallerimle avunurum. fakat o yüreği yırtan acı bir his yok mu? işte biter insan , kolu kanadı kırılır. zordur özlemek.

Her an bünyemde varolan his.

Bir gün özlem biter mi ? Özlem duyduğumuz kişi/ler yanımızda olursa gene de bir şey özler mi insan ?

bir şeyi ya da birini özlersiniz ama elinizden bir şey gelmez ya hah işte öyle.

özlem her ne kadar geçmişe dair bir şey olsa da gelecekteki güzel günlere ulaşmayı da özleyebilir pekala insan.

beni derinden etkileyen bir söz okudum;

“muhabbet etmeyi çok sevdiğin biriyle artık iki kelime bile edememek de gurbettir.” diyordu.

mutlu olduktan sonra, acı çekmek zorunda kalmadığım çocukluk zamanlarımı özledim. O kadar oyun oynar, arkadaşlarımızla güler, sevinç çığlıkları atardık. Diğer gün yine aynı. Yine aynı ve yine aynı. Sonra bir şey oldu, büyüdüm..

Şimdi ise gülümsediğim her dakika için bir gün sonrasında bedel ödüyorum. Ne yazık.. ne aciz bir varoluş.

Bilincin gelişmesi bu mu yani? Keşke hiç gelişmeseymiş şu akıllarımız. Bir manda her gün nasıl yerinde oturup tembellik ediyorsa, bir ceylan can korkusu çekerek nasıl su içiyorsa, erkek kuş dişi kuşa güzelliğini nasıl ispatlamaya çalışıyorsa; bizler de öyle yaşayıverseydik hayatlarımızı. Hayatın telaşına değil yalnızca kendisine teslim olarak bassaydı ayaklarımız yere. Daha iyi olmaz mıydı? En azından, ne sağlığını korumamız gereken ve böylece bize gittikçe ağır gelen ne de korudukça bize daha fazla yük olan bir aklın, bastırılamaz olan acısını çekiyor olurduk.

Çocukluk yıllarımı özledim.

sevdiği bir şeyi ya da kimseyi bir daha görmek isteğini duymak, ona kavuşmak istemek, onu göreceği gelmek.

"Ömrümüz onu özlemekle mi geçecek?"

bir gün olmazsa bir gün mutlaka.

bölünmektir... bütünlüğünü koruyamamaktır...
acı verir.

Biraz yanımda otur diyememek.

Entry burda lan burda!

Bir önceki entrymin üzerinden 1 saat geçmiş acı bir gram azalmamış.

Kimse bu hayatta özlediği insana kavuşamıyor hep bir boşa özlem var.

Yaşıt teyzemi çok özlüyorum. Kardeş gibi büyüdüğüm teyzem. Annemin en küçük kız kardeşi.

neden özlemek denilince akla sadece aşk meşk olayları geliyor ? ben mesela ailemi, annemi babamı kardeşlerimi özlüyorum. 2-3 hafta sonrası itibariyle bir kızı da özlemeye başlayacağım tabi.

açıkçası çok sık yaşamaya maruz kaldığım bir durum değil lakin bundan sonrası için aynı şeyi diyemem.

demek istediğim şu ; otu boku her konuyu aşk ile bağdaştırıyorsunuz. yoksa aşk meşk anlamında da özlediğim günler oldu tabi. sadece siz her şeyin bokunu çıkarıyorsunuz.

Bataklığın ta kendisidir.

kavuşabileceksen güzeldir... daha doya doya yaşarsın kavuşmayı.

yok öylece kendince özlemek dersen...
kendi içini deşersin gıdım gıdım.

bir şeye karşı yoğun özlem duygusu duymaktır.

yıllar sonra bile can acıtır. burnunun direği sızlar, kimseye diyemezsin.

Sevene bazen z fazla gelir, özlemek.

Annem..

hasret kalmak, sevdiğin kişiden uzakta kalmaktır.

bir yanı başındakini özlemek vardır, baldan tatlı.

bir de geri gelmeyeceği özlemek vardır, zehirden beter.

özlemeden olmaz.

özlem bir hayali, hayal yeni gerçeğin isteğini yaşatır.

öteki türlü ölürsün zaten.

birinden ya da bir şeyden uzun süre ayrı kalan kişinin içinde bulunduğu durum.

onun başkasının altında inlediğini düşündükçe azalan ama asla geçmeyen duygu.